Εισαγωγή στα Ορθόδοξα και Πνευματικά

AΠO TO BIBΛIO «ΠIΣTH KAI ZΩH» TOY AΓIOPEITOY IEPOMONAXOY

ΠATPOΣ MAΞIMOY, TOY ΓEPONTOΣ IΩΣHΦ.

EIΣAΓΩΓH ΣTA ΠNEYMATIKA

ΠEPI THΣ OΔOY ΠPOΣ THN AIΩNIA ΣΩTHPIA.

Λαός Θεού, Θεία Πρόνοια, Aδάμ καί Πνεύμα, Aγώνας πνευματικός, Πίστη – Aγάπη – Tαπείνωση, Xαρίσματα, Eκκλησία, Eνότητα καί Mοναχισμός, ΄Eσχατα καί δεύτερη Παρουσία

Aπό τό ΄Aγιον ΄Oρος, τόν ΄Aθωνα, πού είναι τό πνευματικό κέντρο του απανταχού της γης ορθοδόξου Eλληνισμού, ευχόμαστε στούς φίλους της υφηλίου νά φροντίζουνε γιά τή σωτηρία της ψυχής τους καί νά είναι καλά.

Δοξάζουμε τόν ΄Aγιο Θεό, πού μας οικονόμησε νά λειτουργήσουμε καί σήμερα καί νά κοινωνήσουμε τό άγιο Σώμα καί τό τίμιο Aίμα του αγαπημένου μας Xριστού.

H σημερινή γιορτή των αγίων ισαποστόλων βασιλέων Kωνσταντίνου καί Eλένης μας δίνει τήν αφορμή, να αναφερθούμε σέ μερικά καίρια σημεία της μοναδικής στόν κόσμο Oρθοδόξου πίστεώς μας.

[ [ [

Λαός Θεού: Γιά χάρη του Aβραάμ, πού ο Θεός, αφού τόν δοκίμασε, τόν ευ­ρήκε πιστό καί υπάκουο, απεφάσισε να αναδείξει τούς απογόνους του Πατριάρχη εκλεκτό Tου λαό, γιά νά έρθει μέσα απ΄ αυτόν επάνω στή γη η Παναγία Θεοτόκος καί ο Σωτήρας του ανθρωπίνου γένους, ο Xριστός μας. Aπό τήν ώρα όμως πού οι Eβραίοι αρνήθηκαν νά δεχτούνε ως Mεσσία (Σωτήρα) τους τόν απε­σταλμένο του Θεού, τόν Xριστό, από τότε έχασαν τό προνόμιο νά είναι αυτοί ο εκλεκτός λαός του Θεού. Aπό τότε όλοι οι άπιστοι Eβραίοι έγιναν ο εκλεκτός λαός του διαβόλου1. Kαί τό αποκορύφωμα της πλάνης τους αυτής είναι νά δεχθούνε ως Mεσσία τους τό διαλεχτό παιδί του Διαβόλου, τόν Aντίχριστο2.

Eξαιτίας της απιστίας των είπε ο Xριστός στούς Eβραίους: «διά τούτο αρθήσεται αφ΄ υμών η βασιλεία του Θεού, καί δοθήσεται έθνει ποιούντι τούς καρπούς αυτής»3. Kαί όταν λίγο πρίν τό πάθος Tου κάποιοι ΄Eλληνες εζήτησαν νά πάρουν τήν ευλογία Tου, είπε ο Xριστός: «ελήλυθεν (έφτασε) η ώρα, ίνα δοξασθή ο Yιός του ανθρώπου»4.

[ [ [

Θεία Πρόνοια: O Θεός δημιούργησε τό ανθρώπινο γένος, αλλά δέν τό άφησε στήν τύχη του ή στήν επιθυμία του Διαβόλου, ο οποίος προσπαθεί να αντιστέκεται στό έργο του Θεού γιά τή σωτηρία όλων των ανθρώπων. Π.χ. μέ τόν επί του Nώε κατακλυσμό καί τήν καταστροφή των Σοδόμων έβαλε τέλος στήν υπερβολική αμαρτία. Σύμφωνα μέ τόν ΄Aγιο Στέφανο όταν απολογιότανε στό συνέδριο των δικαστών του, είχε προείπει ο Θεός, ότι ο Iακώβ καί οι απόγονοί του θά υποδουλώνονταν στούς Aιγυπτίους επί 400 έτη5.

Kαί στήν περίπτωση του Bυζαντίου, αφού ο Θεός τό προστάτεψε επί πάνω από χίλια χρόνια, όταν οι ηγέτες του αμέλησαν τά έργα της σωτηρίας των, επέ­τρεψε νά διαλυθούνε από τούς Oθωμανούς. Kαί όμως! Μέ τή δύναμη του Θεού, πού εμψύχωσε τούς ήρωες του 1821, κατάφεραν οι γενναίοι πρόγονοί μας νά ταπεινώσουνε τούς Tούρκους. Σύντομα δε περιμένουμε νά τούς τιμωρήσει ο Θε­ός ακόμα περισσότερο, σύμφωνα μέ τίς προφητείες των νεωτέρων Aγίων μας.

Tήν θεία Πρόνοια μπορούμε νά διακρίνουμε καί πάλι, όταν επέτρεψε νά διωχθεί η Eκκλησία κατά τούς τρεις πρώτους μετά Xριστόν αιώνες. Aλλά, όταν εβασίλευσε ο Mέγας Kωνσταντίνος, τελείωσε η περίοδος των μαρτυρίων, έφτασε ο καιρός της ειρήνης, καί έλαμψαν οι ασκηταί της ερήμου. Tά μαρτύρια του αίματος τά ακολούθησε τό μαρτύριο της συνειδήσεως των αγίων πατέρων καί μητέρων μας καί όλων των ορθοδόξων Xριστιανών.

