Eρωτήσεις και Αποκρίσεις / Questions and Answers

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ
Kαλώς Ήρθατε Στη Σελίδα μας

1. ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΠΟΡΙΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

http://agiooros.freeforums.org/index.php

Πάτερ Μάξιμε, ευλογείτε. Σας παρακαλώ πολύ πήτε μου, πως θα μπορώ να ευχαριστήσω το Θεό για ό,τι μου έδωσε μέχρι σήμερα;

Στά του Θεού, όπως καί πάντοτε μάλλον, τό καλό έχει καί τό καλύτερό του. Πιό απλοϊκά καί αδέξια δοξάζει τόν Θεό ένας αρχάριος στά πνευματικά, πιό ευφυώς καί όλόψυχα Τόν δοξάζει ένας έμπειρος καί ώριμος. Νά μερικοί τρόποι, γιά νά ευχαριστούμε τόν Θεό γιά όλα τά πρός εμάς καλά Του.

Όταν προσευχόμαστε, ένα μέρος της προσευχής τό αφιερώνουμε σέ ευχαριστίες καί δοξολογίες γιά όλα τά καλά πού μας έχει δώσει. Τόν ευχαριστούμε, αναλογιζόμενοι τί καλά θά στερούμασταν, άν δέν μας χαρίζονταν οι θείες ευεργεσίες. Ψάλλουμε ύμνους ευχαριστίας καί δοξολογίες. Λέμε συχνά, «δόξα σοι, Θεέ μου, δόξα σοι». Προσπαθούμε νά του είμαστε περισσότερο ευάρεστοι, ταπεινοί, μετανοημένοι γιά τίς αμαρτίες καί τίς παραλείψεις μας, νά Του μιλάμε συνειδητά (όχι αδιάφορα), νά ζητάμε φώτιση, γιά νά Τόν ευχαριστούμε καλύτερα. Δάκρυα χαράς καί ευγνωμοσύνης νά Του προσφέρουμε συχνά.

Νά αυξάνουμε τήν αγάπη μας πρός τόν Θεό καί τόν συνάνθρωπο. Νά κάνουμε θυσίες γιά τόν Θεό σέ χρόνο καί κόπο (άσκηση δηλαδή) καί σέ αγαθά πού έχουμε· ιδίως άν τά καλά πού έχουμε είναι περίσσια (γιά νά μπορούμε νά τό κάνουμε αυτό, πρέπει νά είμαστε ολιγαρκείς). Νά ανάβουμε από ένα κεράκι όπου εκκλησιαζόμαστε ή/καί στίς προσευχές μας λέγοντας, «αυτό, Χριστέ μου, στό προσφέρω γιά όλα τά πρός εμέ καλά σου». Καί πάντοτε νά συμπληρώνουμε, «συχώρα με, Χριστέ μου, πού δέν μπορώ ή δέν ξέρω πώς νά σέ ευχαριστήσω περισσότερο».

Όταν φωτίζει ο Θεός, Τόν δοξάζουμε ολόψυχα, εννοώντας τά λόγια μας, ακόμα καί δάκρυα χαράς μας πλημμυρίζουν. Ενώ ένας άσχετος περί τά πνευματικά είναι δυνατόν νά ευχαριστήσει γιά κάτι τόν Θεό; Σκεφθήτε, πόσο διαφορετικά θά μπορούσαν νά ευχαριστήσουν ένας πεινασμένος από έναν χορτάτο, ένας φιλοσοφημένος από έναν επιπόλαιο, ένας πονεμένος από έναν καλοπερασάκια, ένας ηλικιωμένος από έναν νέο, ένας ενάρετος από έναν εμπαθή, ένας φτωχός από έναν πάμπλουτο κλπ.

Είναι σωστό να εκλαμβάνω ως σημάδια-μηνύματα (καλά ή κακά), πράγματα που βλέπω ή ακούω;

Είναι πολύ λίγες οι φορές πού αξίζει νά προσέχεις ό,τι βλέπεις ή ακούς. Όταν είναι από τόν Θεό, συνοδεύονται καί από μία σχετική «πληροφορία» μέσα στήν ψυχή μας (ή στόν νού μας). Τό ασφαλέστερο είναι η προσευχή, η υπομονή, η ερώτηση του Πνευματικού άν τόν σέβεσαι καί έχεις τή διάθεση νά υπακούσεις.

Αν εργάζομαι για κάποιον που είναι αιρετικός, είναι αμαρτία;

Στή σημερινή κοινωνία, καί ιδίως στό Εξωτερικό, αυτό είναι ένα αναγκαίο κακό. Όταν δέν μπορεί νά γίνει αλλοιώς, νά προσφέρεις τήν εργασία σου όσο τό δυνατόν πληρέστερα καί υποδειγματικά. Αλλά σέ θέματα πίστεως καί αρετής συμπεριφέρσου κατά τήν εντολή του Χριστού: «φρόνιμοι ως οι όφεις, καί ακέραιοι ως αι περιστεραί» καί «πειθαρχείν δεί Θεώ μάλλον, ή ανθρώποις». Σέ απευκταία περίπτωση υπερβολικής πιέσεως καί «λάθους» σου, η μοναδική λύση είναι η μεγάλη μετάνοια καί, εν ανάγκη, τό μαρτύριο.

——————————————————–

Ο Κύριος έρχεται; Βρισκόμαστε στο τέλος του τέλους;

Τί λέτε σεις γιά τό θέμα αυτό, πατέρα Μάξιμε;

Τό εσχατολογικό αυτό θέμα καί τά περί τόν Αντίχριστο είναι ένα μεγάλο καί σπουδαίο θέμα των ημερών μας. Αλλά, επιτρέψτε μου νά τό πώ, είναι πολύ σπουδαιότερο τό ότι έχει έρθει ήδη ο Χριστός! Άν φροντίζαμε νά εναρμονίζαμε τη ζωή μας μέ τό θέλημα του Θεού, δέν θά αγωνιούσαμε γιά τό πότε θά έρθει ο Αντίχριστος.

Ο Κύριος μας πληροφορεί κυρίως γιά τήν μεγάλη υπόθεση της σωτηρίας μας στήν αιωνιότητα, καί πώς μπορούμε νά τήν πετύχουμε. Όποιος έχει έστω καί λίγο μυαλό στό κεφάλι του, εύκολα καταλαβαίνει ότι, τό νά περιφρονούμε όλα τά άλλα λόγια του Χριστού καί νά περιορίζουμε τά ενδιαφέροντά μας στά περί τόν Αντίχριστο, είναι μία μεγάλη προσβολή κατά του Χριστού. Περιφρονούμε τά 9/10 της διδασκαλίας του Χριστού, καί ασχολούμαστε υπέρ τό δέον μέ τό 1/10, μέ τόν Αντίχριστο!

Όσοι κάνουν έτσι, μας θυμίζουν τόν Γέροντα Παΐσιο, όπου πήγαιναν μερικοί καί του ζητούσαν θαύματα. Αλλά εκείνος τούς ρωτούσε, «πιστεύετε, προσεύχεστε, εξομολογείσθε, εκκλησιάζεσθε; κάντε πρώτα αυτά, καί ύστερα θά έρθει καί η ώρα γιά τά θαύματα».

Θά λέγαμε καί σήμερα στούς σύγχρονους περίεργους, «φροντίστε νά εφαρμόσετε τό θέλημα του Θεού, νά γεμίσετε μέσα σας ειρήνη, ασφάλεια, χαρά. προσεύχεστε, ταπεινοφρονήστε, διαλέξτε πνευματικό πατέρα. καί ύστερα θά μιλήσουμε καί γιά τόν Αντίχριστο». Αλλοιώς κινδυνεύει νά πλανεθεί κανείς.

Οι νήπιοι καί αρχάριοι (στά πνευματικά) πάντοτε, άμα άκουγαν γιά τέλος του κόσμου καί Αντίχριστο, νόμιζαν ότι αύριο κιόλας έρχεται η συντέλεια! Γι΄ αυτό καί ο Απόστολος Παύλος χρειάστηκε νά κάνει ειδικό λόγο γιά τό μεγάλο αυτό θέμα. Διαβάστε π.χ. Β΄Θεσσαλονικείς 2ο Κεφάλαιο.

Βέβαια, κοντά στά περί τόν Χριστόν, είναι καλό νά ξέρουμε ότι θά έρθει καί ο Αντίχριστος καί η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. Αλλά, άν κάποιος από μας πεθάνει πρίν νά έρθει ο Αντίχριστος, δέν πρέπει νά είμαστε κάθε μέρα έτοιμοι γιά τό προσωπικό μας τέλος; Δέν πρέπει κάθε μέρα νά φροντίζουμε νά είμαστε υπό τήν σκέπη καί ευλογία του Θεού Πατέρα μας; Αυτό προηγείται βέβαια, οπότε, άν έχουμε μέσα μας τήν Χάρη του Θεού, δέν αγωνιούμε καί δέν αγχωνόμαστε γιά τό τέλος του κόσμου.

Τά σημεία των καιρών βοούν ότι τό κουβάρι όλο καί μαζεύεται, αλλά δέν επιτρέπεται νά ορίζουμε πότε ακριβώς θά έρθουν τά διάφορα πού περιμένουμε. Όλοι όσοι τά όρισαν ακριβώς, πάντοτε έπεσαν έξω στίς προβλέψεις τους. Αν καί ο Θεός προγνωρίζει τά πάντα ακριβώς, όμως από πλευράς ανθρωπίνης υπάρχουν πολλοί αστάθμητοι παράγοντες, όπως: ώς πότε ο Θεός θά ανέχεται τήν απιστία, τήν αμαρτία, τήν αμετανοησία των ανθρώπων αφενός. καί πόσο επηρεάζει τήν θεία ευσπλαχνία η μετάνοια των δικών Του, οι θερμές ικεσίες, οι ακατάπαυστες παρακλήσεις υπέρ της σωτηρίας του κόσμου αφετέρου.

Οι χωρίς Θεό εν δυνάμει (= έχουν δύναμη κοσμική) καί εξουσίαις καταστρέφουν τό οικοσύστημα της γης μας. η υπερβολική συγκέντρωση του πλούτου σέ λίγους από τή μιά, καί η μεγάλη ανέχεια από τήν άλλη. η μεγάλη αδικία των μεγάλων εις βάρος των μικρών. τό σατανικό μίσος των απίστων κατά των ευλαβών Χριστιανών. η αγωνιώδης αναμονή του Μεσσία (=Αντιχρίστου) των Εβραίων καί άλλα παρόμοια, είναι παράγοντες πού καθορίζουν τό πότε θά έρθει ο μεγάλος πόλεμος, ο Αντίχριστος, η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας, η Γενική Κρίση του κόσμου καί η χωρίς τέλος οριστική έναρξη του Παραδείσου καί της Κολάσεως στήν αιωνιότητα.

Έστω καί άν δέν ξέρουμε σήμερα πότε ακριβώς θά γίνουν όλα αυτά, εκείνο πού μέ βεβαιότητα γνωρίζουμε είναι τό ότι ο Μέγας Νικητής θά είναι ο Άρχοντας του Σύμπαντος καί της Ιστορίας, τό αιώνιο Φως, ο Ουράνιος Πατέρας μας μαζί μέ τόν μονογενή Του Υιό καί τό Πανάγιον Πνεύμα. Διά των πρεσβειών των Αγίων της Ορθοδοξίας μας, της Πανυπερευλογημένης Θεοτόκου, καί των αγωνιζομένων ρασοφόρων, παρακαλούμε νυχθημερόν μετά δακρύων γιά τήν αιώνια σωτηρία μας, μακριά από τόν κακό Διάβολο καί τόν Αντίχριστο καί τούς υπηρέτες αυτών.

—————————————————
Η αποτείχιση των πιστών από τους αιρετικούς επισκόπους

Πάτερ Μάξιμε, πήτε μας, παρακαλούμε, τήν άποψή σας γιά τό θέμα αυτό.

Η αγιώτατη Ορθόδοξη Εκκλησία μας είναι ο Θεανθρώπινος Οργανισμός, του οποίου κεφαλή είναι ο ίδιος ο Χριστός καί μέλη οι απανταχού της γης Ορθόδοξοι Χριστιανοί, όσοι ενσυνείδητα, μέ ευλάβεια καί ταπεινοφροσύνη αγωνίζονται τό κατά δύναμη νά ευαρεστούν τόν Θεό καί ομολογούν μέ επίγνωση ότι «Πιστεύουν εις ένα Θεόν Πατέρα… καί εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν… καί εις τό Πνεύμα τό Άγιον… καί εις Μίαν… Αποστολικήν Εκκλησίαν…».

Κατά τούς Άγιους Πατέρες, εκτός της Εκκλησίας δέν υπάρχει σωτηρία. Όλοι οι πιστοί καί κληρικοί αγωνίζονται μέ κάθε επιμέλεια νά σωθούν, μένοντας μέσα σέ αυτή τήν μοναδική Κιβωτό της σωτηρίας. Ο λαός του Θεού καί η συνείδηση αυτού του λαού είναι διαχρονικά ο ελεγκτής της ορθής πορείας αυτής της Κιβωτού μέ τήν ευλογία καί φώτιση του Αγίου Πνεύματος, το Οποίο από της Πεντηκοστής οδηγεί τήν Εκκλησίαν εις πάσαν τήν Αλήθειαν καί τήν αποτρέπει από πάσης αιρέσεως.

Ο Λαός του Θεού δέν εκπροσωπείται από κανένα συγκεκριμένο άτομο. Οι Ποιμένες της Εκκλησίας οφείλουν νά υπηρετούν τή σωτηρία του θείου Λαού, καί, άν δέν ορθοτομούν έως τέλους της ζωής των τόν Λόγον της Αληθείας, αποβάλλουν εαυτούς μέν από τό σώμα της Εκκλησίας, αλλά η Εκκλησία -μέ Αρχηγό τόν ίδιο τόν Χριστό- συνεχίζει τήν σωτηριώδη πορεία της μέχρι της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου μας.

Μέσα στά πλαίσια της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας κινήθηκαν όλοι οι Άγιοι Πατέρες, οι οποίοι ήσαν όλοι Ιερωμένοι καί ρασοφόροι καί Πνευματέμφοροι, καί ποτέ δέν δημιούργησαν σχίσματα στήν Εκκλησία, ούτε δικές τους Συνόδους, ούτε συνιστούσαν στό λαό νά συμμετάσχει σέ σχίσματα. Αλλά προσπαθούσαν νά πλησιάσουν καί νά πείσουν Επισκόπους περί αποφυγής των αιρετικών διδασκαλιών καί νά διαφυλάξουν τόν Λαό του Θεού μέσα στά πλαίσια της Μίας καί Μοναδικής Αλήθειας του Χριστού. Έχουμε υπ΄ όψη π.χ. τήν περίπτωση του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού.

Δέν μπορούμε νά πιστέψουμε ότι όλοι οι Επίσκοποι καί όλοι οι Ιερωμένοι πλανώνται περί τήν πίστιν, ούτε ότι εξουσιοδοτεί ο Θεός τόν οιονδήποτε νά ηγηθεί σώματος ανταρτών κατά των Ποιμένων του λαού. Έστω καί άν πολλοί Ποιμένες δέν διαθέτουν τό χάρισμα της ταχείας αντιδράσεως κατά λανθασμένων κινήσεων κάποιων άλλων, όμως μετά συνέσεως ποιμαίνουν τόν λαό πού τούς εμπιστεύθηκε ο Θεός. Πιστεύουμε ότι, προκειμένων δύο κακών, «τό μή χείρον βέλτιστον».

Άν συνιστούσε κάποιος τήν «αποτείχιση» των πιστών, δηλαδή τί θά τούς έλεγε, νά ακολουθήσουν ποιόν; τούς Σχισματικούς πού έχουνε δική τους Σύνοδο; Ή μήπως -προτεσταντικώ τω τρόπω- επιτρέπεται ο κάθε ένας νά φτιάξει δικό του κόμμα καί νά ισχυρίζεται ότι αυτός έχει τήν Αλήθεια και κρατεί τάς Παραδόσεις; Οι χαρισματούχοι Άγιοι των καιρών μας (Άγιος Νεκτάριος, Γέροντας Πορφύριος, Γέροντας Παΐσιος κ.ά.) αυτή τήν τακτική μας συνέστησαν.

Εμείς δέν πιστεύουμε ότι, άν ένας Επίσκοπος συλλειτουργήσει πλήρως μέ τόν Πάπα, όλοι οι άλλοι δέν θά αντιδράσουν κατά του καινοτόμου τολμητία. Δέν νομίζουμε ότι, επειδή π.χ. ο Χριστόδουλος συγκάλεσε στήν Αθήνα τό Παγκόσμιο Συμβούλιο των Προτεσταντών, όλοι οι άλλοι -ακόμα καί οι Χριστοδουλικοί- συμφωνούν καί δέχεται η συνείδησή τους τήν συμπροσευχή των πιστών τους μέ τούς Αιρετικούς.

Καί στό Άγιον Όρος οι Ηγούμενοι καί οι άλλοι υπεύθυνοι έλέγχουν από τή μιά κάθε κίνηση τολμηρή, αλλά από τήν άλλη παραμένουν μέσα στή Μία καί Αγίαν Εκκλησία, πιστεύοντας ότι αυτή η Μία Εκκλησία είναι υπεράνω μεμονωμένων ατόμων, ακόμη καί Επισκόπων. Άν κάποιοι Επίσκοποι σφάλλουν, τό πρόβλημα είναι δικό τους άν δέν μετανοήσουν, καί όχι όλων των άλλων όσων δέν δέχονται κάποια παραχάραξη της Ορθοδοξίας.

Αλλά τά πραγματικά «δύσκολα» πιστεύουμε πως είναι όταν υπάρχουν φίλοι καί υποστηρικταί των τολμητιών Επίσκοποι, οπότε χρειάζεται πολλή προσευχή γιά νά βάλει ο Θεός τό χέρι του καί νά αποτρέψει τά χειρότερα, μέ κανένα πρόωρο θάνατο ή κάποια ασθένεια. Σέ περίπτωση μεγάλων πιέσεων, ισοδυνάμων μέ διωγμούς, άς πράξει ο καθείς κατά συνείδηση καί κατά περίπτωση, πάντως αφού συμβουλευθεί προηγουμένως κάποιο υπεύθυνο πρόσωπο καί μάλιστα Ιερωμένον.