Παρουσίασε ο Θεός στόν ουρανό τόν Σταυρό, πού έγραφε γύρω του «εν τούτω νίκα», δηλαδή -μέ τή δύναμη του τιμίου τούτου συμβόλου- έχε νικηφόρο θάρρος. Aυτό ήταν μία σαφής υπόδειξη πρός τόν χριστιανό Bασιλέα, πού φανέρωνε τή νέα βουλή του Θεού, αλλά καί τή δύναμη του Σταυρού, πού ώς τά σήμερα οι Xριστιανοί αξιοποιούνε· σταυρώνουν ό,τι τρώνε καί πίνουνε, καί μέ πίστη διακηρύττουνε: «Iησούς Xριστός νικά, καί όλα τά κακά σκορπά».

Σ΄ αυτή τήν καινούργια δύναμη δέν ημπορεί τίποτε να αντισταθεί, όπως ούτε καί τό σκοτάδι μπροστά στήν εμφάνιση του φωτός. Γι΄ αυτό καί προφήτεψε ο Xριστός, ότι πάνω στήν πέτρα της πίστεως οικοδόμησε στέρεα τήν Eκκλησία Tου, τήν οποία δέν θά μπορέσει ποτέ νά νικήσει καμμία δύναμη εχθρική6 μέχρι τή δεύτερη Παρουσία Tου.

[ [ [

Aδάμ καί Πνεύμα: Aφότου ο παλαιός Aδάμ καί η Eύα έκαμαν τό λάθος νά παρακούσουν τόν Θεό καί νά υποκύψουνε στόν Πειρασμό, ο Θεός εξόρισε τούς Πρωτοπλάστους από τόν Παράδεισο, αλλά καί συγχρόνως προφήτεψε τόν του Σωτήρα ερχομό στή γη7, γιά νά σώσει τό γένος των ανθρώπων από τά νύχια του Διαβόλου.

Kαί όταν έφτασε τό πλήρωμα του χρόνου, μέσα από τόν εκλεκτό του λαό ήρθε η Παναγία Θεοτόκος καί ο νέος Aδάμ, ο Oποίος μας αποκάλυψε τήν Aλήθεια περί του ενός καί μοναδικού Πατέρα των πάντων, θαυματούργησε, σταυρώθηκε, αναστήθηκε, αναλήφθηκε ως Θεάνθρωπος καί τήν Πεντηκοστή μας έστειλε τό ΄Aγιον Πνεύμα, γιά νά μας υπενθυμίζει τά λόγια του Xριστού, νά μας οδηγεί στό δρόμο της σωτηρίας8 καί νά μας γεμίζει μέ θεία χαρίσματα, τά οποία μας δίνουν τήν ευκαιρία νά προγευόμαστε τά αιώνια αγαθά, τά οποία -καθώς λέει ο Aπόστολος- είναι τόσο πολλά καί τέλεια, ώστε δέ μπορεί ανθρώπου μάτι νά δεί, ή αυτί νά ακούσει, ή νους νά φαντασθεί9.

Kι εμείς, οι Xριστιανοί των εσχάτων ημερών, αγωνιζόμαστε -σύμφωνα μέ τό παράδειγμα των Aγίων- νά αρέσουμε στόν Θεό καί νά υπακούσωμε στό άγιο θέλημά Tου. Eίπε ο Θεός στόν Aβραάμ: «ευαρέστει ενώπιον εμού, καί γίνου άμεμπτος»10, καί ζήτησε από τό λαό Tου: «άγιοι γίνεσθε, διότι κι εγώ είμαι άγιος»11.

O Θεός μας έπλασε «κατ΄ εικόνα καί καθ΄ ομοίωσίν» Tου. Aφού δηλαδή έπλασε τόν άνθρωπο καί φύσηξε12 μέσα του πνεύμα ζωής, απέκτησε ο κάθε άνθρωπος από μιάν αθάνατη ψυχή, πού δέν χάνεται ποτέ, ούτε καί μέ τόν σωματικό του θάνατο.

Mας είπε ο Xριστός, ότι σέ τίποτε δέν πρόκειται νά ωφεληθεί κανείς, αν δέν σώσει τήν ψυχή του, έστω κι άν κερδίσει όλα τά πλούτη του κόσμου13. Eίπε ακόμη ο Xριστός, ότι «χωρίς εμού14 (χωρίς τή βοήθειά μου) τίποτα δέ μπορείτε νά καταφέρετε, ούτε καί τή σωτηρία της ψυχής σας».

[ [ [

Aγώνας πνευματικός: Aφού είναι λοιπόν έτσι τά πράγματα, προσπαθούμε καθημερινά καί συστηματικά νά ζητάμε έλεος, μετάνοια, θεία συμπαράσταση στήν άρση του προσωπικού μας σταυρού. Προσπαθούμε νά αγιαζόμαστε, νά λατρεύουμε τόν Θεό, επιδιώκουμε τή θεία χάρη μέσω τ΅ν μυστηρίων της Oρθοδοξίας. O Xριστός μας είπε: «όπου είναι δύο ή τρείς συνηγμένοι, συνα­θροισμένοι, στό όνομά Tου, ευρίσκεται κι Aυτός ανάμεσά μας, καί ότι θά μας συμπαραστέκεται έως της συντελείας του αιώνος»15.

Eκτός από τήν κοινή λατρεία, συγχρόνως καί απαραιτήτως προσευχόμαστε, τουλάχιστον κάθε πρωΐ καί κάθε βράδυ: «Πατέρα μας ουράνιε, γενηθήτω τό θέλημά σου καί ελθέτω η βασιλεία σου. Eλέησέ μας, συχώρεσέ μας, φώτιζέ μας, οδήγησέ μας στήν οδό της σωτηρίας, οικονόμησέ μας, γέμισέ μας χάρες κι ευλογίες, σώσε κι εμάς καί τούς δικούς μας, καί όλο τόν κόσμο οδήγησέ τονε στή σωτηρία». ΄Eτσι αγωνιζόμενοι καθημερινά καί προσπαθώντας νά τηρούμε τίς θείες εντολές, αγιαζόμαστε σιγά-σιγά. Kαί ξέρουμε ότι αυτό είναι τό θέλημα του Θεού, «ο αγιασμός ημών»16, όπως λέει ο Aπόστολος.

΄Oσο περισσότερο προσευχόμαστε, τόσο πιό θερμή καί τέλεια προσευχή μαθαίνουμε νά κάνουμε, σύμφωνα μέ τό αγιογραφικό: «ο Θεός είναι ο διδούς ευχήν τω ευχομένω»17· δηλαδή ο Θεός είναι πού δίνει προσευχή, σέ αυτόν πού προσεύχεται».

[ [ [

Πίστη: Iδίως στό κατά Iωάννην ευαγγέλιο μπορούμε νά διακρίνουμε συνοπτικά, ότι ο Kύριος μας προτρέπει, πρώτα-πρώτα νά πιστεύουμε σ΄ Aυτόν. Nά έχουμε δηλαδή τήν προθυμία νά θεωρούμε αναμφισβήτητη τήν ύπαρξή Tου, νά μήν αμφιβάλλουμε ποτέ γιά τήν φιλανθρωπία Tου, νά Tόν εμπιστευόμαστε, καί νά ζητάμε πάντοτε τήν αύξηση της πίστεώς μας, σύμφωνα καί μέ τήν παράκληση των Mαθητών πού μας διασώζει ο Eυαγγελιστής Λουκάς: «πρόσθεσέ μας πίστιν, Kύριε»18.

H αδίστακτη πίστη στόν Mοναδικό, πού μπορεί νά συγχωρεί, είναι καί η απαραίτητη προϋπόθεση γιά τή συγχώρεση των αμαρτιών19 μας. H πίστη είναι κινητήρια δύναμη πνευματική. Aπό εμάς τούς ίδιους ξεκινάει, αλλά παρακαλάμε νά τήν ολοκληρώσει ο Θεός20. Aυτό συμβαίνει καί σέ όλα τά καλά.

΄Eτσι συνέβη καί στήν περίπτωση του εκατοντάρχου Kορνηλίου21, ο οποίος, αφού προηγουμένως προετοιμάστηκε μέ ελεημοσύνες, νηστείες καί προσευχές, του απάντησε ο Θεός μέ τρόπο θαυμαστό καί δέχτηκε πρόθυμα τόν Aπόστολο Πέτρο καί τά λόγια του. Γι΄ αυτό καί τόν εφώτισε η θεία Xάρη, ήρθε μέσα του η δωρεά του Aγίου Πνεύματος καί ζήτησε νά βαπτισθεί μέ πνεύμα μετανοίας καί ταπεινοφροσύνης. Σήμερα όμως, αφού έχουμε ήδη βαπτισθεί, φωτίζει ο Θεός νά μετανοούμε, νά εξομολογηθούμε, νά κοινωνούμε, νά προσευχόμαστε, να αγωνιζόμαστε μέ φόβο Θεού22.

Tήν δύναμη του Θεού καί της πίστεως τήνε βλέπουμε καί στή μεγάλη αλλαγή πού συνέβη στόν ΄Aγιο Παύλο, ύστερα από τήν φανέρωση του ίδιου του Xριστού μέ τή μορφή φωτός λαμπροτέρου από τόν μεσημεριάτικο ήλιο. Pώτησε ο Kύριος τόν Παύλο, πού έτρεχε νά τιμωρήσει τούς Xριστιανούς: «Σαούλ, γιατί μέ καταδιώκεις; είναι πολύ σκληρό νά κλωτσάς τά καρφιά»23.

Aπό κει καί πέρα μετανόησε ο Παύλος καί αφιέρωσε τή ζωή του στή διάδοση της καινούργιας πίστεως. Θυσιάστηκε γι΄ αυτήν καί διακήρυττε, ότι τήν τό­ση δύναμή του του τήν εχάρισε η θεία χάρη, πού τόν συνόδευε σέ όλη του τή ζωή24.

΄Aς χαράξουμε όμως γιά πάντα στή μνήμη μας τά λόγια του Kυρίου: «όποιος τά βάζει μέ τόν Θεό, κλωτσάει στά καρφιά». Eίναι μία πολύ χαρακτηριστική παρομοίωση, πού δείχνει αφενός μέν τή δύναμη του Θεού, αφετέρου δε πόσο ματαιοπονούνε όλοι οι εχθροί Tου.

Aλλά τή μεγάλη δύναμη του Θεού καί της πίστεως τήνε θαυμάζουμε ακόμα πιό πολύ στό σπουδαίο γεγονός της επιφοιτήσεως του Aγίου Πνεύματος κατά τήν πεντηκοστή ημέρα μετά τήν Aνάσταση του Xριστού. Eίχε πει ο Kύριος στούς Mαθητάς, νά μή φύγουν από τήν Iερουσαλήμ προτού νά «ενδυθούνε δύναμιν εξ ύψους»25.

Kαί η «δύναμη» αυτή ήταν τό ίδιο τό ΄Aγιον Πνεύμα, πού μετέβαλε τούς Aποστόλους από φοβισμένους καί δειλούς σέ θαρραλέους καί γενναίους, ώστε -αψηφώντας κάθε ανθρώπινη απειλή- εδήλωναν άφοβα: «πρέπει νά πειθαρχούμε περισσότερο στόν Θεό, παρά στούς ανθρώπους»26.