——————————————————————-

ΑΠΑΝΤΗΣΗ περί των τυχερών του Πατριάρχη.

Εγώ πάντως δέν είδα τίποτα. Έλεγε ένας Γέροντας, από όσα βλέπεις, νά πιστεύεις τά μισά, καί από όσα ακούς, νά μή πιστεύεις τίποτα. Όσο καί άν φαίνεται υπερβολικό αυτό, νομίζω ότι εκείνο πού έχει πρώτιστη αξία, είναι η ειρήνη, η ελπίδα, η χάρη του Χριστού, η μέθεξη στά αιώνια αγαθά. Αυτά χαρίζουνε στόν άνθρωπο ασφάλεια πνευματική, υγεία ψυχοσωματική, αισιοδοξία, φωτεινό κι ευχάριστο «περιβάλλον» πνευματικό.

Άν είναι αλήθεια τά όσα κατηγορούν τόν Πατριάρχη ή άλλους Επισκόπους καί Ιερωμένους, κατ΄ αρχήν θά έλεγα ότι, άνθρωποι είναι καί αυτοί πού κάποτε κάνουν καί λάθη, όπως καί όλοι οι άνθρωποι ιδίως των σύγχρονων καιρών. Μάλλον κάνουν κατάχρηση εξουσίας καί της θέσεως πού έχουνε στήν κοινωνία καί τήν Εκκλησία. Ελπίζουμε καί ευχόμαστε νά μετανοήσουν κάποτε καί αυτοί στή διάρκεια της επίγειας ζωής τους.

Εκείνο όμως πού θεωρώ πολύ περισσότερο σημαντικό νά τονίσω, είναι τό ότι τά λάθη των ανθρώπων δέν πρέπει ποτέ νά κλονίζουν τήν πίστη μας στόν Χριστό καί στήν Εκκλησία, της οποίας κεφαλή είναι ο ίδιος ο Θεός. Δηλαδή, άν π.χ. ένας αλλόπιστος ή αιρετικός ή σατανολάτρης ήταν δυνατόν νά είναι ένάρετος κι ευγενικός, αυτό δέν σημαίνει ότι πρέπει νά εγκαταλείψουμε τήν Αλήθεια του Χριστού μας καί νά πάμε μέ τούς υπηρέτες του Σατανά.

Τό αντίθετο μάλιστα. Νά προσευχόμαστε υπέρ των εν εξουσίαις, νά τούς φωτίζει ο Θεός, νά κυβερνούν σωστά, νά μή κάνουν λάθη, νά μη προκαλούν ή σκανδαλίζουν. Παράλληλα δε, νά αγωνιζόμαστε γιά τήν αίσθηση (πείρα) της ευλογίας του Θεού, καί νά φροντίζουμε νά στηριζόμαστε κοντά σέ ανθρώπους του Χριστού ευλογημένους καί ευλαβείς.

Πάτερ Μάξιμος Αγιορείτης ο του Γέροντος Ιωσήφ,

————————————————–

Πειτε μας σχετικα με το θεμα φωτογραφίες δυό αφορισμένων καί άλιωτων Ορθοδόξων….

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο Χριστός μας είναι η Αλήθεια, τήν οποία καί ευλογεί ασφαλώς, ενώ καταδικάζει τό ψέμα του Διαβόλου. Οπωσδήποτε οφείλουμε νά ακολουθούμε τίς οδηγίες καί συστάσεις του Κυρίου καί των Αγίων Πατέρων μας καί νά τηρούμε τούς άγιους Κανόνες της Ορθοδοξίας μας. Καί η τιμωρία γιά τούς αμετανόητους θά είναι σκληρή καί ατελείωτη.

Αλλά γιά τό συγκεκριμένο ερώτημα έχω νά πώ τά εξής. Στή φωτο πού μου στείλατε παρουσιάζονται δύο φρικτά όντως όντα. Όμως γράφεται δίπλα ότι αυτοί πού συλλειτούργησαν δέν ήταν μόνο δύο, αλλά 11 ή 7. Πού είναι οι υπόλοιποι; Οι άλλοι δηλαδή έλειωσαν κανονικά;

Όμως εγώ θά σας πώ κάτι πιό φρικτό. Έχω τήν εξής πληροφορία: Ο σέ πάρα πολλούς γνωστός καί ακουστός Γέροντας καί Υμνογράφος Γεράσιμος ο Μικραγιαννανίτης είπε κάποια φορά σέ έναν «ζηλωτή» Ιερομόναχο: «Βάλε τό πετραχήλι σου, Παπά, καί ομολόγησε στήν Ιερωσύνη σου: εσύ δέν σχεδίασες τίς φρικτές αυτές μορφές, καί λές στόν κόσμο ότι τούς είδες σέ κάποια σπηλιά»;

Άν αυτή είναι η αλήθεια, σκεφτήτε τί έγκλημα έκανε αυτός ο αρχιψευταράς ζηλωτής. Τήν πληροφορία αυτή μού τήν είπε ο άγιος Γέροντάς μου Γέρων Ιωσήφ Βατοπεδινός. Καί όποιος θέλει άς τρέξει νά προλάβει προτού νά κοιμηθεί (τώρα είναι 88 χρόνων) νά ζητήσει επιβεβαίωση. Εγώ πάντως τό άκουσα από τό στόμα του τό ίδιο. Μάρτυς μου ο Θεός καί η ιερατική μου συνείδηση. Καί ακόμα καλύτερα ίσως, τόσοι καί τόσοι επισκέπτονται τό Άγιον Όρος καί ορειβάτες καί περιηγητές. Άς ψάξει τουλάχιστον ένας νά βρεί αυτήν τή σπηλιά, καί νά φωτογραφήσει (όχι νά σχεδιάσει) ό,τι κακό δεί εκεί μέσα.

Δέν ισχυρίζομαι ότι δέν τιμώρησε ο Θεός αυτούς πού συλλειτούργησαν μέ τούς αιρετικούς, άν δέν μετανόησαν ώσπου νά πεθάνουν. Αλλά πολύ σκληρότερα τιμωρεί ο Θεός αυτόν πού τόλμησε νά διαδώσει τέτοιο καί τόσο μεγάλο ψέμα περί άλειωτων πεθαμένων.

——————————————–

Παρακαλ΅, σχολιάσετε μας, πως βλέπετε το θέμα που έχει προκύψει με τις συμπροσευχές …

Ποια είναι η επίσημη θέση του Αγίου όρους και γιατί δεν

αντιδρούν όπως έχει γίνει και παλαιότερα σε ανάλογες

καταστάσεις;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Όσον αφορά τό πρώτο ερώτημα, εγώ δέν εκπροσωπώ τό Άγιον Όρος, αλλά μόνο τόν εαυτό μου. Αρμόδιοι νά σας απαντήσουν είναι οι Ηγούμενοι των 20 Ιερών Μονών καί η Ιερά Κοινότητα. Όλοι οι υπόλοιποι οφείλουν νά κάνουν υπακοή καί υπομονή, καί άν δέν τούς αρέσει, πρέπει νά πάρουν τή βαλίτσα τους καί νά πάνε όπου αλλού θέλουν. Εκτός άν είναι Ηγούμενος, οπότε σηκώνει παντιέρα καί κοιτάζει πώς θά οργανώσει τήν ανταρσία του.

Όσον αφορά τό άλλο ερώτημα, ξαναδιαβάστε τήν απάντησή μου στό περί αποτειχίσεως. Ρωτήστε επίσης καί τούς Παλαιοημερολογίτες, σέ πόσα σχίσματα έχουν διαιρεθεί, γιά ποιό λόγο κομματιάστηκαν, καί ποιά είναι η πιό έγκυρη παράταξη, πού, άν τήν ακολουθήσει κανείς, θά βρίσκεται μετά βεβαιότητος στήν οδό της σωτηρίας.

———————————————————-
Πόσο πλούσιος είναι ένας φτωχός!

Ένας πατέρας με οικονομική άνεση, θέλοντας να διδάξει στο γιο του τι σημαίνει φτώχεια, τον πήρε μαζί του για να περάσουν λίγες μέρες στο χωριό, σε μια οικογένεια που ζούσε στο βουνό.

Πέρασαν τρεις μέρες και δυο νύχτες στην αγροικία. Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι, μέσα στο αυτοκίνητο, ο πατέρας ρώτησε το γιο του:

«Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;»

«Ωραία» απάντησε ο γιος με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό.

«Και τί έμαθες;» συνέχισε με επιμονή ο πατέρας.

Ο γιος απάντησε:

- Εμείς έχουμε έναν σκύλο, ενώ αυτοί τέσσερις.

- Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου, ενώ αυτοί ένα ποτάμι δίχως τέλος, με κρυστάλλινο νερό, μέσα και γύρω από το οποίο υπάρχουν και άλλες ομορφιές…

- Εμείς εισάγουμε φαναράκια από την Ασία για να φωτίζουμε τον κήπο μας, ενώ αυτοί φωτίζονται από τα αστέρια και το φεγγάρι…

- Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη, ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα…

- Εμείς αγοράζουμε το φαγητό μας· αυτοί πάλι, σπέρνουν και θερίζουν γι αυτό…

- Εμείς ακούμε CDs. Αυτοί απολαμβάνουν μια απέραντη συμφωνία από πουλιά, βατράχια, και άλλα ζώα. Και όλα αυτά διακόπτονται που και που από το ρυθμικό τραγούδι του γείτονα που εργάζεται στο χωράφι…

- Εμείς μαγειρεύουμε με ηλεκτρική κουζίνα. Αυτοί ό,τι τρώνε έχει αυτή τη θεσπέσια γεύση, μια και μαγειρεύουν στα ξύλα…

- Εμείς, για να προστατευθούμε, ζούμε περικυκλωμένοι από έναν τοίχο με συναγερμό. Αυτοί ζουν με τις ορθάνοιχτες πόρτες τους, προστατευμένοι από τη φιλία των γειτόνων τους…

- Εμείς ζούμε «καλωδιωμένοι» με το κινητό, τον υπολογιστή, την τηλεόραση. Αυτοί, αντίθετα, «συνδέονται» με τη ζωή, τον ουρανό, τον ήλιο, το νερό, το πράσινο του βουνού, τα ζώα τους, τους καρπούς της γης τους, την οικογένειά τους.

Ο πατέρας έμεινε έκθαμβος από τις απαντήσεις του γιου του…

Και ο γιος ολοκλήρωσε με τη φράση:

«Σ’ευχαριστώ, μπαμπά, που μας δίδαξες πόσο φτωχοί είμαστε…»

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΦΤΩΧΟΤΕΡΟΙ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΣΗ, ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΕΡΓΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΜΑΣ.

ΑΓΩΝΙΟΥΜΕ ΠΩΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ, ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ, ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΝΤΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ «ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ».

Θυμήσου:

Το πιο δυνατό σ’αυτή τη ζωή είναι η ΑΓΑΠΗ.

«Αυτή όλα τα μπορεί».

———————————
Συναντήσεις Μελών της «Αγκαλιάς της Παναγίας»

Μιά καί βρίσκομαι μακριά,

θά τό χαιρόμουν νά μάθω,

τί θά συζητήσετε καί τί καλό θά αποφασίσετε.

Θά γίνετε μοναχοί;

θά κάνετε οικογένεια;

θά μάθετε τήν αξία καί χαρά της Προσευχής;

θά λιγοστέψετε τήν αμαρτία;

θά γίνετε σκεύη χωρητικά περισσότερης Χάρης του Θεού;

————————————

1)Σε ποιες προσευχές, ευχές, ακολουθίες της εκκλησίας μας μπορούμε να μνημονεύουμε ονόματα προσώπων και σε ποιο σημείο;

Πάντοτε όποτε προσευχόμαστε, καί πάντοτε όποτε ιερουργεί ο Ιερέας καί μνημονεύει ονόματα, ιδίως στίς Λειτουργίες όσο ψάλλεται τό Άξιον εστίν, οπότε μνημονεύουμε καί κεκοιμημένους.

2)Οι κατάρες των γονέων προς τα παιδιά τους «πιάνουν»;

Δυστυχώς, ναί. Εκτός άν επέμβει η θεία ευσπλαχνία.

3)τι έχετε να πείτε για την ομοφυλοφιλία;

Πολύ μεγάλη παρά φύσιν αμαρτία.

4)Πείτε μας λίγα λόγια για το πετραχίλι..

Η Ιερωσύνη είναι πολύ μεγάλο δώρο του Θεού. Ο Ιερέας πρέπει νά αγωνίζεται σέ όλη του τή ζωή, γιά νά είναι άξιος της Ιερωσύνης. Καί άν κάποτε σφάλλει, νά σπεύδει στήν Εξομολόγηση τό γρηγορότερο.

Ο Ιερέας είναι ο μεσίτης του Θεού πρός τόν πιστό, καί του πιστού πρός τόν Θεό. Λέει ο Χριστός, «όποιος δέχεται τόν απεσταλμένο μου, εμένα τόν ίδιο δέχεται».

———————————————
ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΜΟΝΑΣΩ ΕΙΣ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ

ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝ,36 ΕΤΩΝ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΠΕΡΝΩ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΜΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ-

ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΤΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ, ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΑ 17 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ, ΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙΤΕ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ, ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΚΑΠΟΥ ΜΕΡΙΚΕΣ ΗΜΕΡΕΣ.

ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΞΑΝΑΕΡΘΕΙ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ,

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΕΡΘΕΤΕ, ΑΝ ΔΕΝ ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΕΤΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΣΤΟ 2310-252575, ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΤΕ ΗΜΕΡΑ ΕΙΣΟΔΟΥ.

ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΑ ΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΖΗΤΑΝΕ ΠΡΟΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΟΡΙΣΘΕΙ ΗΜΕΡΑ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ.

ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΚΑΠΟΥ, ΠΡΕΠΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΝΑ ΣΕΒΑΣΘΕΙΤΕ ΤΟΝ ΗΓΟΥΜΕΝΟ/ΓΕΡΟΝΤΑ, ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΔΙΑΛΕΞΕΤΕ ΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΣΑΣ ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΟ, ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΥΠΑΚΟΗ. ΔΗΛΑΔΗ, ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΤΕ ΠΡΟΘΥΜΩΣ ΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΜΕΛΕΙΣΘΕ ΤΟ ΔΙΑΚΟΝΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΔΟΘΕΙ. ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΜΗ ΚΑΠΝΙΖΕΤΕ, ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΑΜΑΡΤΗΣΕΤΕ ΠΟΤΕ, ΟΥΤΕ ΜΕ ΑΝΤΡΕΣ ΟΥΤΕ ΜΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΟΣ, ΚΑΘΟΛΟΥ ΕΙΡΩΝ-ΟΡΓΙΛΟΣ-ΘΥΜΩΔΗΣ.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΑΠΟ ΤΩΡΑ (ΟΧΙ ΑΠΟ ΟΤΑΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΚΑΠΟΥ) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ, ΟΠΩΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ΑΠΟΣΤΟΛΟ, ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ, ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟ, ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟ, ΚΛΙΜΑΚΑ, ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ.

ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ, ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ, ΤΗ ΛΑΤΡΕΙΑ, ΤΗΝ ΨΑΛΜΩΔΙΑ. ΚΑΛΗ ΦΩΤΙΣΗ!

———————————–

-Στην εξομολόγηση τι λέμε και πως το λέμε;

Εξομολογούμαστε τίς αμαρτίες μας μέ ταπείνωση καί πνεύμα μετανοίας πρός -διά του Πνευματικού- τόν Κύριο καί ουράνιο Πατέρα μας, μέ τόν τρόπο του μετανοημένου τελώνη καί του άσωτου γυιού. Λέμε τά κυριώτερα περιληπτικά τόσο, όσο νά καταλάβει ο Ιερέας τί συνέβη. Δέν χρειάζονται λεπτομέρειες ούτε καμμία καύχηση. Επειδή συνήθως περιμένουν καί άλλοι νά εξομολογηθούνε, δέν υπάρχει λόγος καί χρόνος γιά πολυλογίες. Η συντομία προστατεύει καί από τό νά ξαναζήσεις τήν αμαρτία, αλλά καί από τό νά βάζεις σέ πειρασμό τόν Εξομολόγο. Ούτε πρέπει νά ξαναλέγονται όσα ήδη έχουν ειπωθεί σέ προηγούμενη εξομολόγηση.

Όταν δέν περιμένουν άλλοι καί τό επιτρέπει ο Εξομολόγος, μπορεί ο εξομολογούμενος νά αναφερθεί εκτενέστερα, ιδίως όταν έρχονται απλοί άνθρωποι, οπότε δέν είναι εύκολο νά τούς κάνεις συστάσεις/οδηγίες τήν τελευταία στιγμή. Όταν τό θέλουμε καί τό επιτρέπει ο Πνευματικός, μπορούμε νά κάνουμε γενική καί πληρέστερη Εξομολόγηση. Πρόκειται γιά ένα ψυχοθεραπευτικό ιαματικό λουτρό.

Παράλληλα, έχουμε υπόψη μας ότι οι άνθρωποι συνήθως δέν έχουν κάποιον έμπιστο νά πούνε τόν πόνο τους, νά ανοίξουν τήν καρδιά τους. Πολλές φορές ως τέτοιον θεωρούν τόν Πνευματικό, καί επιδιώκουν νά του τά πούνε όλα. Επίσης έχουμε υπόψη μας ότι η ψυχοθεραπεία βασίζεται κυρίως στήν άνεση πού νιώθει (ή πρέπει νά νιώθει) ο πιστός/ασθενής νά τά πεί όλα.

Όμως τό Μυστήριο ζητεί συντομία, περίληψη, ευλάβεια, φόβο Θεού, σεβασμό πρός τόν Πνευματικό, συναίσθηση ότι περιμένουν καί άλλοι, όχι κατάχρηση της καλωσύνης καί ανεκτικότητας του Εξομολόγου, ούτε κλέψιμο πολύτιμου χρόνου. Γιά κάθε εξαίρεση αυτού του κανόνα χρειάζεται συναίνεση, καί ιδίως εφόσον δέν περιμένουν άλλοι.