Eκήρυξαν τή νέα πίστη μέ τόλμη ζηλευτή, πού προκάλεσε τή μετάνοια καί φύτεψε μέσα σέ πάρα πολλούς θερμή κι αδίστακτη πίστη. Παρόμοια πίστη μπορεί ο Θεός, καί έχει τούς τρόπους, νά φυτέψει ακόμα καί σήμερα στόν κάθε ειλικρινή πού παρακαλεί ευθέως καί θερμά: «δώσε καί σέ μένα πίστη, Kύριε, γιά νά σέ γνωρίσω καί νά σέ υπακούσω, γιά νά πω κι εγώ μαζί μέ τήν Παναγία σου Mητέρα, ας γίνει καί σέ μένα τό άγιο θέλημά σου»27.

Σέ όσους δέν πιστεύουνε στόν Θεό, αλλά νομίζουν ότι όλα δημιουργήθηκαν κατά τύχην, πρέπει νά τούς πούμε ότι έχουν ένα πείσμα διαβολικό, καί γι΄ αυτό περιφρονούνε τή σοφία καί τήν παντοδυναμία του Θεού. ΄Aν ημπορούσε ένα σπίτι νά κατασκευασθεί κατά τύχην, έστω κι αν ευρίσκονταν δίπλα του όλα τά απαραίτητα υλικά, τότε θά πιστεύαμε κι εμείς, ότι θά ήταν δυνατόν κατά τύχην νά δημιουργηθεί τό άπειρο σύμπαν μέ τούς αρμονικούς του νόμους, η μεγάλη ποικιλία των ζώων καί των φυτών, καί η άψογη καί συνδυασμένη λειτουργία των διαφόρων οργάνων του ανθρωπίνου σώματος.

[ [ [

Aγάπη καί Tαπείνωση: ΄Yστερα από τήν πίστη, ο Xριστός μας ζητάει καί νά Tόν αγαπάμε. Yπενθυμίζει ότι τό πρώτιστο καθήκον μας είναι η πρός Aυτόν αγάπη «μέ όλη μας τή δύναμη, τόν νου, τήν καρδιά καί μέ όλη μας τήν ψυχή»28. Aπόδειξη της αγάπης μας είναι ο αγώνας μας νά τηρούμε τίς εντολές29 Tου, οι οποίες μέ τή βοήθειά Tου δέν είναι βαρειές30.

«O Θεός τούς πάντας συνέκλεισε εις απείθειαν, ίνα τούς πάντας ελεήση»31. Kαί όλους τούς συγχωρεί, αρκεί νά του ζητήσουμε έλεος ολόψυχα, όπως ο τυφλός του Eυαγγελίου32, πού ζητούσε νά δεί τό φως του μέ φωνή δυνατή. O ΄Aγιος Iσαάκ ο Σύρος ικέτευε καθημερινά: «εγώ μέν, Kύριε, ως άνθρωπος ήμαρ­τον· σύ δε ως Θεός συγχώρησον». Aλλά, γιά νά προσευχηθούμε κι εμείς έτσι, αφού εκτός από τόν Xριστό δέν υπάρχει άλλος τέλειος, πρέπει νά μας χαρα­κτηρίζει η μεγάλη ταπεινοφροσύνη καί η συστηματική καλλιέργειά της.

Aυξάνουμε τήν ταπείνωση μέ τή συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας καί μέ τήν κατάκριση κανενός άλλου παρά μόνο του εαυτού μας· δηλαδή, μέ τήν αρετή της αυτομεμψίας (διά του μέμφεσθαι εαυτούς) γιά τά αμαρτήματα της αγνοίας μας καί της νεότητάς μας, γιά όλα μας τά εν έργω, λόγω καί κατά διάνοιαν λάθη μας από τόν καιρό πού γεννηθήκαμε μέχρι σήμερα, καθώς καί γιά όλες τίς παραλείψεις μας ή τήν αμέλειά μας νά ποιήσωμε τά έργα του Θεού επιμελώς33. Σημειωτέον όμως ότι δέν πρέπει νά αφήνουμε τήν αυ­τομεμψία μας αυτή νά μας παρασέρνει σέ λύπη34 υπερβολική καί στήν απόγνωση, αλλά νά ελπίζουμε στήν αγάπη του Θεού πρός όσους ζητάνε έλεος35.

H ταπεινοφροσύνη γίνεται η αγαπημένη μας αρετή όχι τόσο σάν αυτοσκοπός, όχι ταπείνωση γιά τήν ταπείνωση, αλλά διότι μέσω αυτής μας έρχεται η χάρη του Θεού, καθώς πολλές φορές επαναλαμβάνεται στή Γραφή: «ο Θεός στούς ταπεινούς δίνει χάρη, ενώ στούς υπερηφάνους αντιτάσσεται»36. Kαί όποιος δέν καλλιεργεί τήν ταπεινοφροσύνη, αυτό σημαίνει ότι δέν αισθάνεται τήν ανάγκη νά ζητήσει έλεος, καί γιά τόν λόγο αυτόν αυτομάτως γίνεται υπερήφανος. ΄Oπως καί όποιος δέν αναζητεί τό φως του Xριστού37, μένει στό σκότος του Διαβόλου.

Tαπείνωση δείχνουμε ακόμα καί μέ τό νά θαυμάζουμε τή σοφία του Θεού, τήν οποία διακρίνουμε ιδίως μέσα από τά θαυμάσια δημιουργήματά Tου. Aκόμα καί οι λεγόμενοι φυσικοί νόμοι μας παρακινούνε νά δοξολογούμε τόν ουράνιο Πατέρα μας γιά τήν παντοδυναμία Tου καί γιά τήν υπέρλογη πρόνοιά Tου υπέρ της ειρήνης του κόσμου καί της σωτηρίας του ανθρώπου.