————————————————

Παρακαλω την αγάπη σας, πείτε μας τι πιστεύετε για τις δηλώσεις που έκανε ο Πάπας περί υπάρξεως εξωγήινων πολιτισμών τις οποίες υποστηρίζει και ο φερόμενος αστρολόγος του Βατικανου; Γιατί λέγονται όλα αυτά και μάλιστα δημόσια;

Ο Πάνσοφος καί Παντοδύναμος Ουράνιος Πατέρας μας δημιούργησε τά πάντα από τό μηδέν «καλά λίαν» μέ πολλή σοφία καί γνώση, γιά νά συμμετέχουν τά πάντα στή θεία μακαριότητα.

Άν ζούσα όταν δημιουργούσε τόν κόσμο ο Θεός, όπως αναφέρεται στήν αρχή της Γενέσεως, καί μέ ρωτούσε, «συμφωνείς νά φτιάξω νερό, φυτά, ζώα, οξυγόνο, άλλα εκατό στοιχεία κ.λ.π. κ.λ.π.», θά του έλεγα, «δέν καταλαβαίνω απ΄αυτά, Κύριε· είμαι τελείως άσχετος· έχω εμπιστοσύνη στή σοφία σου· κάνε ό,τι νομίζεις».

Δηλαδή, άν κάποιος είδε κάπου κάτι παράξενο καί ασυνήθιστο, άς τό πεί καί σέ όλους τούς άλλους, γιά νά τό μάθουμε κι εμείς. Κι άν υπάρχουν ψεύτες καί απατεώνες, άς τιμωρηθούν όπως τούς αξίζει από τόν Δίκαιο Κριτή των πάντων. ΄Αν τά λέει αυτά ο Πάπας ή οποιοσδήποτε άλλος, άς κριθούν καί αυτοί ανάλογα.

Εγώ πάντως δέν είδα τίποτε. Εκείνο πού ξέρω, είναι αυτό πού γράφει η Αγία Γραφή. Δέν αποκλείεται, ο Θεός μέ τή σοφία καί παντοδυναμία Του νά έχει φτιάξει καί άλλα όντα άγνωστα σέ μας, καί δέν χρειάζεται νά μας ρωτήσει άν συμφωνούμε ή όχι.

Στό μεταξύ όμως μας έχει ενημερώσει σχετικά μέ τήν Αιωνιότητα, τόν Παράδεισο, τήν κόλαση, τήν Κρίση. Πετυχημένος θά είναι ο σωσμένος, καί δυστυχισμένος ο κολασμένος. Δέν θά κριθεί κανείς γιά τό άν ξέρει ή δέν ξέρει περί UFO καί άλλα περίεργα.

Ο ρόλος ενός θρησκευτικού ηγέτη, είναι νά διαφωτίζει τόν κόσμο περί της οδού της σωτηρίας πρός τήν αιώνια ευτυχία. Καί ο Χριστός μας όταν ήρθε στή γή, δέν ήρθε γιά νά ανοίξει Πανεπιστήμιο καί νά μας διδάξει φυσικές επιστήμες, αλλά μόνο γιά νά μας πεί, τί πρέπει νά κάνουμε γιά νά πετύχουμε τή σωτηρία. «Μετανοείτε» έλεγε, «ήγγικε γάρ η Βασιλεία των Ουρανών».

——————————————–

Τί είναι η θέωση και γιατί παρουσιάζεται ως σκοπός του ανθρώπου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο καθένας μας ήρθε στή ζωή, επειδή τό θέλησε ο πατέρας μας καί η μητέρα μας; ΟΧΙ!

Ήρθαμε στή ζωή, επειδή έτσι οικονόμησε ο Θεός, ο Οποίος έδωσε στούς γονείς μας τή δυνατότητα αυτή.

Άρα ήρθαμε στή ζωή, επειδή τό θέλησε ο Ουράνιος Πατέρας μας.

Ο Οποίος καί μας έφερε γιά κάποιο σκοπό. Καί ο σκοπός αυτός είναι η αιώνια ευτυχία μας κοντά Του. Νά ζήσουμε δηλαδή στόν Παράδεισο, ή αλλοιώς στή Βασιλεία του Θεού / των ουρανών.

Αυτός είναι ο σκοπός, γιά τόν οποίο ζούμε, η αιώνια σωτηρία μας. Γιά τήν οποία όμως πρέπει νά συνεργασθούμε κι εμείς μαζί μέ τόν Θεό. Διότι ο Θεός, σεβόμενος τό αυτεξούσιό μας, δέν μπορεί νά μας σώσει, άν δέν τό θέλουμε κι εμείς.

Καί πώς φαίνεται ότι θέλουμε κι εμείς νά σωθούμε;

Μέ τό άν πιστεύουμε σ΄ Αυτόν, άν Τόν αγαπάμε, άν Τόν υπακούομε διά της πορείας μας στήν οδό της σωτηρίας -στά πλαίσια της ΜΙΑΣ (=μοναδικής) Εκκλησίας Του- εν πνεύματι μετανοίας καί ταπεινοφροσύνης. Ο Θεός μας έπλασε «κατ΄ εικόνα καί καθ΄ ομοίωσίν Του». Τό κατ΄ εικόνα μας δόθηκε, ενώ γιά τό καθ΄ ομοίωσιν πρέπει νά φροντίσουμε ο καθένας γιά τόν εαυτό του.

Ο Τίμιος Πρόδρομος εκήρυττε: μετανοείτε. ήγγικε γάρ η βασιλεία των ουρανών. Καί ο Κύριος τό ίδιο δίδασκε: μετανοείτε. ήγγικε γάρ η βασιλεία των ουρανών. Άλλη φορά έλεγε ο Χριστός: η βασιλεία του Θεού ουκ έρχεται μετά παρατηρήσεως, αλλά εντός υμών εστί. Καί άλλοτε συμπλήρωσε: η βασιλεία του Θεού βιάζεται, καί βιασταί αρπάζουσιν αυτήν. Καί μας έβαλε νά παρακαλάμε συχνότατα: Πάτερ ημών…ελθέτω η Βασιλεία σου». Άλλοτε δίδαξε: όποιος μέ πιστεύει, μέ αγαπά καί τηρεί τό θέλημά μου, θά έρθω μαζί μέ τόν Πατέρα καί θά κατοικήσουμε μέσα στήν καρδιά του.

Ο Απόστολος έλεγε: Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς καγώ Χριστού. Πώς νά τόν μιμηθούμε; Μέ τό νά πραγματοποιήσουμε αυτά πού βίωνε καί ο ίδιος. Έλεγε π.χ. εμείς νουν Χριστού έχουμε. Ζω ουκέτι εγώ, αλλά ζη εν εμοί Χριστός. Αλλού λέει: οι δε του Χριστού τήν σάρκα εσταύρωσαν σύν τοις παθήμασι καί ταις επιθυμίαις.

Η φροντίδα γιά τήν αιώνια σωτηρία μας, η προσπάθεια νά βάλουμε τόν Χριστό στήν καρδιά μας, οι εμπειρίες των Ορθοδόξων από τίς ουράνιες ευλογίες πού βιώνουμε ανάλογα μέ τόν αγώνα μας, μέ μία λέξη οι Πατέρες τά ονομάζουν θέωση! Άν κάποιος δέν θέλει νά θεωθεί, ποιό σκοπό έχει άραγε στή ζωή του; Η θέωσή μας πρέπει νά είναι ο ισόβιος αγώνας μας, ξέροντας ότι η δικαιοσύνη του Θεού απαιτεί νά οδηγηθούμε εκεί πού από μόνοι μας επιλέξαμε στή διάρκεια της ζωής μας. Δηλαδή ο Παράδεισος αρχίζει όχι μετά θάνατον, αλλά από τήν ώρα πού φροντίζουμε εμείς γι΄ αυτόν. Αυτό είναι καί τό μεγαλείο της Ορθοδοξίας μας. μας βάζει μέσα στόν Παράδεισο, ενώ ζούμε ακόμα πάνω στή γή. Καί αλοίμονο σέ όποιον νομίζει ότι θά σωθεί άν δέν αγωνισθεί. «Ο γνούς καί μή ποιήσας, δαρήσεται πολλάς» προειδοποίησε ο Χριστός μας.

Κάθε μέρα η Εκκλησία (=οι Άγιοι Πατέρες μας) εορτάζει τίς μνήμες πολλών θεωμένων Αγίων, γιά νά τούς ζηλέψουμε καί νά φιλοτιμηθούμε νά τούς μιμηθούμε.

————————————
ΠΕΡΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΩΣ

Ευλογείτε. Βρήκα κάπου έναν Παιδικό Οδηγό Εξομολογήσεως πού αρχίζει μέ αυτήν τή σύσταση:

Αγαπητό μου παιδί, τώρα που πλησιάζουν οι άγιες ημέρες και πρόκειται να εξομολογηθείς, σκέψου πριν πας στον εξομολόγο μήπως έχεις κάνει κάποιο αμάρτημα από αυτά που γράφονται παρακάτω, και υπογράμμισέ τα για να τα προσέξεις και να τα πεις στον Πνευματικό. Ακόμα προσευχήσου ο καλός Θεός να σε φωτίσει να θυμηθείς όλα σου τα αμαρτήματα και να τα εξομολογηθείς με ειλικρίνεια.

ΗΘΕΛΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Ανάλογα μέ τήν ηλικία του καί τόν χαρακτήρα του, ο καθένας βρίσκει τόν δικό του δρόμο γιά τή σωτηρία.

Άν κάποιος αναρωτιόταν, τί πρέπει νά κάνω γιά νά γίνω καλός Χριστιανός, είναι καλό τό ερωτηματολόγιο.

Άλλος θά προτιμούσε νά αγωνίζεται πνευματικά, καί νά εξομολογείται ό,τι βαραίνει τή συνείδησή του. Αλλά άν θέλει νά προοδεύει, πρέπει νά κόβει τίς αδυναμίες από τή ρίζα τους. Σέ αυτές τίς ρίζες αναφέρονται καί τά του ερωτηματολογίου.

Άλλος θέλει αυστηρότητα, άλλος επιείκεια. Όπως καί στούς Πατέρες, καθώς λέει καί τό Γεροντικό. Ο Αββάς Μακάριος ο Αιγύπτιος ήταν ακριβής καί αυστηρός. σέ αυτόν πήγαιναν οι μέν. Αλλά οι άλλοι πήγαιναν στόν Αββά Μακάριο τόν Αλεξανδρέα, πού ήταν πιό κοινωνικός καί ελαστικός.

Αν πρόκειται γιά παιδιά καί νέους, χρειάζεται πολλή προσοχή καί διάκριση. Άν δημιουργούνται ψυχολογικά προβλήματα, πρέπει νά αντιμετωπίζονται μέ πολλήν επιείκεια. Αλλά ο Πνευματικός δέν επιτρέπεται νά συνιστά τήν αμαρτία. Ο κάθε πιστός οφείλει νά αναλαμβάνει τίς προσωπικές του ευθύνες.

Τέλειος είναι μόνο ο Χριστός. Ο άνθρωπος είναι ατελής καί λίγο-πολύ αμαρτωλός. Οφείλει πάντοτε νά έχει πνεύμα μετανοίας καί νά ταπεινοφρονεί, ιδίως διά της αυτομεμψίας. Θά επαναλάβω τό σοφότερο, πού οι συνετοί ομολογούν. δέν υπάρχουν γενικοί κανόνες, αλλά ο καθένας είναι μία ειδική περίπτωση, πού μέ διάκριση καί θεία φώτιση πρέπει νά οικονομεί ο Πνευματικός. Ο οποίος οφείλει νά οδηγεί τόν πιστό στή σωτηρία, νά τόν ενθαρρύνει, νά τόν φωτίζει, νά μή τόν απελπίζει.

Σήμερα π.χ. είναι του Ασώτου! Πώς δέχτηκε ο Πατέρας τόν μετανοημένο; Τόν αποπήρε; του έβαλε κανόνα (επιτίμιο); Τί έλεγε συνήθως ο Χριστός; «Πήγαινε, καί μήν αμαρτάνεις»; Είναι εύκολη αυτή η υπακοή; Νά αγωνίζεται ο καθένας, νά προοδεύει. Τί συμβουλεύει ο Χριστός; «Ζητείτε πρώτον τήν Βασιλείαν του Θεού καί τήν δικαιοσύνην (αρετήν) αυτού».

Ο Θεός δέν εμπαίζεται, ούτε μπορούμε νά Του κρυφτούμε. Αλλά όποτε έρθει τό πλήρωμα του χρόνου γιά τόν καθένα, ας σκύψει τό κεφάλι μετανοημένος καί άς αρχίσει τόν αγώνα του, ο οποίος θά καρποφορήσει σιγά-σιγά. «Τόν ερχόμενον πρός με, ου μή εκβάλω έξω», λέει ο Χριστός. «Δεύτε πρός με πάντες οι πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς».

Καί ενάρετος νά είναι κανείς καί εξομολογημένος, αισθάνεται μέν άνεση ψυχική, αλλά, άν δέν ταπεινοφρονεί, υπερηφανευέται. οπότε επιτρέπει ο Θεός νά πέσει, γιά νά συνέλθει διά της ταπεινοφροσύνης καί μετανοίας. Αλλά δέν είναι δυνατόν νά αναφερθώ σέ όλες τίς περιπτώσεις. Όσο αγωνιζόμαστε, όσο ωριμάζουμε, τόσο γνωρίζουμε καί αναλόγως φωτιζόμαστε. Αλλοιώς κρίνει ο 40άρης Πνευματικός, καί αλλοιώς ο ίδιος στά 60 του.

Καί τό ερωτηματολόγιο γιά τά παιδιά είναι ένας οδηγός, μία πρόταση. Όποιο τό δέχεται, καλά κάνει. Καί όποιο τό απορρίπτει, δέν ήρθε ακόμα η ώρα του. ίσως αργότερα νά σκεφθεί ωριμότερα.

Η ουσία είναι η σωτηρία, η ψυχική υγεία, η αισιοδοξία, η θεία ευλογία. όχι άγχος, όχι απελπισία, όχι απόγνωση, όχι μή κατα Θεόν λύπη.

——————————-

ΠΕΡΙ ΤΡΑΧΩΝΙΟΥ κ.ά.

Ποιά είναι η γνώμη σας για το θέμα του βασιλέα Ιωάννη, που τελευταία συζητήθηκε πολύ. Ο Λιακόπουλος λέει ότι στο Τραχώνι ο Ιωάννης θα νικήσει τον αντίχριστο. Επίσης ο Μητροπολίτης Λεμεσού, καθώς και η Ι.Σύνοδος της Κύπρου έχουν καταδικάσει το Τραχώνι ως πλάνη.

Τό πρώτο πράγμα πού πρέπει νά μας ενδιαφέρει είναι ο Χριστός καί η σωτηρία μας. Αν θά έρθει ο Ιωάννης (ή κάποιος άλλος) ή άν δέν έρθει, δέν έχει γιά εμάς καμμίαν αξία, εφόσον δέν έχουμε φροντίσει γιά τή σωτηρία μας. Δέν είναι σωστό νά φροντίζουμε γιά ο,τιδήποτε άλλο, καί νά παραμελούμε τήν πνευματική μας πρόοδο. Π.χ., άν κάποιος δέν προσεύχεται καθημερινά, πιστεύω ότι δέν είναι στά καλά του αν ασχολείται μέ ο,τιδήποτε άλλο.

Όσον αφορά τίς προφητείες, άν ζούμε θά τά δούμε. Καί άν δέν ζούμε, άς έχουμε σωθεί εμείς, καί από κεί καί πέρα άς τά φέρει ο Θεός όπως θέλει. Τό βασικό είναι ότι ο Θεός καί η Εκκλησία Του (πού είναι ο ίδιος ο Χριστός) δέν πρόκειται νά νικηθεί από κανέναν. Ο Χριστός δέν χρειάζεται συμμάχους γιά νά νικήσει. (Όμως ο Θεός έχει πάντοτε καί τούς δικούς Του, πού -μέ τή θεία Χάρη- μπορεί νά αναδειχθούν ακόμα καί Μάρτυρες). Ο Χριστός επιβάλλεται στόν κάθε εχθρό, όπως τό φως πάνω στό σκοτάδι. (Θυμηθήτε τί έλεγε στόν Σαύλο, «αγαπητέ μου, κλωτσάς πάνω στά καρφιά»)! Αυτή τήν πίστη πρέπει νά έχουμε όλοι μας, γιά νά μήν αγωνιούμε, αλλά νά νιώθουμε ασφαλείς κοντά στόν Παντοδύναμο Πατέρα καί σίγουρο αιώνιο Νικητή.

Τά μέλλοντα νά συμβούν θά έχουν μίαν απρόβλεπτη καί αιφνίδια εναλλαγή, η οποία θά εξαρτάται καί από τήν πνευματικότητα ή αμαρτωλότητα των ανθρώπων. Προσωπικά, πιστεύω ότι, άν εγώ (καί ο κάθε πιστός) έχω τή χάρη του Θεού, δέν είναι απαραίτητο νά προγνωρίζω τί ακριβώς πρόκειται νά συμβεί.

Πάντως, επειδή τό έχουν προφητέψει οι Άγιοι, ελπίζω ότι θά μας (στήν ελληνική Ορθοδοξία) δοθεί η Πόλη, μάλλον μετά τόν Μεγάλο Πόλεμο πού πρόκειται νά γίνει. Οι ευχάριστες καί ελπιδοφόρες παραδόσεις είναι μία ευλογία του Θεού, διότι η ελπίδα είναι ζωογόνα δύναμη. Όμως περισσότερο ζωογόνα δύναμη είναι η χάρη του Θεού, γιά τήν οποία πρέπει νά ενδιαφερόμαστε κυρίως, καί όχι γιά τά παραμύθια, πού άν βγούν αληθινά ή ψεύτικα, θά τό δούμε στή συνέχεια.