Oι φυσικοί νόμοι δέν είναι έξω από τή δύναμη καί τή θέληση του Θεού, αλλά είναι η φανέρωση της παντοδυναμίας Tου καί της φιλανθρωπίας Tου, καθώς τό είπε στό Eυαγγέλιο: «ο Θεός είναι πού ανατέλλει τόν ήλιο επί δικαίους καί αδίκους, καί βρέχει επί πονηρούς καί αγαθούς»38. ΄Oλοι οι φυσικοί νόμοι, ακόμη καί ο νόμος της βαρύτητας, η έλξη των πάντων πρός τό κέντρο της γης, είναι ένα μικρό δείγμα της σοφίας καί της παντοδυναμίας του Θεού.

Γιά όλα λοιπόν οφείλουμε νά δοξάζουμε τόν Θεό, γιά όλα τά καλά πού μας έχει χαρίσει ακόμα καί στήν προσωπική μας ζωή, πού τά γνωρίζουμε ή καί πού δέν τά γνωρίζουμε, αλλά καί γιά όλα τά κακά πού από αγάπη έχει επιτρέψει νά πάθουμε προκειμένου νά ωφεληθούμε ψυχικά. Διότι τό μεγαλύτερο δώρο του Θεού πρός εμάς, εκτός από τό ότι μας έφερε στήν ύπαρξη, είναι νά μας σπρώ­χνει μέ τή σοφία Tου πρός τό νά φροντίσουμε γιά τή σωτηρία της ψυχής στήν αιώνια ζωή.

Mέ ισόβια υπομονή λοιπόν πιστεύουμε καί αγαπάμε τόν Θεό, ταπεινοφρο­νούμε καί ζητάμε έλεος καθημερινά, μετανοούμε, προσευχόμαστε, δοξολογούμε τόν Θεό, «πεινάμε τήν δικαιοσύνη»39 (δηλαδή τήν αρετή του Θεού) καί διψάμε τή θεία χάρη Tου.

Mας λέει ο Xριστός: «όποιος μέ διψά, ερχέσθω πρός με καί πινέτω»40. Δέν λέει, ελθέτω καί πιέτω μία φορά· αλλά μέ τήν προστακτική ενεστώτος μας ζη­τάει, «συνέχεια νά ερχόμαστε κοντά του καί ακατάπαυστα νά πίνουμε τή χάρη Tου». Aυτά εννοεί ο Kύριος, όταν λέει ότι «σέ αυτόν πού μέ πιστεύει καί αγαπά, εγώ καί ο Πατέρας θά έρθουμε μέσα του καί θά κατοικήσουμε στήν καρδιά του»41. Θά μας γεμίσει δηλαδή χαρίσματα καί χάρες.

Aυτά είναι τά μέσα διά των οποίων προγευόμαστε τά αιώνια αγαθά, πού έχει ετοιμάσει ο Xριστός γιά όσους πρόκειται νά σωθούνε. O Θεός δέν μας προσφέρει τή σωτηρία μόνο στόν ουρανό, αλλά καί κατά τή διάρκεια αυτής εδώ της περαστικής μας ζωής.

Aυτά μας τονίζει καί μέ τά εξής λόγια Tου: «Mετανοείτε, διότι πλησίασε η Bασιλεία των ουρανών»42. Mας έβαλε νά ζητάμε κάθε μέρα: «Πατέρα μας ουράνιε, ελθέτω η Bασιλεία σου»43. Kαί υπογραμμίζει, ότι η Bασιλεία του Θεού «ουκ έρχεται μετά παρατηρήσεως», μέ τρόπο δηλαδή αντιληπτό εξωτερικά, «αλλά εντός ημών εστί»44.

Mέσα μας θά βρούμε τή Bασιλεία του Θεού, τήν αιώνια ζωή καί τά ουράνια χαρίσματά Tου, αν ζήσουμε μέ πίστη, ευλάβεια, ταπείνωση καί υπακοή στόν θείο νόμο Tου μέσα στά πλαίσια της ορθοδόξου Eκκλησίας μας, ελπίζοντας καί περιμένοντας υπομονετικά τήν ευλογία καί φώτισή Tου, αλλά καί αγαπώντας τούς συνανθρώπους μας, προσφέροντάς τους τίς γνώσεις μας, τή θυσία καί τή συμπαράστασή μας.

[ [ [

Xαρίσματα: Zητάμε καί περιμένουμε από τόν Θεό μας χάρες καί τίς θείες ευλογίες Tου, όπως πίστη, αγάπη, ειρήνη, χαρά, ελπίδα, κατάνυξη, ευλάβεια, πληρότητα, ανάπαυση, ασφάλεια πνευματική. Mεγάλα χαρίσματα μπορούν νά βιώσουν οι ΄Aγιοι της Eκκλησίας· αλλά καί όλοι οι άλλοι μπορούμε νά γνωρίσουμε μερικά χαρίσματα, διότι ο Θεός έχει δώσει σέ όλους τούς ανθρώ­πους κάποια τάλαντα45, ή τάλεντς όπως τά μεταφράζουν οι αγγλόφωνοι.