Οσον αφορά τό άλλο θέμα, έχω ακούσει γιά έναν θρύλλο, πως υπάρχει κάποιος Βασιλιάς Ιωάννης κλπ. Αλλά σήμερα δέν είναι δυνατόν νά φανεί κάποιος σύγχρονος στρατηγός (όπως ο Μέγας Αλέξανδρος π.χ.) καί νά επιβάλει τή θέλησή του μέ στρατό καί πόλεμο. Εκείνο πού μπορεί νά γίνει είναι, ότι θά γίνει ο μεγάλος Πόλεμος, θά γίνει μεγάλο μακελειό καί ύστερα θά μας δοθεί η Πόλη. Θά χαρισθεί στήν Ελλάδα, γιατί θά είναι η μόνη δυνατή λύση. Ο πόλεμος θά γίνει, όχι γιατί θά τό θέλει ο Θεός, αλλά επειδή έτσι θά αποφασίσουνε τά έθνη. Ο Θεός μόνο επιτρέπει, σεβόμενος τό αυτεξούσιο των ανθρώπων.

Τότε -λέει ο θρύλλος- θά φανερωθεί ο Βασιλιάς Ιωάννης, γιά νά κυβερνήσει. Άν γίνει αυτό, άς έρθει μέ τό καλό. Καί άν δέν γίνει, γιά τόν καθένα αυτό δέν λέει τίποτα. Άς κοιτάξει ο καθένας τή σωτηρία του καί τόν Χριστό. Άν ήταν απαραίτητο νά ξέρουμε ποιός θά κυβερνήσει τότε, θά μας τό έλεγε ο Χριστός στό Ευαγγέλιο. Όποιος θέλει ντέ καί καλά νά μάθει πώς θά λένε αυτόν τό Διοικητή, θά του έλεγε ο Χριστός, «αυτά είναι του Θεού δουλειές καί Αυτός ξέρει τί θά κάνει».

Γιά πόσο καιρό θά περάσουμε τότε καλά, ούτε καί αυτό τό ξέρουμε. Ίσως γιά μία γενεά, καί ύστερα θά έρθει ο Αντίχριστος, μέ τόν οποίο μπορεί νά τά βάλει μόνο ο Χριστός, καί κανένας άνθρωπος. Οι πιστοί μόνο θά υπομένουν (όσοι δέν μαρτυρήσουν) μέχρι νά επέμβει ο Χριστός.

Εγώ σας λέω αυτά πού ξέρω καί πιστεύω. Αν κάποιος ξέρει τά μέλλοντα νά συμβούν, αλλά δέν φροντίζει κυρίως γιά τή σωτηρία της ψυχής του καί γιά νά γνωρίσει τή θεία Χάρη, αυτός κάνει μία τρύπα στό νερό. Υπάρχουν καί κάποιοι πού θέλουν νά τά προγνωρίζουν όλα. Αλλά υπάρχουν καί τρελλοί. Καί επειδή υπάρχουνε τρελλοί, πρέπει νά τρελλαθούμε όλοι; Υπήρξε π.χ. ο Ιούδας. Μήπως ο Χριστός μας είπε, προσέξτε Χριστιανοί, μή γίνετε σάν τόν Ιούδα; Αλλά τί είπε; Όποιος έχει μάτια καί αυτιά, ας δεί καί ας ακούσει αυτά πού σας διδάσκω εγώ, καί όχι αυτά πού σας διδάσκει οποιοσδήποτε άλλος.

Εμείς οι Χριστιανοί βασιζόμαστε στά λόγια του Χριστού καί των Αγίων μόνο. Δέν μας ενδιαφέρει τί λένε οι άλλες θρησκείες καί ο διάβολος. Δέν μας επιτρέπει ο Χριστός νά δεχόμαστε υποδείξεις ούτε καί του διαβόλου, έστω κι άν γνωρίζει κάποια πράγματα.

Πάτερ Μάξιμε μπορείτε να μας πείτε για τον Γεροντισμό; Τί είναι ακριβώς; Επίσης θα μπορούσατε ναμας πείτε για την υπακοή. Αν κάνουμε υπακοή σε κάποιον πνευματικό και μας ζητήσει να κάνουμε κάτι που είναι αμαρτία, τότε η ανυπακοή που θα κάνουμε σε αυτόν θα είναι ευάρεστη στον Θεό. σωστά;

Άν κάποιος θέλει νά γίνει Μοναχός, οφείλει νά διαλέξει Γέροντα/Πνευματικό, νά τόν σεβασθεί, νά του κάνει υπακοή, νά τόν υπομείνει ισόβια, ή όσο τό δυνατόν πιό μακροχρόνια. Εκτός άν ο Γέροντας πέσει σέ αίρεση ή προτρέπει στήν αμαρτία ή παρακινεί στό σφράγισμα του αντιχρίστου, αντίθετα από αυτό πού συνιστά η Αποκάλυψη.

Άν κάποιος είναι λαϊκός, οφείλει νά κάνει τό ίδιο. Νά διαλέξει Πνευματικό, Εξομολόγο δηλαδή, νά τόν σέβεται καί νά προσπαθεί νά τηρεί τίς σύμφωνες μέ τόν Ευαγγελικό Νόμο συμβουλές του. Άν τυχόν συστήσει ο Πνευματικός αντίθετα από τά των Πατέρων, αυτός δέν είναι υπηρέτης του Θεού αλλά του διαβόλου. Τό γρηγορότερο, μακριά απ΄ αυτόν.

Μερικοί άσχετοι καί ιδιόρρυθμοι κατηγορούνε τούς πιστούς γιά Γεροντισμό καί Γεροντολατρεία. Αλλά τό παράδειγμα πού μας έχουν δώσει οι Άγιοι είναι αυτό πού γράφω παραπάνω. Έχουμε υπόψη μας π.χ. τόν Άγιο Συμεών Νέο Θεολόγο, ο οποίος σεβόταν πάρα πολύ τόν Γέροντά του. Δέν λατρεύουμε τούς Γέροντες, αλλά ζητάμε τή συμβουλή τους καί τήν καθοδήγησή τους, γιά νά μας οδηγήσουνε στήν οδό της σωτηρίας. Μάλιστα, άν τούς ρωτήσουμε κάτι, πρέπει νά δεχτούμε τή γνώμη τους, καί νά μή ρωτάμε ποτέ από περιέργεια ή γιά νά περάσει η ώρα, χωρίς νά έχουμε τή διάθεση νά τούς υπακούσουμε.

——————————————————-

- Άγιον Όρος επί Αθανασίου Αθωνίτου και Άγιον Όρος σήμερα.

Τί έχει αλλάξει; Ποια η αποστολή του Αγίου Όρους σήμερα;

Τό Άγιον Όρος είναι ένα μεγάλο δώρο του Χριστού καί της Παναγίας στούς ανθρώπους όλης της γης. Κατοικείται από Μοναχούς των διαφόρων εποχών, οι οποίοι καί δίνουν τό χρώμα της εποχής τους κάθε φορά. Δηλαδή, δέν είναι δυνατόν οι σημερινοί νά ζουν κατά τίς συνήθειες των παλαιών. Καί αναφέρομαι στά δευτερεύοντα πρακτικά ζητήματα. Όμως τό ότι τά Μοναστήρια ιδρύθηκαν από τούς Βυζαντινούς, η άσκηση, η λατρεία δίνουν διαχρονικά χαρακτηριστικά στό Άγιον Όρος μέχρι σήμερα.

Τό Άγιον Όρος σώζει τόν κόσμο, τούς κατοίκους του, τούς προσκυνητές, όλοι οι Μοναχοί έχουν τίς γνωριμίες καί επικοινωνίες τους σέ όλο τόν κόσμο. Οι Αγιορείτες είναι ζωντανά καί ζωογόνα κύτταρα μέσα σέ όλη τήν κοινωνία. Είναι καί πνευματική ασφάλεια καί τό σημείο αναφοράς γιά όλους τούς πιστούς, ιδιαίτερα τούς Ελληνορθοδόξους. Τό ανάλογο ισχύει καί γιά τίς Ορθόδοξες Χώρες πού έχουν μοναχούς στό Άγιον Όρος, όπως Ρώσσοι, Σέρβοι, Βούλγαροι, Ρουμάνοι.

- Τα τελευταία χρόνια έχουν ακουστεί διάφορα και έχουν επίσης γίνει διάφορες κινήσεις στα πλαίσια της Ε.Ε. και από ευρωβουλευτές της Ελλάδος για να αρθεί το άβατο του Αγίου Όρους. Νομίζουμε ότι το άβατο πρέπει να καταστεί σεβαστό. Υπάρχουν και γυναικείες μονές στις οποίες απαγορεύεται η είσοδος στους άνδρες. Αν λοιπόν σε έναν τόπο, σε μια γωνίτσα της γης κάποιοι άνθρωποι εδώ και αιώνες προσπαθούν μόνοι τους απρόσκοπτα και απερίσπαστα να κάνουν τον αγώνα τους, εμείς γιατί να τους εμποδίσουμε; Εσείς τι γνώμη έχετε; Θεωρείτε ότι η ποιότητα και η πνευματικότητα του Όρους δημιουργεί εχθρούς που επιθυμούν να το βλάψουν;

Θέλω νά πιστεύω ότι τό Άγιον Όρος τό προστατεύει η Παναγία. Οι υπεύθυνοι Αγιορείτες, Ηγούμενοι – Αντιπρόσωποι – Πνευματικοί, είναι άξιοι καί δυναμικοί καί -μέ τή βοήθεια του Θεού- πιστεύω ότι θά αντιμετωπίζουν τό κάθε πρόβλημα κατά τόν καλύτερο τρόπο. Έπειτα, δέν επιτρέπει η πίστη μας νά αγωνιούμε γιά ό,τι πρόκειται νά γίνει σέ επόμενα χρόνια. Όπως καί ο Χριστός ειρήνευε τούς Μαθητάς καί ενέπνεε ελπίδα καί ασφάλεια.

Όσον αφορά τήν πνευματικότητα των Αγιορειτών, αυτό είναι προσωπικό θέμα του καθενός. Ο καθένας αγωνίζεται κατά τή γνώση του καί τή συνείδησή του.

- 21ος αιώνας! οι ηθικές αξίες σε ελεύθερη πτώση και τα σημεία των καιρών πληθαίνουν. ποιος είναι ο ρόλος της Ορθοδοξίας;

Είμαστε σέ αναλογία της πτώσεως των δαιμόνων. Όπως ο Αρχάγγελος, καί η Ορθοδοξία μάς προτρέπει, «στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου» εργαζόμενοι γιά τήν αιώνια σωτηρία μας. Όποιος θέλει νά σωθεί, παραδειγματίζεται από αξιομίμητα πρότυπα καί αγωνίζεται. Όσο αναπνέει ο άνθρωπος, τόν καλεί ο Θεός διά της Ορθοδόξου Εκκλησίας να μετανοήσει ειλικρινά, καί μέ ταπείνωση νά ζητήσει τό μέγα έλεος.

- Τι συμβουλές και προτροπές δίνετε στον σημερινό άνθρωπο που πιέζεται και συνθλίβεται από μια κοινωνία απαιτητική;

Όσο μπορείτε, αγωνισθήτε, ειρηνεύετε, υπομένετε, προσεύχεσθε, εκκλησιάζεσθε, νά εξομολογείσθε, νά κοινωνάτε, νά πιστεύετε, νά ελπίζετε, νά αγαπάτε, νά σέβεσθε τούς ιερωμένους καί τούς μοναχούς, καί νά τούς συναναστρέφεσθε.

– Ορθοδοξία και ίντερνετ. μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τις τεχνολογικές δυνατότητές του;

Καί βέβαια επιτρέπεται νά εκμεταλλευτούμε τήν τεχνολογία, εφόσον κάνουμε καλή χρήση. Τό ανάλογο συμβαίνει σέ κάθε τι. Π.χ. χρησιμοποιούμε τό μαχαίρι γιά τήν εξυπηρέτησή μας, καί όχι γιά νά σκοτώσουμε κάποιον. Ο Γέροντας Πορφύριος π.χ. χαιρόταν πολύ τό τηλέφωνο, πού τό είχε δίπλα του καί επικοινωνούσε μέ όλη τή γη.

- Αρκετές αιρετικές ιστοσελίδες βρίσκονται στο ίντερνετ. Και μολόνοτι οι αιρετικοί θεωρούν ότι αυτοί κατέχουν την αλήθεια, πολλές φορές θα δει κανείς ότι στις σελίδες τους μόνο σε κάποιες λεπτομέρειες μορεί κανείς να καταλάβει τί κρύβεται. Ποιά η γνώμη σας, και τι συνιστάτε;

Τό πρώτο καί κύριο είναι νά έχει ο κάθε Ορθόδοξος πνευματική ζωή, συνεπή καί συστηματική, καί Γέροντα Πνευματικό. Νά καταρτίζεται συνεχώς, νά προσεύχεται, καί νά αποφεύγει κάθε τι μή ορθόδοξο, μέχρι νά στερεωθεί αταλάντευτα καί νά μή κλονίζεται. Εφαρμόζοντας τή θεία σύσταση, νά είστε «φρόνιμοι ως οι όφεις καί ακέραιοι ως αι περιστεραί», ανάλογα καί μέ τόν χαρακτήρα του καί μέ τό χάρισμά του, ενεργεί όπως τόν φωτίζει ο Θεός, αλλά καί αποφεύγοντας τίς παγίδες καί τίς κακοτοπιές.

Ως πρός τούς αιρετικούς, νά μή μένουμε στίς λεπτομέρειες της ανθρώπινης λογικής, αλλά νά προσέχουμε τό σύνολο, τό καθόλου, τό όλον, τήν ουσία, τό πνεύμα. Τά λογικά επιχειρήματα των αιρετικών μοιάζουν μέ τήν ουρίτσα του διαβόλου, πού θέλει νά δημιουργήσει ρωγμές καί σύν τω χρόνω μεγαλύτερες αμφισβητήσεις.

– Τί συνιστάτε στούς Ορθοδόξους;

Σύμφωνα μέ τό «Πιστεύω… καί εις μίαν, αγίαν, καθολικήν καί αποστολικήν Εκκλησίαν», καί σύμφωνα μέ τούς άγιους Πατέρες, εκτός της Μίας Εκκλησίας δέν υπάρχει σωτηρία.

Η Μία Εκκλησία είναι μόνο η Ορθόδοξη, καί ούτε είναι ούτε επιτρέπεται νά ονομάζονται Εκκλησίες οι συναγωγές των αιρετικών. Δέν έχουνε αποστολική διαδοχή καί συνέχεια, δέν έχουν ιερωσύνη δηλαδή. Καί τό σπουδαιότερο, δέν δέχονται τήν ορθόδοξη διδασκαλία περί της Αγίας Τριάδος. Σέ έναν Ορθόδοξο δέν επιτρέπεται νά έχει καμμία λατρευτική κοινωνία μέ οποιονδήποτε αιρετικό.

Αλλά καί όποιος θέλει νά είναι Ορθόδοξος, πρέπει νά είναι μέ επίγνωση ορθόδοξος. Νά αγωνίζεται, νά αποδεικνύει τήν πίστη του μέ τά έργα του καθημερινά, όχι γιά τά μάτια των άλλων, αλλά κυρίως γιά τήν συνείδησή του. Νά προσεύχεται μαζί μέ άλλους πιστούς αλλά καί ατομικά, νά εκκλησιάζεται, νά ταπεινοφρονεί, νά μετανοεί, νά αγαπά καί τόν Θεό καί τούς συνανθρώπους καί τό περιβάλλον, νά αναζητεί καί νά βιώνει τή θεία Χάρη. Η βίωση της θείας Χάριτος είναι τό κυριώτερο διαφοροποιητικό στοιχείο από τήν κάθε άλλη αίρεση ή θρησκεία.

Όποιος δέν αγωνίζεται κατ΄ αυτή τήν έννοια, φτάνει στήν κατάντια νά νομίζει ότι όλες οι θρησκείες και αιρέσεις είναι τό ίδιο. Ένας πού αγωνίζεται καθημερινά, πώς είναι δυνατόν νά επιτρέψει στόν εαυτό του, νά συμπροσευχηθεί μέ αιρετικούς; Από περιέργεια, ίσως νά πάει κανείς κάποια φορά σέ τέτοια συναγωγή, αλλά τό νά δεχτεί κάτι περισσότερο από αυτούς, αυτό είναι άρνηση της πίστης του. Καί άν μετανοήσει ποτέ, οφείλει νά εξομολογηθεί καί νά ξαναμυρωθεί.

- Προβληματισμένοι από διάφορες αρνητικές εικόνες της σημερινής κοινωνίας, ανοίξαμε διάλογο μέ τά μέλη καί τούς αναγνώστες μας. Θα θέλαμε τη γνώμη σας για τα άρθρα μας. Μπορούν να συνεφέρουν κάποιον αναγνώστη μας;

Ό,τι μπορεί ο καθένας νά κάνει από αγάπη πρός τόν συνάνθρωπο, είναι καλό κι ευλογημένο. Κατά τό δυνατόν, προσφέρουμε παράδειγμα, αγάπη καί θυσία, όπως καί ο Χριστός. Όποιος θέλει, ωφελείται. Καί όποιος δέν θέλει νά ωφεληθεί, είναι ελεύθερος καί άξιος των επιλογών του.

- Θεωρείτε ότι είμαστε κοντά στά όσα μας προειδοποιεί ο Κύριος στο κατά Ματθαίον κεφ. 24 αλλά και η Αποκάλυψη του Ιωάννου;

Καί βέβαια! Τό κουβάρι συνεχώς μαζεύεται. Τό κακό έχει παραγίνει. Πολλές φορές λέμε καί πιστεύουμε, «δέν πάει άλλο». Έχουμε τό νου μας, είμαστε πολύ προσεκτικοί στά όσα συμβαίνουν γύρω μας. Αλλά καί δέν αγωνιούμε, έχοντας απόλυτη σιγουριά δίπλα στόν Αιώνιο Νικητή, ο Οποίος πάντοτε πρόσφερε ειρήνη, θάρρος, ελπίδα, ασφάλεια.

- Σχετικά με τα νέα διαβατήρια καί τίς κάρτες υγείας. Μπορούμε να τα λάβουμε ή όχι; Είναι άραγε προπομποί ή μέρος της διαδικασίας, που μαζί με τις γενικότερες αλλαγές θα μας οδηγήσουνε στον αντίχριστο και το χάραγμά του κι επομένως, όσοι μπορούν να αντισταθούν, καλό θα είναι να το πράξουν;

Όλα οδηγούν πρός τήν εποχή του Αντιχρίστου. Όταν φανερωθεί (αναλάβει εξουσία), τά πρώτα 3,5 χρόνια θά είναι ανεκτικός, ενώ στά άλλα 3,5 χρόνια θά είναι σκληρός. Στή δεύτερη περίοδό του θά φανούν οι αληθινοί πιστοί. Αλλά δέν νομίζω ότι είναι σωστό νά επιμηκύνουμε από μόνοι μας τά δύσκολα χρόνια. Είναι καλή η άσκηση καί η απόρριψη των ευκολιών της κοινωνίας. Αλλά πάντως θεωρώ ως κρίσιμο σημείο τήν ώρα του χαράγματος πάνω στό χέρι ή τό μέτωπο του ανθρώπου, όπως λέει η Αποκάλυψη. Ο,τιδήποτε άλλο, πού δέν σημειώνεται πάνω στόν άνθρωπο, νομίζω ότι δέν είναι θανάσιμη αμαρτία.

– Θά ήθελα τη συμβουλή σας, καθώς πολλοί διαβάζοντας τα μέλλοντα να συμβούν βιώνουν ένα φόβο, μια ανησυχία για το τι μας περιμένει.

Δέν επιτρέπει ο Θεός αγωνία, αλλά μας προσφέρει ειρήνη. Αυτή τή σύσταση μάς πρόσφεραν καί βίωναν οι σύγχρονοι Άγιοι. Αλλά νά αγωνιζόμαστε πνευματικά καί νά ζητάμε έλεος μετά δακρύων. Όχι νά εφησυχάζουμε, ότι όλα θά πάνε καλά. Όσοι δέν αγωνίζονται, είναι οι χλιαροί της Αποκαλύψεως πού θά τούς βδελυχθεί ο Χριστός.

- Αν επιθυμεί κανείς νά σας επισκεφθεί, που θα σας βρει;

Δέν θεωρώ φρόνιμο τρόπο τήν αυτοδιαφήμιση μέσω ιντερνέτ. Όποιος έχει ενδιαφέροντα πνευματικά, ας ρωτήσει, ας τηλεφωνήσει, ας διαβάσει βιβλία μας καί τήν ιστοσελίδα μας. Εκεί τά λέμε όλα, τά όσα πιστεύουμε καί ό,τι ωφελεί τόν κάθε καλοπροαίρετο. Όσοι είναι απλώς περίεργοι, βλέπουν κάποιον επιφανειακά καί αποφαίνονται, «δέν πρόκειται γιά κάτι τό σπουδαίο».

————————————————————————

Παρακαλω την αγάπη σας πείτε μας για τον Θεο.

Σημερα σε μια κουβεντα που ειχα με καποιους συναδερφους λεει μια συναδερφος

1) «ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΕΖΗΣΕ Η ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ»

2) επισης στην κουβεντα ειπε «ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ. ΑΝ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΞΩ ΚΑΙ ΘΑ ΒΟΗΘΟΥΣΑΝ. ΚΑΙ ΤΙ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ. ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟ».

3) εν συνεχεια τεθηκε και το θεμα «ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΑΧΟΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΑΚΟΜΑ ΠΟΥ ΓΥΡΝΑΝΕ ΒΟΛΤΕΣ ΜΕ ΚΟΠΕΛΕΣ, ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΠΕΛΕΣ ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ».

Παρακαλω την Αγάπη σας, πειτε μας τι να πουμε;

Μας φερνουν σε δυσκολη θεση με τετοια Αντιχριστα θέματα.

1) «ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΕΖΗΣΕ Η ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ».

Θά μπορούσαμε νά πούμε πάρα πολλά λόγια μέ αφορμή τά ερωτήματά σας. Αλλά, επειδή δέν είναι δυνατόν αυτό, θά πώ περιληπτικά τά εξής:

Πώς ξέρει ο καθένας, άν ο πατέρας καί η μητέρα του είναι πραγματικά αυτοί πού τόν φροντίζουν. Αλλά πιστεύει ότι, γιά νά τόν φροντίζουν, αυτοί πρέπει νά είναι οι πραγματικοί του γονείς. Όταν μεγαλώνει βλέπει ότι αυτή η συνήθεια υπάρχει παντού. Καί απ΄ αυτό συμπεραίνει ότι αυτοί είναι οι γονείς του, έστω κι άν δέν τούς είδε όταν τόν γεννούσαν καί τόν μεγάλωναν.

Δέν ήταν δυνατόν νά ζούσαμε καί νά βλέπαμε τόν Παντοδύναμο Δημιουργό πώς έφτιαξε τόν κόσμο. Αλλά εύκολα καταλαβαίνουμε ότι όλη η μεγάλη ποικιλία του Σύμπαντος δέν μπορεί νά έγινε από μόνη της ούτε τυχαία, αλλά Κάποιος ήθελε καί έφτιαξε τά πάντα του Σύμπαντος, τό οποίο ζεί καί κινείται σύμφωνα μέ κάποιους φυσικούς Νόμους, πού καί αυτοί είναι από τήν Πρόνοια του Θεού.

Ούτε ήταν δυνατόν νά ζούσαμε όλοι πρίν 2.000 χρόνια γιά νά βλέπαμε τόν Χριστό. Αλλά εύκολα καταλαβαίνουμε ότι, γιά νά υπάρχει Εκκλησία, Άγιοι, Μάρτυρες, ζώντες άγιοι, λαός του Θεού καί πάρα πολλοί πιστοί, συμπεραίνουμε ότι πρέπει νά υπάρχει Θεός, ο Οποίος φωτίζει όλους τούς δικούς Του.

Ένας αγράμματος μικρός δέν λέει ότι, επειδή δέν ξέρει ο ίδιος γράμματα, άρα δέν υπάρχει κανείς πού νά τά ξέρει. Αλλά πάει στόν Δάσκαλο, καί σιγά-σιγά μαθαίνει ότι αυτά πού νόμιζε καί πίστευε μικρός, ήταν παιδαριώδη αστεία καί χαζά. κλπ.κλπ.

2) επισης στην κουβεντα ειπε «ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΧΡΗΣΤΟΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ.

ΑΝ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ, ΘΑ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΞΩ ΚΑΙ ΘΑ ΒΟΗΘΟΥΣΑΝ.

ΚΑΙ ΤΙ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ, ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ. ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΒΛΕΠΟΥΝ.

ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟ».

2) Γιά τό πόσο χρήσιμοι ή όχι είναι οι Μοναχοί, φαίνεται ότι η κοπέλα είναι παντελώς απληροφόρητη, καί ότι δέν έφτασε ακόμα στήν ανάγκη νά ζητήσει τίς προσευχές καί συμβουλές των Μοναχών. Φυσικά, δέν μπορεί κανείς νά τά ξέρει όλα από τόν καιρό πού γεννιέται, αλλά «γηράσκει αεί διδασκόμενος». Καί ένας νέος υγιής απορεί, τί χρειάζονται τά νοσοκομεία καί οι γιατροί. Αλλά όταν μεγαλώσει, βλέπει ότι όχι μόνο χρειάζονται, αλλά καί ότι πρέπει νά τούς κάνει φίλους του, άν θέλει νά ζήσει λίγο παραπάνω από ό,τι αναπάντεχα θανατηφόρο θά προκύψει στή ζωή του.

Όπως εγώ δέν είναι δυνατόν νά ξέρω τά μυστικά της δουλειάς σας καί της κάθε εργασίας, έτσι δέν είναι δυνατόν νά γνωρίζει ο καθένας πόσοι καί πόσοι από όλο τόν κόσμο μάς ζητάνε καθημερινά προσευχές, συμβουλές, ψυχολογική υποστήριξη, διαφώτιση γιά τήν πνευματική ζωή καί τήν αιώνια σωτηρία. Δέν ξέρει ο καθένας πόσοι καί πόσοι ζητάνε από τούς Μοναχούς λόγια διά τηλεφώνου ή επιστολές ή βιβλία ή επισκέψεις στά Ασκητήριά μας ή στά σπίτια τους. Δέν μπορεί νά εκτιμήσει ο καθένας τήν καλλιτεχνική τους ψυχή μέ τήν καλλιέργεια της Μουσικής, της Αγιογραφίας, της Υμνογραφίας, τής Φιλολογίας, τής Λογοτεχνίας. Δέν μπορεί νά εκτιμήσει ο καθένας τίς πνευματικές τους αναβάσεις διά της προσευχής, της ασκήσεως, της λατρείας του Θεού, διά της ανιδιοτελούς αγάπης τους πρός τούς πάντας καί τά πάντα.

Ίσως, μεγαλώνοντας σέ ηλικία, νά μάθει κάτι από όλα αυτά ο κάθε ένας, άν θελήσει καί ενδιαφερθεί. Όπως δέν μπορούμε νά καταργήσουμε τούς γιατρούς, επειδή δέν τούς χρειάζεται ο υγιής, ούτε νά καταργήσουμε τίς διάφορες υπηρεσίες, επειδή δέν τίς χρειάζεται ένας μικρός ή χαζός, όμοια δέν μπορούμε νά καταργήσουμε τήν ευλάβεια καί θρησκευτικότητα όλου του λαού, επειδή κάποιοι δέν μπορούνε νά βρούνε τόν Θεό. Ούτε μπορούμε νά καταργήσουμε τόν Μοναχισμό, επειδή κάποιοι δέν τόν καταλαβαίνουν.

Άλλωστε δέν γίνεται κανείς Μοναχός μέ τό ζόρι, άν δέν θέλει ο ίδιος. Ιδίως στή σύγχρονη κοινωνία, άν ο καθένας είναι ελεύθερος νά κάνει τίς επιλογές του στή ζωή, γιατί όχι καί οι Μοναχοί; Πάντως οι πιστοί πιστεύουν ότι οι άγιοι, όχι μόνο οι παλιοί αλλά καί οι σύγχρονοι, σώζουν τόν κόσμο, όλους τούς ανθρώπους, καί πάνω στή γή καί στήν αιωνιότητα. Καί όσοι δέν τό πιστεύουν, είναι ελεύθεροι νά πάνε γιά πνίξιμο ή νά πάνε στό διάολο, δυστυχώς. Έτσι μας διδάσκει η πίστη μας: ή μέ τό φως του Χριστού θά είμαστε, ή μέ τό σκοτάδι του διαβόλου. Δέν υπάρχει τρίτη διέξοδος και επιλογή. Αφού ο Ουράνιος Πατέρας μάς έκανε αυτεξούσιους καί σέβεται τίς επιλογές μας, ποιοί είμαστε εμείς γιά νά αποτρέψουμε τόν κατήφορο των απίστων; Όσο καί νά τό θέλει «πάντας σωθήναι» (=όλοι νά σωθούμε), υπάρχουν καί κάποιοι πού απαντάνε, «εγώ, Κύριε, δέν θέλω νά σωθώ, αλλά θέλω νά πάω στό διάολο».

3) εν συνεχεια τεθηκε και το θεμα «ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΑΧΟΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΑΚΟΜΑ ΠΟΥ ΓΥΡΝΑΝΕ ΒΟΛΤΕΣ ΜΕ ΚΟΠΕΛΕΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΠΕΛΕΣ ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ».

3) Η συνάδελφός σας έλεγε προηγουμένως ότι δέν πιστεύει στό Θεό, επειδή δέν τόν έχει δεί. Τώρα πώς πιστεύει ότι υπάρχουν Μοναχοί ανώμαλοι καί γυναικάδες; τούς έχει δεί η ίδια; Άν τυχόν είδε κάποιον, δέν σημαίνει ότι όλοι είναι ίδιοι. Εγώ π.χ. καί όλοι οι άλλοι δέν είμαστε απ΄αυτούς πού νομίζει αυτή. Κι άν δέν θέλει νά μας πιστέψει, κακό του κεφαλιού της.

Αλλά τό πρόβλημα είναι αλλού. Οι παλιοί έλεγαν, «εξ ιδίων τά αλλότρια». Καί ο Χριστός στό Ευαγγέλιο λέει ότι ο καθένας βγάζει από τό στόμα του αυτό πού ξεχειλίζει από τήν καρδιά του· άν έχει καλούς λογισμούς, θά πεί καλά λόγια. κι άν είναι ανάποδος, όλα τά βλέπει στραβά, καί μάλιστα χειρότερα από τόν εαυτό του. Άν ήταν καλή περίπτωση η συνάδελφός σου καί δέν είχε ατυχίες στή ζωή της, θά θεωρούσε καλύτερη τήν κοινωνία καί τούς Μοναχούς.

Εγώ πάντως στά 35 χρόνια πού είμαι στό Άγιον Όρος δέν έχω δεί κανέναν απ΄ αυτούς πού λέει η συνάδελφός σου. ΄Εχω ακούσει μόνο ότι κάποιοι Μοναχοί, στήν πρό Χριστού ζωή τους ήταν αμαρτωλοί, καί ήρθαν στό Άγιον Όρος γιά νά μετανοήσουν καί νά φροντίσουν γιά τήν αιώνια σωτηρία τους. Εγώ στό Άγιον Όρος είδα καί έζησα μόνο αγίους ανθρώπους σάν τόν Γέροντά μου τόν Ιωσήφ, τόν γέροντα Παΐσιο καί πάρα πολλούς άλλους σύγχρονους αγίους, όπου κατά εκατοντάδες έρχονται ευλαβείς προσκυνηταί γιά νά ακούσουν γιά τήν Αλήθεια καί λόγια σωτηρίας.

——————————————————-

I have a question regarding a quote from Mountain of Silence. You mentioned how Elder Ephraim had he rescued his elder from Hell through prayer, fasting, and charity. How could one escape from hell, if what is written in the bible seems to show that hell is everlasting. Does it simply mean that hell will forever be there, but its souls are not permanently dammed? Please shine some light on my question.

Σύμφωνα μέ τήν ορθόδοξη πίστη καί τήν παράδοσή μας (=φώτιση, εμπειρίες, διδασκαλίες των Αγίων μας),

ο Άδης και η κόλαση υπάρχει, όπου κολάζονται οι άπιστοι και αμετανόητοι αμαρτωλοί.

Όμως θά οριστικοποιηθούν οι δύο καταστάσεις (Κόλαση και Παράδεισος) ύστερα από τήν Δευτέρα Παρουσία καί την Γενική Κρίση του Κυρίου μας.

Αφού πεθάνει κάποιος, από μόνος του δέν μπορεί πλέον νά φροντίσει γιά τη σωτηρία της ψυχής του. Όμως η Εκκλησία (Ιερείς, Μοναχοί, πιστοί συγγενείς) μπορούν νά φροντίζουν γιά την βελτίωση της καταστάσεως των κοιμηθέντων μέ Λειτουργίες, Μνημόσυνα, Ελεημοσύνες καί Προσευχές, υπέρ όσων έχουν «κοιμηθεί» όντες ορθόδοξοι Χριστιανοί.

Ένας ύμνος της Εκκλησίας λέγει:

«Κύριε, σέ παρακαλούμε, ανάπαυσε τίς ψυχές των κοιμηθέντων, διότι -έστω και αν αμάρτησαν- όμως δέν αποστάτησαν από τήν αληθινή πίστη πρός εσένα».

———————————–

ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΙΚΡΗ;

Πάτερ Μάξιμε, σας ευχαριστούμε που μας απαντάτε σέ ό,τι σας ρωτάμε. Όμως, μήπως θά έπρεπε νά μας τά λέτε λίγο πιό ευγενικά; Αυτό π.χ. τό «άς πάνε στό διάολο», επιτρέπεται σέ έναν ιερωμένο νά λέει μία τόσο βαριά κουβέντα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Βέβαια συμφωνώ. πρέπει νά μιλάμε ευγενικά. Αλλά πολλοί είναι εκείνοι πού δέν καταλαβαίνουν άλλη γλώσσα. Γιά παράδειγμα, ο Κύριός μας πάντοτε στό Ευαγγέλιο μάς συνιστά τά καλά καί σωστά. Μάς λέει π.χ. ότι ο Θεός είναι Πατέρας φιλάνθρωπος, στοργικός, ελεήμων, θέλει τήν ευτυχία μας, μάς αγαπάει πάρα πολύ, καί ζητάει από μάς νά Τόν πιστέψουμε, νά Τόν αγαπήσουμε, νά Τόν υπακούσουμε, νά Του ζητήσουμε έλεος, συγγνώμη καί αιώνια σωτηρία. Αλλά συμπληρώνει ότι, όποιος δέν Τόν σεβασθεί καί δέν Τόν υπακούσει, θά κολασθεί αιώνια μαζί μέ τόν Διάβολο, σέ έναν τόπο πάρα πολύ οδυνηρό καί φοβερό. Καί τονίζει ο Κύριός μας, ότι δέν υπάρχει τρίτη λύση, άλλη διέξοδος. Ή μέ τόν Θεό Πατέρα θά είμαστε, ή μέ τόν αντίπαλό Του καί εχθρό της σωτηρίας μας, δηλαδή τόν Διάβολο. Απλά καί ξεκάθαρα πράγματα.