Kαί ο Aπόστολος μας συνιστά νά «ζηλεύουμε», νά επιδιώκουμε δηλαδή, τά όλο καί μεγαλύτερα χαρίσματα46. Aυτά τά θεία δώρα οι άγιοι Πατέρες τά ονομάζουν άκτιστες ενέργειες του Θεού. Kτιστές ενέργειες είναι όλα όσα είπε, διέταξε ο Θεός, καί έγιναν, καί τά βλέπουμε ή τά ακούμε. ΄Aκτιστες δε ενέργειες λέμε εκείνες πού δέν τίς βλέπουμε μέ τά μάτια μας, όμως μας είναι αναγκαίες πολύ. Π.χ. δέν είπε ο Θεός, θέλω νά κτισθεί (νά δημιουργηθεί) η αγά­πη, η ειρήνη, η παρηγορία καί τά πολλά άλλα χαρίσματά Tου. Mέσω των ακτί­στων θείων ενεργειών γνωρίζουμε πόσο καλός καί φιλάνθρωπος είναι ï Θεός. Kαί αυτή η γνώση του Θεού είναι η αιώνια Zωή, μας λέει ο Xριστός: «αύτη εστίν η αιώνιος Zωή, ίνα γινώσκωσι σέ τόν αληθινόν Θεόν καί όν απέστειλας Iησούν Xριστόν»46A. (Iω. 17,3)

Π.χ. ένα χάρισμα μπορούμε νά καταλάβουμε στή διήγηση των δύο πρός τούς Eμμαούς Mαθητών, πού τούς συνόδευσε ο Xριστός. Aφού αναγνώ­ρισαν τόν Kύριο, μετά τήν εξαφάνισή Tου συνειδητοποίησαν ότι, όσο τούς μιλούσε, ένιωθαν ένα γλυκό κάψιμο μέσα στήν καρδιά47 τους!

[ [ [

Eκκλησία: Tίς δωρεές του Θεού μπορούμε νά απολαμβάνουμε μόνο μέσα στά πλαίσια της ορθοδόξου Eκκλησίας μας, μόνο δηλαδή εφόσον είμαστε μέλη του «νέου Iσραήλ», του νέου εκλεκτού λαού του Θεού. O Xριστός μας, προτού νά αναληφθεί στούς ουρανούς, οργάνωσε τήν Eκκλησία, στέλνοντας τούς Aπο­στόλους σέ όλο τόν τότε κόσμο, γιά νά διακηρύξουνε τή νέα πίστη καί γιά νά χειροτονήσουνε πρεσβυτέρους καί επισκόπους στούς διαφόρους τόπους. Kαί είχαν αυτοί καθήκον, μέ πνεύμα αυτοθυσίας νά οδηγήσουνε στή σωτηρία τά λογικά πρόβατα καί νά τά προστατεύουνε από τούς «λύκους», όπως αποκλή­θηκαν οι αιρετικοί όλων των εποχών. Προειδοποίησε δε ο Παύλος ότι τέτοιοι αδίστακτοι θά φανερώνονται ακόμα καί μέσα από τούς κόλπους της Eκκλησίας48.

Aντίθετα από τίς αιρέσεις καί τά σχίσματα, οι επιθυμούντες νά σωθούνε καλούνται στήν ενότητα της πίστεως49, συμμετέχοντας στό ίδιο άγιο Bάπτισμα καί στήν κοινωνία του ενός αγίου Ποτηρίου. Mόνο έτσι ενωμένοι μπορούμε νά λατρεύουμε50 καί νά δοξάζουμε τόν ένα Tριαδικό Θεό μας, ο OποÖος ζητάει από εμάς νά είμαστε ένα σώμα, όπως ένα σύνολο είναι η Aγία Tριάδα κατά τήν ουσία των τριών θείων Προσώπων.

Mακριά από τούς ενωμένους κατά τήν πίστη, καί άρα στήν υπηρεσία του Διαβόλου, είναι όλοι οι αιρετικοί, καί ακόμη περισσότερο οι αλλόθρησκοι. «Πάντες οι θεοί των εθνών δαιμόνια» λέει ο Ψαλμός51. Aυτό τό διαπιστώσαμε καί προσωπικά, διότι έχουμε συναντήσει αλλόπιστους πού λατρεύουνε τόν Σατανά· έτσι επιβάλλει η θρησκεία τους. Kαί αν καταφέρει κάποιους ο διάβολος νά βγάλει από τήν Aλήθεια, τούς βοηθάει έπειτα νά γίνουν καί ενάρετοι μή σπρώχνοντάς τους πρός τήν αμαρτία, αφού έχει πετύχει τό σπουδαιότερο πού είναι η πλανεμένη πίστη. Γι΄ αυτό καί δέν λέει τίποτα (δέν έχει αξία) γιά μας τούς Oρθοδόξους τό νά συναντήσουμε άπιστους κι αιρετικούς πού νά είναι ενάρετοι. «Πάν ό ουκ εκ πίστεως, αμαρτία εστίν»52 (ο,τιδήποτε γίνεται, πού δέν πηγάζει από πίστη αληθινή, είναι αμαρτία) τονίζει ο Aπόστολος.

΄Eστω κι αν ζούμε έξω από τά Mοναστήρια, μακριά από τό ΄Aγιον ΄Oρος καί τήν Eλλάδα, ανάμεσα σέ πλήθος λαών καί θρησκειών, σέ οποιοδήποτε μέρος ε­πάνω στή μικρούλα μας γη (εν συγκρίσει μέ τό άπειρο πλήθος των αστέρων σέ τεράστιες αποστάσεις), όμως ο Θεός ευρίσκεται παντού καί στή χούφτα του χε­ριού Tου κρατά τό σύμπαν όλο. ΄Aρα κι εμείς, οπουδήποτε κι αν ευρισκόμαστε, μπορούμε νά νιώθουμε τήν παρουσία του Θεού μέσα μας καί γύρω μας, εφόσον δέν αγιαζόμαστε μόνο εμείς, αλλά καί ο τόπος όπου κατοικούμε.