Καί όμως υπάρχουν άνθρωποι πού δέν θέλουν νά τά καταλάβουν. Νομίζουν ότι αυτά είναι παπαδίστικα παραμύθια καί ψέματα. Παρ΄ όλο πού οι Παπάδες διδάσκουν αυτά πού λέει η Αγία Γραφή, όμως αυτοί οι δύσκολοι θέλουν νά τ΄ ακούσουν πιό βαρειά. Δέν καταλαβαίνουν άλλους τρόπους. Μετά λύπης μας λοιπόν, αναγκαζόμαστε νά ξανατονίσουμε:

Κάθε φορά πού λέει ο Χριστός «άμα θέλετε, όποιος θέλει, άς έρθει σ΄ εμένα τόν φιλάνθρωπο καί ελεήμονα», άφησε νά καταλάβουμε μόνοι μας καί τό αντίθετο. Δηλαδή, «άμα δέν θέλετε εμένα, πηγαίντε νά πνιγήτε, ας πάτε στό διάολο, θά σάς φάει τό μαύρο σκοτάδι, ο αβάσταχτος καί ατελείωτος πόνος. Δέν υπάρχει τρίτη λύση, ή μέ τόν Χριστό ή μέ τόν διάολο, ή στόν Παράδεισο ή στήν κόλαση. Στριμώξτε τό μυαλό σας, καί βιασθήτε νά τά βρήτε μαζί μου όσο ζήτε, γιατί αλλοιώς χάνετε γιά πάντα τήν ευκαιρία πού μέ καλωσύνη σάς δίνω. Δέχομαι τήν μετάνοια καί επιστροφή όλων όσων θά μέ παρακαλέσουν νά τούς συγχωρέσω, αφού ομολογήσουν εμπρός στόν ορθόδοξο Πνευματικό ότι έσφαλαν, αγνοούσαν, είχαν αδυναμίες, είχαν παρεξηγήσει τήν διδασκαλία μου καί τό θέλημά μου. Καί τήν ευλογία πού προσφέρω εγώ δέν τήν υπόσχομαι μόνο γιά τήν άλλη ζωή, αλλά από τώρα, από τήν ώρα πού μετανοείτε. Από τώρα μπορείτε νά ζήσετε στόν Παράδεισο. Όποιος δέν κάνει έτσι, ζεί από τώρα μέσα στήν Κόλαση. Όσο διώχνετε από τή ζωή σας τόν Χριστό, έρχεται αμέσως ο διάολος χωρίς ειδική πρόσκληση. Καί στήν Γενική Κρίση μετά τήν δεύτερη Παρουσία μου στή γή, θά είμαι δίκαιος, θά σεβασθώ τή δική σας επιλογή. Δέν είναι δυνατόν νά σάς βάλω στόν Παράδεισο, άν εσείς οι ίδιοι δέν τό θελήσετε καί δέν υπακούσετε σ΄ εμένα, τόν Υιό του Θεού, πού έγινα άνθρωπος καί σταυρώθηκα γιά τή δική σας σωτηρία».

————————

Το τελευταίο διάστημα έχω αρχίσει και διαβάζω ο,τιδήποτε βρω μπροστά μου για εξομολόγηση, περί ψυχής, μετάνοιας, κοινωνίας κ.ά

Διάβασα το «Η ψυχή μετά το θάνατο» του Σεραφείμ Ρόουζ και συγκλονίστηκα…

Θα παρακαλούσα, όποιος θέλει και μπορεί ας μου προτείνει πνευματικά βιβλία, που νιώθω εντελώς άσχετος και χαμένος και θα ήθελα σχετική καθοδήγηση.

Ευχαριστώ πολύ και συγνώμη για το χρόνο σας.

Φιλικά Κώστας

Πολύ θά σας βοηθήσει, άν διαβάσετε τά βιβλία του Αγιορείτου πατρός Μαξίμου, καί ιδιαίτερα τό «ο Πνευματικός Ευεργέτης», «η Ασκητική Φιλοσοφία», «Ευαγγέλιον Ιησού Χριστού». Άν δέν τά βρήτε σέ κάποιο θρ.βιβλιοπωλείο, ζητήστε τα από τόν ίδιον στό τηλέφωνο 23770-23383 σέ ώρες βραδυνές, ή αφήστε μήνυμα καί τηλ. γιά νά σάς πάρει ο ίδιος τό γρηγορότερο.

—————————————————

Μια μικρή επισήμανση θέλω να κάνω, με απόλυτη ειλικρίνεια… Σήμερα διαβάζοντας την καινή διαθήκη, την προς εβραίους επιστολή………σε κάποιο σημείο γράφει ΞΕΚΑΘΑΡΑ, ότι η καινή διαθήκη ήρθε να αντικαταστήσει την παλαιά και ό,τιδήποτε καινούργιο έρχεται, το προηγούμενο πάει προς κατάργηση (όπως πολύ χαρακτηριστικά λέει….)… Σε αυτό δεν θα κάνω κάποιο σχόλιο, καταλάβετε τι προσπαθώ να πω.

Εκεί που θα σχολιάσω όμως, είναι ότι λίγες γραμμές πιο κάτω λέει ότι στον αρχαίο μωσαϊκό νόμο (στην παλαιά διαθήκη δηλαδή), ο Αρχιερεύς ΕΣΦΑΖΕ ένα μόσχο ή έναν τράγο (έλεος..) και κατόπιν αφού έφτιαχνε ένα μείγμα με αίμα και στάχτες, ράντιζε τους πιστούς για να καθαριστεί το σώμα τους………. Αυτό αν γινόταν σήμερα, δεν θα το λέγατε ότι είναι ΚΑΘΑΡΑ σατανιστική τελετή; Με το χέρι στην καρδιά απαντήστε…

Και πάλι ΞΕΚΑΘΑΡΑ λέει ότι ο Θεός απο αυτές τις θυσίες δεν ευχαριστιόταν ΟΥΤΕ αυτές οι θυσίες καθάριζαν τις αμαρτίες των πιστών….. Μήπως λοιπόν την παλαιά διαθήκη πρέπει να την βλέπουμε ιστορικά και όχι θεολογικά όπως την καινή; Μήπως οι προ Χριστού πιστοί δεν ήταν και τόσο…..«Χριστιανοί»; Την άποψη μου λέω πάντα. ΣΙΓΟΥΡΑ οι 10 εντολές δώθηκαν στον Μωυσή απο τον ίδιο τον Θεό, ΣΙΓΟΥΡΑ τους οδήγησε στην γη της επαγγελίας, αλλά …σίγουρα ο τρόπος λατρείας τους ήταν σύμφωνος με τον Θεό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Η Καινή Διαθήκη είναι η βάση γιά μάς, ενώ η Π.Δ. έχει συμπληρωματική αξία καί δευτερεύουσα. Ο Χριστός ήρθε νά συμπληρώσει καί νά διορθώσει. Εκείνο πού κρατάμε από τήν ΠΔ είναι οι προφητείες γιά τόν Χριστό, οι Ψαλμοί καί ο,τιδήποτε δέν αντιβαίνει στά της ΚΔ. Καί βέβαια οι πρό Χριστού δέν ήσαν Χριστιανοί. Αλλά έπρεπε νά τούς συμπεριφερθεί ο Θεός ανάλογα μέ τά μυαλά των Εβραίων καί τόν ειδωλολατρικό τους περίγυρο.

Επειδή τόν παλιό καιρό ήσαν κάτι τό σύνηθες οι θυσίες ζώων (ακόμη καί εκατόμβες =100 βόδια έσφαζαν) καί μετά τίς θυσίες ακολουθούσαν γλέντια, τά οποία ήταν μεγάλος πειρασμός γιά τούς Εβραίους, ώστε νά γλυκοκοιτάζουν καί νά αγαπούν τίς θυσίες μαζί μέ τίς χαρές των ειδωλολατρών, γι΄ αυτό καί τούς «οικονόμησε» ο Θεός. Όμως σιγά-σιγά τούς έβαζε τήν ιδέα της πνευματικής θυσίας, όπως εκείνο το ωραίο του 50ού Ψαλμού «θυσία τω Θεώ, πνεύμα συντετριμμένον». Κατάλοιπο των αρχαίων συνηθειών στίς μέρες μας είναι τό κεράκι, τό θυμίαμα, τό λαδάκι, η ψαλμωδία.

Μεγάλη δυσκολία είχαν οι εξ Εβραίων Χριστιανοί νά ξεκολλήσουν από τά παλιά, γι΄ αυτό καί τονίζει ο Απόστολος, ότι «πέρασαν τά παλιά. δέν ισχύουν πιά. όλη σας η προσοχή πρέπει νά στραφεί πρός τόν Χριστό καί τό Ευαγγέλιό Του». Θυμηθήτε πόσο επέμενε ο Χριστός νά τούς πατάει στόν κάλο, διορθώνοντας καί εξηγώντας τους τήν έννοια της αργίας του Σαββάτου, καί πόσο ο Απόστολος Παύλος υποτιμούσε τήν αξία της περιτομής.

————————————————–

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΣ ή ΠΡΟΟΡΑΣΕΩΣ.

ΟΥΤΕ ΕΠΙΘΥΜΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΗΣ.

ΜΟΥ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΩ ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ.

ΕΣΕΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΤΕ;

ΚΑΙ, ΑΝ ΜΑΘΕΤΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΑ ΜΕΛΛΟΝΤΑ,

ΘΑ ΠΕΤΥΧΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΑΡΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ;

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΣ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ,

ΚΑΙ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΑ ΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤέΣ ΜΑΣ,

ΝΑ ΤΑ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΣΟΦΟΥ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΣ.

_________________

Πατέρα Μάξιμε ευλογήτε παρακαλω την αγαπη σας πειτε μας για την ζωή στο Αγιο Ορος πειτε μας πως περνουν τις μερες μας οι Αγιοι πατέρες. Πείτε μας δυο λογια για τους ερημήτες και την ζωή τους. Τις Ευλογίες σας να έχουμε.

Η απάντησή μου στήν ερώτησή σας βρίσκεται στά βιβλία μου.

Διαβάστε τά βιβλία μου καί τήν ιστοσελίδα μου, καί θά κατατοπισθήτε πλήρως.

Όμως, επειδή μού δίνετε τήν εντύπωση ότι δέν εργάζεσθε (τά πνευματικά), αλλά «περιεργάζεσθε» διάφορα περίεργα, θά χαιρόμουν περισσότερο τήν επικοινωνία μας, άν μού λέγατε πρώτα, ότι «καί σήμερα έκανα τήν ατομική μου προσευχή. μίλησα στόν Ουράνιο Πατέρα μέ θέρμη καί πίστη. παρακαλέστε, νά είναι η απάντησή Του καί η ευλογία Του πιό πολύ αισθητή καί ζωογόνα».

———————————–
ΠΕΡΙ ΕΚΛΟΓΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ

Τι πρέπει να έχουμε κατά νου πριν παντρευτούμε; Πως επιλέγουμε και πως πρέπει να σκεφτόμαστε; Τι πρέπει να προσέχουμε;

…Η εκλογή του συντρόφου της ζωής είναι μία υπόθεσις η οποία, όταν έλθωμε σε κατάλληλη ηλικία, δεν πρέπει να αναβάλλεται. Οπωσδήποτε ο άνθρωπος δεν πρέπει να βιάζεται, διότι «γρήγορος γάμος, γρήγορη απελπισία», αλλά ούτε και να αναβάλλη την υπόθεσι αυτή της ζωής του. Δεν πρέπει να καθυστερή, διότι η καθυστέρησις είναι θανάσιμος κίνδυνος για την ψυχή του.

Κατά κανόνα ο κανονικός ρυθμός της πνευματικής ζωής του ανθρώπου αρχίζει με τον γάμο. Ο ανύπανδρος άνθρωπος είναι σαν να ζη στον διάδρομο. δεν έχει προχωρήσει ακόμη στα δωμάτια.

Οι γονείς ας ενδιαφέρωνται να έχη το παιδί κοινωνική συμπεριφορά, αλλά και να προσεύχεται, ώστε η ευλογημένη εκείνη ώρα να έρθη ως δώρο που θα στείλη ο Θεός. Φυσικά, όταν φθάση στην εκλογή της/του συζύγου, θα λάβη υπ΄ όψιν του και την γνώμη των γονέων του. Πόσες φορές εσείς που είσθε γονείς δεν νοιώσατε μαχαιριές να τρυπούν την καρδιά σας, όταν τα παιδιά σας δεν σας ρώτησαν για εκείνον που θα τα συντρόφευε στην ζωή τους.

Η μητρική καρδιά είναι ευαίσθητη και δεν αντέχει τέτοιο πλήγωμα. Το παιδί πρέπει να ρωτήση τους γονείς, διότι έχουν μίαν ιδιαίτερη διαίσθησι να αντιλαμβάνωνται τα πράγματα που τους αφορούν. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο πατέρας και η μητέρα θα πιέζουν το παιδί τους. Ας το αφήσουν να κάνη τελικώς ελεύθερα την εκλογή του.

Αν εξαναγκάσης το παιδί σου στο θέμα του γάμου του, θα θεωρήση εσένα υπεύθυνο, εάν τα πράγματα δεν πάνε καλά. Με την πίεσι δεν βγαίνει ποτέ καλό. Θα το βοηθήσης, αλλά θα το αφήσης να διαλέξη εκείνον που θα προτιμήση ή εκείνον προς τον οποίον θα νοιώση αγάπη. αγάπη, όχι λύπη ή οίκτο. Αν το παιδί σου μετά από μία γνωριμία σου λέγη, τον λυπάμαι τον κακόμοιρο, θα τον παντρευθώ, τότε να ξέρετε ότι είμαστε στα πρόθυρα ενός αποτυχημένου γάμου.

Μόνον ο άνθρωπος, τον οποίον θα προτιμήση ή θα αγαπήση, μπορεί να σταθή στο πλευρό του παιδιού μας. Θα πρέπει και οι δύο, ο άνδρας και η γυναίκα, να θέλουν τον γάμο τους, να ελκύεται ο ένας από τον άλλον, να θέλουν να ζήσουν μαζί αληθινά, εσωτερικά, αβίαστα. Στο θέμα αυτό δεν είναι δυνατόν να πιέζωμε τα παιδιά μας. Μερικές φορές, από την αγάπη μας, νομίζομε ότι είναι κτήματά μας, ότι είναι περιουσία μας και ότι μπορούμε να τα κάνωμε ό,τι θέλομε. Έτσι το παιδί μας γίνεται ένα πλάσμα ανίκανο να ζήση στην ζωή είτε ως άγαμο είτε ως έγγαμο.

Οπωσδήποτε θα προηγηθή του γάμου η γνωριμία που είναι ένα τόσο λεπτό ζήτημα, και όμως το ξεχνάμε. Η γνωριμία δεν θα πρέπει ποτέ να μας επαναπαύη, εάν δεν είμεθα βέβαιοι πως είναι αντικειμενική. Η αγάπη δεν τυφλώνει τον άνθρωπο. Η αγάπη του ανοίγει τα μάτια, για να βλέπη τον άλλον όπως είναι, με τα ελαττώματά του.

«Παπούτσι από τον τόπο σου και ας είναι μπαλωμένο», λέει ο λαός. Δηλαδή πάρε άνθρωπο που τον γνώρισες. Και η γνωριμία πρέπει να είναι πάντοτε συνδεδεμένη με την μνηστεία, δηλαδή τον αρραβώνα που είναι ένα εξ ίσου δύσκολο θέμα.

Όταν πρότεινα σε μία κοπέλλα να σκεφθή σοβαρά εάν έπρεπε να συνεχίση τον αρραβώνα της, μου απήντησε: Εάν διακόψω, θα με σφάξη η μητέρα μου. Αλλά αρραβώνας δεν υπάρχει, όταν δεν υπάρχη η δυνατότης να διαλυθή. Αρραβωνιάζομαι δεν σημαίνει ότι οπωσδήποτε θα παντρευθώ. Σημαίνει ότι δοκιμάζω εάν πρέπει να παντρευθώ τον άνθρωπο που αρραβωνιάζομαι.

Αν μια κοπέλλα δεν είναι σε θέσι να διαλύση τον αρραβώνα της, δεν πρέπει να αρραβωνιασθή. ή καλύτερα, ας μην προχώρηση στον γάμο. Στο στάδιο του αρραβώνος πρέπει να είμεθα πολύ προσεκτικοί, διότι έτσι θα έχωμε πολύ λιγώτερες συγκρούσεις και δυστυχίες μετά τον γάμο.

Ακόμη, στο διάστημα της γνωριμίας, όπως λέγει κάποιος, να κρατάς την καρδιά σου μέσα και στα δυο σου χέρια σαν να έχης μία αρκούδα. Γιατί ξεύρετε πόσο επικίνδυνη είναι η καρδιά, η οποία μπορεί αντί να σε οδηγήση στον γάμο, να σε οδηγήση στην αμαρτία.

Υπάρχει ενδεχόμενο ο άνθρωπος τον οποίον διάλεξες, να σε βλέπη σαν παιχνίδι ή σαν οδοντόβουρτσα για δοκιμή. Και μετά εσύ θα υπομένης την θλίψι και το κλάμα. Θα είναι πλέον πολύ αργά, διότι ο άγγελός σου θα έχη αποδειχθή ότι ήταν φτιαγμένος από λάσπη.

- Μη διαλέξης άνθρωπο που σπαταλά τις ώρες του στις λέσχες, στις διασκεδάσεις, στα ταξίδια και στις πολυτέλειες.

- Ούτε αυτόν που θα ανακαλύψης ότι κάτω από τα λόγια της αγάπης του κρύβει εγωισμό.

- Μη διάλεξης ως γυναίκα σου εκείνη που μοιάζει με μπαρούτι και, μόλις της πης κάτι, αρπάζει φωτιά. Δεν κάνει για σύζυγός σου.

- Ακόμη, όταν θέλης να κάνης έναν πραγματικά επιτυχημένο γάμο, μην πλησιάζης εκείνη την νέα ή τον νέο, που δεν μπορεί να εγκαταλείψη τους γονείς του. Είναι σαφής η εντολή του Χριστού: «Δια τούτο καταλείψει άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα και προσκολληθήσεται προς την γυναίκα αυτού»(Μάρκ. 10, 7).

Όταν βλέπης τον άλλον προσκολλημένο στην μάννα ή στον πατέρα, όταν βλέπης ότι τους ακούει με το στόμα ανοικτό και ότι είναι έτοιμος να κάνη ό,τι πη ο πατέρας και η μάννα, φύγε μακριά.

Είναι ένας άρρωστος συναισθηματικά, ένας ανώριμος ψυχικά άνθρωπος και δεν θα μπορέσης να κάνης μαζί του οικογένεια, θα πρέπη να έχη λεβεντιά αυτός τον οποίον θα κάνης σύζυγό σου. Αλλά πώς μπορεί να έχη λεβεντιά, άν ακόμη δεν έμαθε, δεν κατάλαβε, δεν χώνεψε ότι το σπίτι του ήταν η γλάστρα στην οποία τον έβαλαν, για να τον βγάλουν κατόπιν και να τον φυτέψουν κάπου αλλού;

- Επίσης, όταν πρόκειται να διαλέξης τον άνθρωπο της ζωής σου, πρόσεξε μήπως είναι κλειστός τύπος, οπότε δεν έχει φίλους. Αν σήμερα δεν έχη φίλους, αύριο θα δυσκολευθή πολύ να έχη εσένα ως φίλο και σύζυγο.

- Πρόσεξε τους γκρινιάρηδες, τους παραπονιάρηδες, τους μελαγχολικούς που μοιάζουν με κλαψοπούλια. Πρόσεξε εκείνους που συνεχώς παραπονούνται: Δεν με αγαπάς, δεν με καταλαβαίνεις. Κάτι σε αυτά τα πλάσματα του Θεού δεν πηγαίνει καλά.

- Πρόσεξε ακόμη τους φανατικούς και τους θρησκόληπτους. Όχι τους θρησκευόμενους αλλά τους θρησκόληπτους, οι οποίοι ταράσσονται για ασήμαντα πράγματα, όλα τους φταίνε και είναι υπερευαίσθητοι. Πώς θα μπορέσης να ζήσης με έναν τέτοιον άνθρωπο; Θα είναι σαν να κάθεσαι πάνω σε αγκάθια.

- Ακόμη πρόσεξε εκείνους που βλέπουν τον γάμο σαν κάτι το κακό, σαν μια φυλακή. Εκείνους που λένε: Μα δεν σκέφθηκα ποτέ στην ζωή μου τον γάμο.

- Πρόσεξε και κάτι ψευτοχριστιανούς, που βλέπουν τον γάμο σαν κάτι το χαμηλό, σαν αμαρτία, που χαμηλώνουν αμέσως τα μάτια τους, όταν ακούσουν κάτι σχετικό με τον γάμο (ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, «Εις Κολασσαείς ομιλία» 12, 6, PG62). Εάν παντρευθής έναν τέτοιο, θα είναι αγκάθι για σένα, φόρτωμα για το μοναστήρι του, αν καλογερέψη.

- Πρόσεξε όσους νομίζουν ότι είναι τέλειοι και δεν βρίσκουν στον εαυτό τους κανένα ελάττωμα, ενώ στους άλλους βρίσκουν συνεχώς ελαττώματα.

- Πρόσεξε όσους νομίζουν ότι είναι «οι εκλεκτοί του Θεού» (Ρωμ. 8, 33 κ.ά.) και μπορούν να αναμορφώσουν όλον τον κόσμο.

- Να προσέξης και ένα σοβαρό θέμα, το κληρονομικό. Να γνωρίσης καλά τον πατέρα, την μάννα, τον παππού, την γιαγιά, τον θείο.

Ακόμη να υπάρχουν οι στοιχειώδεις υλικές προϋποθέσεις.

- Προ πάντων όμως να προσέξης την πίστι του ανθρώπου. Έχει πίστι; Έχει ιδανικά ο άνθρωπος, τον οποίον σκέπτεσαι να κάνης σύντροφο της ζωής σου; Αν ο Χριστός γι΄ αυτόν δεν σημαίνη τίποτε, πώς θα μπορέσης να μπης εσύ στην καρδιά του; Εάν δεν μπόρεσε να εκτιμήση τον Χριστόν, έχεις την εντύπωσι πως θα εκτιμήση εσένα; Λέγει στον άνδρα η Αγία Γραφή, η γυναίκα σου να είναι «γυνή διαθήκης σου» (Μαλ. 2, 14), δηλαδή της πίστεώς σου, της θρησκείας σου, να είναι αυτή που θα σε συνδέη με τον Θεόν.

Τότε μόνον μπορείς να κάνης, όπως λέγουν οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, έναν γάμο «μετά γνώμης του επισκόπου» (ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ, «Προς Πολύκαρπον 5, PG5, 724Β), δηλαδή με έγκρισι εκκλησιαστική και όχι με τυπική άδεια.

Προηγουμένως συζήτησε με τον Πνευματικό σου. Εξέτασε μαζί του το κάθε τι και εκείνος θα σταθή πλάι σου σαν πραγματικός φίλος και, όταν φθάσετε στο ποθούμενο τέρμα, τότε πλέον ο γάμος θα είναι για σένα ένα δώρο του Θεού. Θα είναι ένα χάρισμα, διότι «έκαστος ίδιον χάρισμα έχει» (Α΄ Κορ. 7, 7).

Στον καθένα μας ο Θεός δίνει το δικό του χάρισμα. Στέλνει τον έναν στον γάμο και τον άλλον στην παρθενία. Όχι ότι ο Θεός κάνει την εκλογή λέγοντας εσείς να πάτε από εδώ και εσείς από εκεί, αλλά εκείνο που διαλέγει η καρδιά μας, για εκείνο μας δίνει ο Θεός το θάρρος, το κουράγιο, την δύναμι, για να το φέρωμε εις πέρας.

Αν έτσι διαλέξετε τον άνθρωπό σας, τότε ευχαριστήσατε τον Θεόν. Συνδέστε τον με τον Πνευματικό σας. Αν δεν έχετε, διαλέξτε και οι δυο έναν Πνευματικό, ο οποίος θα είναι ο Γέροντάς σας, ο πατέρας σας, εκείνος που θα σας θυμίζη και θα σας δείχνη τον Θεόν.

ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ Σιμωνοπετρίτης

Περί Θεού: Λόγος Αισθήσεως 2004,

ΙΕΡΟ ΚΟΙΝΟΒΙΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΟΡΜΥΛΙΑΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ,

Εκδ. ΙΝΔΙΚΤΟΣ, Αθήναι 2004.

http://orthodox-answers.blogspot.com/

ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ ΑΔΕΛΦΕ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ,

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙ ΓΑΜΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΟΥ.

ΕΠΕΙΔΗ, ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝΑ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΕΙΧΑ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟ ΝΑ ΜΟΥ ΒΡΕΙ ΠΑΠΑΔΙΑ, ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΜΟΛΙΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΠΕΘΑΝΕ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ, ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΖΗΤΑΕΙ ΠΟΛΛΑ ΣΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΤΟΥ, ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΩ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΑ ΕΞΗΣ:

ΕΠΕΙΔΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, ΜΟΛΙΣ ΝΥΜΦΕΥΘΕΙΣ ΝΑ ΑΡΡΩΣΤΗΣΕΙΣ ή ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΕΣΥ ή Η ΣΥΝΤΡΟΦόΣ ΣΟΥ, ή ΕΠΕΙΔΗ ΜΟΛΙΣ ΚΑΝΕΙΣ ΕΝΑ ή ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΘΑΝΕΙ ή ΑΡΡΩΣΤΗΣΕΙ ΕΝΑ ή ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠ΄ ΑΥΤΑ, ΓΙ΄ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΗ ΝΥΜΦΕΥΤΕΙΣ.

ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ, ΑΝ ΓΙΝΕΙΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΓΕΙ ΑΝΑΠΟΔΟΣ Ο ΓΕΡΟΝΤάΣ ΣΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΙΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ.

ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΟΥΤΕ ΤΟ ΕΝΑ ΟΥΤΕ ΤΟ ΑΛΛΟ.

ΚΑΝΕ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΟΥ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΔΙΝΟΝΤΑΙ, ΚΑΝΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΣΟΥ, ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ, ΣΗΚΩΣΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΣΟΥ ΑΝΔΡΕΙΑ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΑ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ, ΚΑΙ ΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΛΥΠΕΣ. ΚΑΙ ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΛΥΠΕΣ, ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ Η ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΑΝΑΣΤΑΣή ΣΟΥ.

_________________

Ευλογείτε. παρακαλώ την αγάπη σας πείτε μας

πως να κανουμε σωστα την ελεημοσυνη προς τους αδερφους μας;

Επειδή γιά κάθε καλή πράξη ο Πάνσοφος Πατέρας μάς έχει υποσχεθεί ουράνιες αμοιβές, μόνο εφόσον τίς κάνουμε γι΄ Αυτόν καί όχι γιά νά μάς βλέπουν οι άλλοι, οφείλουμε νά τές κάνουμε κρυφά, ευγενικά, μέ λεπτότητα καί διάκριση, όχι ταπεινώνοντας τόν άλλον, όχι γιά νά τόν εκμεταλλευτούμε, όχι μέ υστεροβουλία, αλλά μόνο από πίστη σέ Αυτόν πού είπε, όποιος ελεεί φτωχόν, δανείζει στόν Θεό.

Πως να ειμαστε μεσα στην ζωη μας;

Νά συμπεριφερόμαστε μέ ευλάβεια πρός τόν Θεόν, γνωρίζοντας ότι θά δώσουμε λόγο γιά τίς πράξεις καί τά λόγια καί τίς σκέψεις μας, καί ότι από όλα αυτά εξαρτάται η αιώνια σωτηρία ή καταδίκη μας. Γιά όλα μας τά λάθη, νά μετανοούμε, νά ζητάμε έλεος, νά εξομολογούμεθα. Καί μέ σεβασμό πρός όλους τούς άλλους, γνωρίζοντας ότι καί γι΄ αυτούς ήρθε ο Χριστός στή γή. Μέ ταπείνωση (μετριοφροσύνη) νά βάζουμε τά δυνατά μας νά προσφέρουμε τίς γνώσεις καί υπηρεσίες μας πρός τούς συνανθρώπους, ώστε νά τούς ευχαριστούμε, νά τούς «αναπαύουμε» όπως λέμε στήν πνευματική μας γλώσσα.

Τι υλικα αγαθα να κατεχουμε και τι να αποφευγουμε;

Είπε ο Απόστολος, «έχοντες τροφάς καί σκεπάσματα, τούτοις αρκεσθησόμεθα». Δηλαδή νά είμαστε κατά τό δυνατόν ολιγαρκείς. Καθόλου σπάταλοι. Νά αποταμιεύουμε γιά τίς δύσκολες ώρες, καί γιά νά βοηθάμε όσους έχουν μεγάλες ανάγκες. Νά αξιοποιούμε τόν χρόνο μας κατά τόν καλύτερο τρόπο, γιά νά επικοινωνούμε μέ τόν Θεό, νά προαγόμαστε, νά εξυπηρετούμε τούς περί ημάς καί όσους έχουν ανάγκη τήν συμπαράστασή μας. Ο χρόνος διασκέδασης καί χαλάρωσης νά είναι όσο τό δυνατόν λιγότερος.

——————————————————–

Ευλογειτε πατερα Μαξιμε. παρακαλω την αγαπη σας, πητε μας για τις επιθεσεις του διαβολου και πως πρεπει να προφυλαχθουμε;

Ο διάβολος είναι ο εχθρός της σωτηρίας καί αιώνιας ευτυχίας μας. Αυτός παρουσιάστηκε στούς Πρωτοπλάστους, γιά νά τούς πονηρέψει, πως δήθεν ο Θεός δέν ήθελε τό καλό τους καί γι΄ αυτό τούς ζήτησε νά μή φάνε τόν απαγορευμένο καρπό. Ενώ, άν έκαμναν τό αντίθετο -τούς είπε-, θά τούς έβγαινε σέ καλό. Καί πάντοτε μάς προτείνει νά κάμνουμε τά αντίθετα από όσα μας συνιστά ο Θεός, γιατί έτσι -λέει- θά χαρούμε δήθεν όλα τά καλά πού μας στερεί ο Θεός.

Αλλά ο Θεός είναι ο ουράνιος Πατέρας μας, πού θέλει νά σωθούμε καί νά ευτυχήσουμε όλοι αιώνια. Ενώ ο διάβολος μάς προτρέπει στίς παρακοές, γιά νά μήν είναι μόνος του στήν αιώνια κόλαση, καί νά χαίρεται μέ τή δυστυχία μας.

Κάθε φορά πού παρουσιαζόταν ο Χριστός στούς Αποστόλους, τούς ευχόταν «ειρήνη υμίν». τούς συνιστούσε νά ειρηνεύουν καί νά μήν αγωνιούν. Όταν ξαφνιάζονταν οι Απόστολοι μέ τήν απροσδόκητη εμφάνιση του Χριστού (π.χ. όταν περπατούσε πάνω στή θάλασσα νύχτα), τούς καθησύχαζε λέγοντας, «μή φοβάστε. εγώ είμαι». Δηλαδή, όταν είμαστε μέ τόν Χριστό, Τόν πιστεύουμε καί Τόν παρακαλούμε, τότε μόνο θετικές έννοιες-σκέψεις επιτρέπονται. Τίποτε αρνητικό-διαβολικό.

Ο πνευματικός μας αγώνας, μέ λίγα λόγια, συνίσταται στό νά φροντίζουμε νά βάζουμε στή ζωή καί τή σκέψη μας τόν Χριστό. Όσο προσκολλούμαστε στόν Χριστό, τόσο διώχνουμε τόν διάβολο. Καί όσο αδιαφορούμε γιά τόν Χριστό, τόσο μάς κυριεύει ο διάβολος.

Η ζωή μας πρέπει νά είναι θεοκεντρική καί όχι ανθρωποκεντρική. Νά έχουμε πάντοτε στό νού μας ότι είμαστε περαστικοί από αυτή τήν επίγεια ζωή, καί ότι οφείλουμε νά πιστεύουμε στόν Χριστό, νά Τόν υπακούομε, νά μετανοούμε, νά ζητάμε έλεος, νά αγωνιζόμαστε νά Τόν ευαρεστούμε πάντοτε.

Ο Γέροντας Πορφύριος έλεγε ένα παράδειγμα. Ο Χριστιανός βαδίζει στό δρόμο της σωτηρίας του. Ο διάβολος τόν ακολουθεί, σάν ένα σκυλάκι πού γαβγίζει. Άν τού δίνουμε σημασία καί τό κοιτάμε, τόσο αυτό επιμένει νά γαβγίζει. Ενώ, άν προχωράμε αδιαφορώντας γι΄ αυτό, εκείνο θά μάς ακολουθήσει λίγο, καί ύστερα θά μάς αφήσει ήσυχους.

Καί ένας σύγχρονος Γέροντας δίδασκε ότι ο διάβολος μάς πολεμάει από όλες τίς μεριές. Από εμπρός καί πίσω, από αριστερά καί δεξιά, από πάνω καί από κάτω, καί κρυφά καί φανερά. Εννοούσε βέβαια όλων των λογιών τίς εναντίον μας διαβολικές επιθέσεις. Αλλά ήθελα νά σταθώ κυρίως «στό εμπρός καί πίσω».

Τό «πίσω» σημαίνει ότι μάς θυμίζει τίς ενοχές καί ότι δήθεν δέν συγχωρεί ο Θεός τίς πολλές μας αμαρτίες, γιατί θέλει ο παμπόνηρος νά μάς ρίξει στήν απελπισία, ει δυνατόν καί στήν αυτοκτονία. Αλλά ξέρουμε καλά, ότι ο Ουράνιος Πατέρας μας πάντοτε περιμένει τήν μετάνοια καί επιστροφή μας σέ Αυτόν. Καί μόλις κάνουμε τήν πρώτη κίνηση επιστροφής, τρέχει νά μάς αγκαλιάσει καί νά μάς καλοδεχτεί, σβήνοντας όλα τά παλιά κακά καί συνιστώντας προσοχή στόν υπόλοιπο χρόνο της ζωής μας.

Καί τό «εμπρός» σημαίνει ότι ο διάβολος μάς πολεμάει μέ τούς φόβους γιά τά επερχόμενα δεινά. Η χαρά του διαβόλου είναι νά μάς αγχώνει καί τρομοκρατεί. Ενώ ο Χριστός μάς συνιστά νά ειρηνεύουμε, νά μή φοβούμαστε τίποτε, νά έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη σέ Αυτόν. Καί άν τυχόν πάθουμε κάτι, νά χαιρόμαστε γιατί είμαστε παραδομένοι στά χέρια καί τό θέλημα του ουράνιου Πατέρα μας.

———————————-

Eυλογειτε Πατέρα Μαξιμε. παρακαλω την αγαπη σας πειτε μας δυο λογια πως πρεπει να εκκλησιαζομαστε και πως πρεπει να λαμβανουμε μερος στα ιερα μυστηρια της εκκλησιας μας;

Στά ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας μας χρησιμοποιούμε κάποια πράγματα, αλλά -τό κυριώτερο- μέσω των ευχών του Ιερέα διά των «πραγμάτων» αυτών δεχόμαστε τήν θεία Χάρη. Η θεία Χάρη είναι πολύ σπουδαία υπόθεση, καί αυτήν επιδιώκουμε καί επιζητούμε διά των Μυστηρίων, της πνευματικής ζωής καί των θερμών προσευχών. Πρόκειται όχι μόνο γιά τήν αιώνια σωτηρία μας, αλλά καί γιά τίς ευλογίες του Θεού κατά τήν διάρκεια της επίγειας ζωής μας.

Σχεδόν όλα τά Μυστήρια, καί ιδίως τό της Θείας Λειτουργίας, τελούνται μέσα στόν ιερό Ναό, στόν οίκο του Θεού, όπου πρέπει νά εισερχόμαστε «μετά πίστεως, ευλαβείας καί φόβου Θεού». Μέσα στόν ιερό Ναό πρέπει νά συμμετέχουμε στήν κοινή λατρεία μέ ευλάβεια, μέ εν μετανοία προσευχές καί συγκεντρωμένο τό μυαλό. Όχι αδιάφορα, όχι αφηρημένοι, όχι ανευλαβώς, όχι περιεργαζόμενοι τούς άλλους, ούτε μιλάμε στούς διπλανούς μας. Εννοείται, προσπαθούμε νά πετύχουμε τό τέλειο, καί όσο περισσότερο αγωνιζόμαστε, τόσο καί βελτιωνόμαστε.

Ο Ναός του Θεού δέν είναι τό σπίτι μας ή καφενείο. Στό Δικαστήριο μπορεί κανείς νά συμπεριφερθεί διαφορετικά από τόν ρόλο του; Ή στή δουλειά του επιτρέπεται νά αναφερθεί κανείς σέ κάτι διαφορετικό από ό,τι απαιτεί η υπηρεσία καί εργασία του; Πολύ περισσότερο στόν οίκο του Θεού, οφείλουμε νά δείξουμε τήν πίστη καί μετάνοιά μας, καί ότι ζητάμε έλεος καί σωτηρία στόν ουρανό, αλλά καί στή γή.