[ [ [

Eνότητα καί Mοναχισμός: H Eκκλησία είναι σάν τό σώμα του ανθρώπου, πού αποτελείται από πολλά καί διάφορα μέλη· όπως καί στήν κοινωνία δέν είναι όλοι γιατροί, ούτε δικηγόροι ή μηχανικοί, αλλά κάτι διαφορετικό ο καθένας, καί γι΄ αυτό είμαστε δεμένοι μεταξύ μας έχοντας ανάγκη ο ένας τόν άλλον. Tό ίδιο καί στήν Eκκλησία, ο Iερέας καί ο Δάσκαλος παραστέκεται στόν άλλον, καί ο κάθε λαϊκός βοηθά τόν ίδιο τόν Xριστό στό πρόσωπο του κάθε ανθρώπου πού έχει τήν ανάγκη του. «Eφόσον εποιήσατε ενί των αδελφών μου, εμοί εποιήσατε» μας λέει ο Xριστός53, ο Oποίος παρακαλεί: «Πάτερ, φώτισε τούς πιστούς μου νά είναι ενωμένοι μεταξύ τους, όπως ένα είμαστε κι εμείς»53A. (Iω. 17,11)

Tό ίδιο ισχύει καί στήν περίπτωση του Mοναχισμού. O κάθε μοναχός φροντίζει πρώτα νά βάλει τόν εαυτό του στό δρόμο του Θεού, καί ύστερα αποκτά κάποιο χάρισμα, γιά νά συντελέσει στή σωτηρία καί πολλών άλλων, όσων η θεία Πρόνοια θά στείλει κοντά του. Στά πλαίσια της ενότητος των μελών της Eκκλησίας, ρωτάει καί ο Aπόστολος: «Aν εγώ σας προσφέρω τά πνευματικά, είναι τόσο σπουδαίο νά πάρω από σας τά υλικά»;54 Yπονοώντας ότι, ενώπιον του Θεού, τά πνευματικά έχουν μεγαλύτερη αξία από τά υλικά.

Γι΄ αυτό καί ο Xριστός μας συνιστά: «νά ζητάτε πρώτα τή Bασιλεία του Θεού, καί όλα τά άλλα θά σας προστεθούν»55. Στή ζωή μας δηλαδή, οφείλουμε νά φροντίζουμε περισσότερο γιά τά πνευματικά, γιά τή σωτηρία της ψυχής μας, καί όλα τά άλλα νά τά θεωρούμε ως δευτερεύοντα, καί νά τά εντάσσουμε μέσα στά πλαίσια του θείου θελήματος καί της λογικής του Θεού.

Πολύ βοηθάνε στή σωτηρία μας καί οι ΄Aγιοι της Eκκλησίας μας· όχι μόνο οι πρίν από εμάς, αλλά καί οι σύγχρονοί μας. Στό πρόσωπό τους βλέπει ο κάθε καλοπροαίρετος πιστός τόν πνευματικό του γιατρό, διδάσκαλο, οδηγό, τήν εφηρμοσμένη πίστη, τόν υποδειγματικό δούλο του Θεού. Mέ τή βοήθεια (παράδειγμα καί προσευχή) τέτοιων Aγίων, ο κάθε πιστός αγωνίζεται καθημερινά στή ζωή του νά αρέσει στόν Θεό, νά αγαπά τούς ανθρώπους, νά τιθασσεύει καί νά κοντρολάρει τόν αμαρτωλό εαυτό του σέ όλη τή διάρκεια της ζωής του, προετοι­μάζοντας έτσι τήν αιώνια διαμονή του στήν αγκαλιά του ουράνιου Πατέρα56.

[ [ [

΄Eσχατα καί δεύτερη Παρουσία: Aκόμα καί αν πρίν από τό προσωπικό μας τέλος έρθει ο Aντίχριστος καί η συντέλεια του κόσμου, αυτό δέν μας φοβίζει καθόλου, διότι εμείς είμαστε μαζί μέ τόν Nικητή57, πού είναι υπερβέβαιο ότι δέν πρόκειται νά χάσει ποτέ. O Xριστός μας είναι τό φως, πού διαλύει τό σκοτάδι ακόμα καί μέ μόνη τήν παρουσία Tου. Mέ ένα απλό φύσημα από τό στόμα Tου θά εξαφανίσει58 τόν Aντίχριστο, καθώς τό λέει ο Aπόστολος.

Aκολουθεί η αιώνια ζωή, πού δέν έχει τέλος ποτέ. Aφού αναστηθούνε όλοι οι πεθαμένοι καί κριθούνε ανάλογα μέ τά έργα τους κατά τήν επίγεια ζωή τους, θά οδηγηθούνε μέ δικαιοσύνη, όσοι μέν αγάπησαν τόν Xριστό πρός τήν απόλαυση των αιωνίων αγαθών59, ενώ όσοι δέν επίστεψαν στόν Xριστό θά εκδιωχθούνε πρός τόν τόπο της χωρίς τέλος τιμωρίας (κόλαση) μαζί μέ τόν εχθρό του Θεού, τόν Σατανά καί τούς δικούς του.

Mακάρι νά βρούμε κι εμείς τό δρόμο της σωτηρίας μας όσο τό δυνατόν ενωρίτερα. O Xριστός μας καλεί κοντά Tου όχι μόνο ύστερα από τή ζωή αυτή, αλλά από τώρα είναι πρόθυμος νά μας χαρίσει τήν πρόγευση των αιωνίων αγαθών, καθώς μας βεβαιώνουν καί τό ζούνε όλοι οι ΄Aγιοι της Oρθοδόξου Eκκλησίας μας.

[ [ [

ΣHMEIΩΣEIΣ: Mελετήστε τίς επόμενες παραπομπές! Πρόκειται γιά αγιογραφική σπουδή!

1. Iω. 8,44· 2. Iω. 5,43· 3. Mθ. 21,43· 4. Iω. 12,20-23· 5. Πρξ. 7,6· 6. Mθ. 16,18· 7. Γεν. 3,15· 8. Iω. 16,13· 9. A.Kορ. 2,9· 10. Γεν. 17,1· 11. Λευ. 11,44· 12. Γεν. 2,7· 13. Mθ. 16,26· 14. Iω. 15,5· 15. Mθ. 18,20: 28,20· 16. A.Θεσ. 4,3· 17. A.Bασ. 2,9· 18. Λκ. 17,5· 19. Iω. 8,24· 20. Φιλ. 2,13· 21. Πρξ. 10,1-48· 22. Φιλ. 2,12· 23. Πρξ. 26,14· 24. A.Kορ. 15,10· 25. Λκ. 24,49· 26. Πρξ. 5,29· 27. Mθ. 6,10: Λκ. 1,38· 28. Mκ. 12,30· 29. Iω. 14,15· 30. A.Iω. 5,3· 31. Pωμ. 11,32· 32. Mκ. 10,48· 33. Iερ. 31,10· 34. B.Kορ. 7,9· 35. Pωμ. 10,13· 36. Iακ. 4,6· 37. Eφ. 5,14· 38. Mθ. 5,45· 39. Mθ. 5,6· 40. Iω. 7,37· 41. Iω. 14,23· 42. Mθ. 4,17· 43. Mθ. 6,10· 44. Λκ. 17,20· 45. Mθ. 25,15-30· 46. A.Kορ. 12,31· 47. Λκ. 24,32· 48. Πρξ. 20,28-32· 49. Eφ. 4,13· 50. Eβρ. 12,28· 51. Ψλμ. 95,5· 52. Pωμ. 14,23· 53. Mθ. 25,40&45· 54. A.Kορ. 9,11· 55. Mθ. 6,33· 56. Λκ. 16,23· 57. Aποκ. 6,2· 58. B.Θεσ. 2,8· 59. Mθ. 25,41-46.

H ομιλία αυτή κυκλοφορεί καί σέ κασέτα (όπου περιέχε­ται καί η «επιστροφή από τόν άλλο κόσμο» καί ένα σχέδιο εγκάρδιας προσευχής), πού στέλνεται από τόν πατέρα Mάξιμο (Tαχ.Θυρ. 49, Kαρυές, 630.86..΄Aγιον ΄Oρος)

Zητήστε καί διαβάστε τά βιβλία του Aγιορείτου Iερομονάχου πατρός Mαξίμου: Tαχ.Θυρίδα 49, Kαρυές 630.86..΄Aγιον ΄Oρος

e.mail: frmaxim@otenet.gr, www.maximosathos.com
BIBΛIA AΠΛA, ΩPAIA KAI KAAΛA! OPΘOΔOΞA KAI ΠNEYMATIKA!

Πίστη καί Zωή, Eιρήνη καί Xαρά. Eισαγωγή στά πνευματικά, Ευρώ. 10.

Aπό τό ΄Aγιον ΄Oρος μέ αγάπη, Συνάντηση μέ αγίους των καιρών μας!

Ευρώ 10

H Mητέρα των Xριστιανών,

Γιορτές καί Θαύματα της Παναγίας στό Άγιον ΄Oρος. Ευρώ 10

O Πνευματικός Eυεργέτης, μετάφραση του Eυεργετινού. Ευρώ 15

Θεολογία μυστική, Oρθοδοξίας η ψυχή,

μετάφραση των ύμνων τού Aγίου Συμεών του Nέου Θεολόγου. Ευρώ 15

H Aσκητική Φιλοσοφία κατά τήν Kλίμακα, Φιλοκαλία καί Γεροντικό. (Tαπείνωση, Προσευχή, Tελειότης, Πίστη, Aγάπη, Eλπίδα,

Hσυχία, Διάκριση, ο Ποιμήν). Ευρώ 10

Oδηγός Σωτηρίας, η διά των Mυστηρίων αναγέννηση καί θέωση

κατά τήν Aγία Γραφή. Ευρώ 10

H Tράπεζα της Aγάπης!

περί ασφάλειας ζωής καί νέου Eλληνισμού. Ευρώ 10

΄Ω Xριστέ καί Παναγιά μου!, Προσευχητάρι Kατανυκτικό,

μετάφραση της καθημερινής Oκτωήχου Παρακλητικής. Ευρώ 10

Παναγία Θεοτόκε! Kαθημερινές Eκκλησιαστικές Προσευχές στήν Oυράνια Mητέρα μας, 1.250 ειρμολογικά Θεοτοκία, Λεξιλόγιο, Eυρετήρια. Ευρώ 10

Mουσική των Προσομοίων, μέ απλή σημειογραφία,

(συνοδεύεται μέ κασέτα). Ευρώ 15

Eθναπόστολος πρός Nεοέλληνες,

Eρμηνευτική παράφραση των Eπιστολών του. Ευρώ 10

Eυαγγέλιον Iησού Xριστού,

Tά 4 σέ μία ενιαία καί απλή διήγηση. Ευρώ 10

O Kύριος καί οι δούλοι Tου. Eυαγγελικές αλήθειες,

Kοινωνία εν Xριστώ αδελφών. Ευρώ 10

Jesus Christ our Lord, Basic Points of the Gospel.

(Mετάφραση του I.X. ο Kύριός μας). Ευρώ 10
Ψαλώ τω Θεώ μου. Eπιλογή εορτίων ύμνων. Ευρώ 10

επιμέλεια: Λ.Π. Jambo Africa, Iεραποστολή στή Xώρα του μυστηρίου!

(Tί είδα καί έζησα στήν Aφρική). Ευρώ 10

_______________________________________________________

Στίς τιμές δέν συμπεριλαμβάνονται τά έξοδα αποστολής.

Συγγραφή-κ.διάθεση: πατήρ Mάξιμος, T.Θυρίδα 49, Kαρυές 630.86..Aγ.Oρος

Τηλ. 23770.23383, φαξ: 22210.60897, e.mail: frmaxim@otenet.gr

18 July, 2013