Άς έχουμε υπόψη μας καί τά εξής: Όταν μίλησε ο Θεός στόν Μωϋσή, γιά νά του αναθέσει τήν αποστολή νά ηγηθεί του λαού Του καί νά τόν βγάλει από τήν δουλεία στούς Αιγυπτίους, επειδή του μίλησε ο Θεός στόν συγκεκριμένο τόπο, ζήτησε από τόν Μωϋσή νά βγάλει τά σανδάλια του, σέ ένδειξη ευλαβείας. Συνήθεια, πού διατηρείται ακόμα στό παρεκκλήσι πίσω από τόν Ναό της Αγίας Αικατερίνης στό Σινά, που είναι ο τόπος όπου εμφανίστηκε ο Θεός στόν Μωϋσή.

Καί όταν πήγαινε ο Χριστός στό σπίτι του Ιαείρου, γιά νά θεραπεύσει τήν κόρη του, ήταν πολλοί οι γύρω του καί δύσκολα περνούσε ο Κύριος από ανάμεσά τους. Όμως η άρρωστη γυναίκα πού πίστεψε καί έβαλε στόν νού της πώς, άν τά καταφέρει νά Τόν πλησιάσει καί νά αγγίξει τό άκρο του ιματίου Του, θά γίνει καλά, καί τά κατάφερε, είπε ο Χριστός «ποιός μέ άγγιξε»; Οι Μαθηταί γέλασαν καί είπαν, εδώ όλοι έχουν πέσει πάνω σου, καί ρωτάς ποιός σέ άγγιξε; Καταλαβαίνουμε δηλαδή, ότι δέν αρκεί νά πλησιάσουμε τόν Θεό, αλλά πετυχαίνουμε τά καλά, μόνο άν Τόν πλησιάσουμε μέ μετάνοια, πίστη καί ευλάβεια.

——————————————————-

πες μας Γέροντα λίγα λόγια για σένα και την παρουσία σου στο Όρος, ώστε τόσο τα μέλη μας, όσο και οι αναγνώστες της σελιδας μας, να έχουν την ευκαιρία να σε γνωρίσουν περισσότερο.

ΚΑΠΟΙΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΩΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΑΥΤΟ, ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΗΤΕ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ «ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΜΕ ΑΓΑΠΗ, συνάντηση μέ αγίους των καιρών μας».

——————-

Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΕ ΦΥΛΑΕΙ ΑΠΟ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΡΕΛΛΗ!

Η σύζυγός μου:

1. Μπαίνει στον καμπινέ, αφήνει τη πόρτα ανοιχτή και αφήνει το παιδί (η κόρη μου είναι τώρα 6 ετων, αυτό γίνεται από την αρχή) να μπει μέσα. Αφου αφοδεύσει ή ουρίσει, σκουπίζεται μπροστά το παιδί.

2. Μαγειρεύει φαγητό αλλά για το παιδί ετοιμάζει, π.χ., μόνο πατάτες τηγανητές. Λέει πως την ρώτησε αλλά δεν ήθελε το φαγητό. Και αφου ειπε «όχι», με το ζόρι δεν της δίνει το κανονικό φαγητό.

3. Το γάλα δεν είναι υποχρεωτικό ως πρωινό ή πριν από τον ύπνο. Πριν φύγει για το Σχολειο η κόρη μου, δεν είναι υποχρεωτικό να φάει. Δεν υπάρχει προτροπή, εκ μέρους της γυναίκας μου, για πληρες πρωινό.

4. Γύρω στις 9 μ.μ., όταν οι άνθρωποι ησυχάζουν στο σπίτι τους πριν έρθει η ώρα για ύπνο, η γυναικα μου παίρνει το παιδί, το ανεβάζει στο μηχανάκι και πηγαίνει στην αδελφή της ή βόλτα.

5. Δεν ενδιαφέρεται για τον ύπνο του παιδιου. Το μεσημέρι δεν έμαθε στο παιδί να κοιμαται και τα βράδια δεν έμαθε στο παιδί να κοιμαται νωρίς.

6. Μετά το Σχολειο το παιδί έχει τα μαθήματα, φροντιστήριο αγγλικων, προετοιμασία για τα αγγλικά και πάει λέγοντας. Όταν της πω πως χρειάζεται ξεκούραση το παιδί, παιχνίδι κλπ., ορμάει επάνω μου σαν δαιμονισμένη και με απομακρύνει από το παιδί.

7. Τις Κυριακές δεν φέρνει το παιδί στον Ναό που συλλειτουργω και πολλές φορές δεν πηγαίνουν καν στην Εκκλησία.

8. Το τηλέφωνο το έχει φράξει και δεν μπορω να τηλεφωνήσω. Πρέπει να της πω πως είναι επειγον, ότι πρέπει να ανοίξει το τηλέφωνο κλπ, κάθε φορά που θέλω να πάρω τηλέφωνο. Έκανα ασύρματη σύνδεση στο ίντερνετ, ενώ θα μπορουσαμε με ένα λογαριασμό να έχουμε ίντερνετ, σταθερό και κινητό τηλέφωνο.

9. Κοιμαται με τη μικρή και όχι με μένα. Της λέω πως το παιδί πρέπει να κοιμαται μοναχό, να ησυχάζει κλπ., αλλά πέρα βρέχει.

10. Όταν επεμβαίνω στα παραπάνω και θέλω να βοηθήσω την κόρη μου (στη σωστή διατροφή, στον ύπνο κλπ.) , λέει πως δεν μου πέφτει λόγος.

11. Το σέξ γίνεται (όταν κι αν), αφου την διαολοστείλω πολλές φορές.

12. Κρατάει το βιβλιάριο καταθέσεών μου (της μισθοδοσίας του καθηγητη) και μου λέει πως θα χωρίσουμε αν το πάρω πίσω.

13. Αγοράζει ντομάτες, φρουτα κλπ. και τα αφήνει στο ψυγειο. Προτιμα να τα πετάξει παρά να τα φαμε. Όταν της πω κάνε και καμιά σαλάτα μου λέει «δεν μπορω». Όταν πάω να βγάλω κανένα φρουτο να φαμε ορμάει επάνω μου και μου λέει ότι τρώω πολύ και ότι δεν είναι για μένα, ότι για την κόρη της τα αγόρασε κλπ. Πολλά σαπίζουν μέσα στο ψυγειο.

14. Στο παιδί λέει πως δεν τους δίνω χρήματα (ενώ κρατάει το βιβλιάριο) και ότι με δικά της λεφτά αγοράζει δωρα στο παιδί, το οποιο εγώ παραμελω, αφου με τα «χρήματά» της κάνει τις διάφορες αγορές.

15. Αγόρασε ηλεκτρική κουζίνα ενώ έχουμε μια άθικτη. Αντί να φέρει μάστορα να εγκαταστήσει την υπάρχουσα (η οποια δεν λειτούργησε, εκτός από τα ηλεκτρικά μάτια, από τότε που παντρευτήκαμε) αγόρασε πετρογκάζ και τώρα τελευταια ξεχωριστή κουζίνα με υγραέριο και ηλεκτρισμό.

16. Θέλει να αγοράσει αυτοκίνητο ενώ δεν έχουμε ξεχρεώσει το υπάρχον.

17. Το καλοκαίρι φουλ εϊρκοντίσιον, και όταν της πω είναι ανθυγιεινό για το παιδί ορμάει επάνω μου.

18. Της λέω να σκεπάσει το παιδί να μην κρυώσει αλλά προτιμα να κοιμαται με το παιδί πάνω από το πάπλωμα και όχι κάτω απ΄αυτό.

19. Το φαγητό είναι έτοιμο γύρω στις 3 μ.μ. διότι ξεκινάει αργά το μαγείρεμα.

20. Πολλές φορές τρώει μπροστά στο παιδί και δεν του λέει ένα «ορίστε» απ΄αυτό που τρώει (να τρώει η μάνα και του παιδιου να μη δίνει στην κυριολεξία).

Να συνεχίσω;…

ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΠΑΘΩΝ (=ΠΟΥ ΕΠΑΘΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΑΚΑ)

——————————————–

ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ.

Ένας αδελφός μού συνέστησε νά ανοίξω τό http://www.netflix.gr/

όπου υπάρχουν πολλές ομιλίες καί ψαλμωδίες, καί νά τίς ακούω κάθε μέρα.

Καί τού έστειλα τήν εξής απάντηση:

Βέβαια, είναι διάφορες οι περιπτώσεις των πιστών.

Ίσως γιά κάποιους, πού δέν έχουν κάτι καλύτερο νά κάνουν, νά είναι χρήσιμο νά ακούουν πολλές ομιλίες καί ψαλμωδίες κάθε μέρα.

Αλλά, τουλάχιστον γιά μένα δέν ισχύει. Προτιμώ νά σκέφτομαι, νά γράφω, νά διαβάζω, νά προσεύχομαι, νά επικοινωνώ μέ Χριστιανούς πού μου ζητάνε βοήθεια πνευματική, νά εργάζομαι, νά δημιουργώ σύμφωνα μέ ό,τι μέ φωτίζει ο Θεός.

Νομίζω, καλά τό λέγανε οι αρχαίοι πρόγονοί μας, «μηδέν άγαν» καί «πάν μέτρον άριστον». Άν οι ίδιοι, πού ομιλούν, ζητάνε νά τούς ακούμε πάρα πολύ, κάθε μέρα από μία τουλάχιστον ομιλία, αυτό τό θεωρώ υπερβολικό.

Εγώ θά προτιμούσα, ύστερα από λίγες ομιλίες, όπου νά έλεγαν ουσιώδη πράγματα περί πίστεως, προσευχής, μυστηρίων της Εκκλησίας καί κάποια παραδείγματα από τή ζωή καί τή διδασκαλία των Αγίων, ύστερα νά συνιστούσαν προσευχή θερμή καί αδιάλειπτη καί προσφορά αγάπης/θυσίας υπέρ του/των πλησίον τους.

Όταν μιλάει κανείς μέ τόν Θεό ή γιά τόν Θεό, δέν χρειάζεται νά ακούει συνέχεια τούς διδασκάλους, διότι ακούει τόν ίδιο τόν Θεό. Από ό,τι ξέρω, οι Άγιοι (ιδίως οι του Γεροντικού καί οι Αγιορείτες) μέ λίγα λόγια εννοούσανε πολλά καί παρακινούσαν σέ πίστη πολλή καί προσευχή θερμή.

Οι ομιλίες καί η πνευματική μελέτη είναι εισαγωγή στήν πράξη, δηλαδή στήν αρετή καί τήν προσευχή. Όσοι μόνο ακούουν καί δέν προχωρούν στήν πράξη (=εφαρμογή των γνωσθέντων), παραμένουν στάσιμοι συνεχώς στήν τάξη των αρχαρίων. Γι΄ αυτούς είπε ο Απόστολος, «όλο μαθαίνουν, αλλά δέν προχωρούνε στήν επίγνωση της αληθείας» (Β΄Τιμόθεον, γ΄7).

———————————

Γέροντα, πείτε μας λίγα λόγια για το κομποσχοίνι και την νοερά προσευχή, πως πρέπει να προσευχόμεθα;

Τι πρεπει να προσέχουμε κατα την προσευχή;

πείτε μας για την Ιεραποστολή καί δυο λογια για τον Γεροντά σας τον Ιωσήφ τον Βατοπεδινό.

ΑΝΤΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΣ:

Απαντήσεις στά ερωτήματα αυτά μπορείτε νά βρήτε στά βιβλία μου, τά οποία πωλούνται σέ θρ.βιβλιοπωλεία ή από τόν π.Μάξιμο του Γέροντος Ιωσήφ, στό τηλέφωνο 23770.23383 βραδυνές ώρες.

Επιτρέψτε μου νά αναφέρω τό εξής.

Ένας απλός Μοναχός, 20 λεπτά από Καρυές, 30 λεπτά από τόν φούρνο, μόλις του έβαλαν τηλέφωνο, νόμισε ότι μπορούσε νά κάνει τίς δουλειές του τηλεφωνικώς πλέον, καί νά τού φέρνουν στό Κελλί του κάθε τι πού χρειαζόταν. Κάποια λοιπόν φορά πού έτυχε νά είμαι στό φούρνο, τηλεφωνεί στόν φούρναρη καί τού ζήτησε ένα κιλό ψωμί. Αλλά ο φούρναρης του απάντησε, «δέν είναι δυνατόν, πάτερ, νά κλείσω τόν φούρνο, γιά νά σού φέρω ψωμί. όποιος ενδιαφέρεται, έρχεται καί τό παίρνει μόνος του».

Κατά ανάλογο απλοϊκό τρόπο νομίζουν όσοι μπαίνουν στό ιντερνέτ, ότι κάθε στιγμή θά έρχεται μπροστά στά μάτια τους βρεγμένο παξιμάδι…

Είπε κάποιος μπροστά μου στόν Γέροντα Εφραίμ τόν Κατουνακιώτη, «Γέροντα, νά σέ ρωτήσω κάτι». Ὁ Γέροντας τού είπε, «όχι! νά μή μέ ρωτήσεις»! -Γιατί, Γέροντα; -Άν μέ ρωτήσεις καί σού απαντήσω, θά κάνεις αυτό πού θά σού πω; -Δέν ξέρω. -Τότε νά μή μέ ρωτήσεις.

Δηλαδή δέν ρωτάμε πνευματικά, από περιέργεια, γιά νά περνά η ώρα, χωρίς απόφαση καί διάθεση νά αγωνισθούμε. Ούτε είναι δυνατόν, ολόκληρα βιβλία νά συμπεριληφθούν σέ πέντε φράσεις. Ούτε χωρεί στά πνευματικά κάποια μέθοδος «άνευ διδασκάλου», δηλαδή χωρίς Γέροντα καί Πνευματικό.

——————–

2 Οκτωβρίου 2008,

ο Αγιορείτης πάτερ Μάξιμος, ο του Γέροντος Ιωσήφ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ.

Μέ πολλή πνευματική χαρά 15 μέ 20 αδελφοί εν Χριστώ,

υποδεχθήκαμε τόν πατέρα Μάξιμο, στό σημείο συνάντησης πού είχαμε ορίσει, γιά νά τόν ερωτήσουμε καί νά μάς μιλήσει γιά θέματα πνευματικά καί ψυχοσωτήρια.

Φυσικά, δέν είναι δυνατόν νά γραφτούν όλα όσα ειπώθηκαν επί 4 ώρες. Αλλά εκείνο πού μάς έμεινε, είναι τό ότι όλοι μας χαρήκαμε, πού συγκεντρωθήκαμε εν Χριστώ μερικοί αγωνιζόμενοι γιά τήν πνευματική μας πρόοδο αδελφοί, πού επιθυμούμε νά βοηθήσουμε στήν αιώνια σωτηρία όσο τό δυνατόν καί περισσότερους συνανθρώπους μας.

Μέ λίγα λόγια, στερεωθήκαμε στήν πίστη μας, ότι -γιά νά πετύχουμε τή σωτηρία μας καί νά προστατευθούμε από τόν Αντίχριστο καί τά δεινά των εσχάτων καιρών μας- οφείλουμε νά θρονιάσουμε μέσα στήν καρδιά μας συνειδητά καί επίμονα τόν Χριστό μας, κάτω από τήν σκέπη του Ουράνιου Πατέρα μας καί τήν στοργή τής Ουράνιας Μητέρας μας. Όσο πιό πολύ βάλουμε τόν Χριστό στήν καρδιά μας (μέ πίστη, ευλάβεια, ορθόδοξη μυστηριακή ζωή καί εν ταπεινοφροσύνη θερμή προσευχή), τόσο πιό ισχυρή κάλυψη καί προστασία θά έχουμε στήν επίγεια ζωή μας μαζί μέ αιώνιες ευλογίες.

———————————————-

ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΞΙΜΕ ΕΥΛΟΓΕΙΤΕ.

ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΝΑ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΩ.

ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΚΑΚΟ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΔΥΝΑΜΟΥ,

ΓΙΑΤΙ ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΟΥΝ ΣΟΒΑΡΑ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ;

Βασικά, ο Ουράνιος Πατέρας μας θέλει νά σωθούμε όλοι στήν αιώνια ευτυχία.

Στήν κοινωνία υπάρχει καί Διάβολος, καί πνευματικός νόμος, καί τό έμψυχο ή άψυχο περιβάλλον. Κάποτε ισχύει καί τό «αμαρτίες γονέων παιδεύουν τέκνα».

Δέν μπορούμε νά ξέρουμε, γιά ποιό λόγο ακριβώς επιτρέπει ο Θεός τά διάφορα κακά. Πάντως κάποιος λόγος υπάρχει ως αίτιο. Από τήν άλλη, ο Απόστολος μάς βεβαιώνει, ότι «τοις αγαπώσι τόν Θεόν, πάντα συνεργεί εις αγαθόν». Άν οι γονείς δέν ενδιαφέρονται γιά τή σωτηρία τους, κάποτε τούς τό υπενθυμίζει ο Θεός καί διά των θλίψεων των παιδιών τους.

Οφείλουμε νά αποδεχόμαστε τήν λογική τού Θεού, καί ποτέ νά μή διαμαρτυρόμαστε. Είμαστε πολύ μικροί καί αναρμόδιοι νά υποδείξουμε στόν Θεό, πώς πρέπει νά λειτουργεί η θεία Πρόνοια.

—————————————–

Ευλογείτε, Πατέρα Μάξιμε.

Πείτε μας δύο λόγια για το πως και τι πρέπει να προσέχουμε κατα την Σαρακοστή, ώστε να κάνουμε πνευματική και σωστή νηστεία.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Καθώς μας διδάσκουν οι Πατέρες καί η Υμνολογία της Εκκλησίας, προετοιμαζόμενοι γιά τό Άγιο Πάσχα,

οφείλουμε να επιμεληθούμε πιό συστηματικά τήν μεγάλη υπόθεση της αιώνιας ανάστασής μας.

Μέ λίγα λόγια, στήν καθημερινή μας πνευματική ζωή οφείλουμε νά φροντίζουμε τήν θερμή προσευχή, πίστη, ευλάβεια, μετάνοια, ταπεινοφροσύνη, ελπίδα, θάρρος (=ανδρεία), ζήλο, αναζήτηση της Βασιλείας των ουρανών (δηλαδή της θείας Χάριτος, δηλαδή της ευλογίας του Θεού).

Η Νηστεία είναι τό πρακτικό μαχαίρι καί όπλο,

πού μας διευκολύνει νά υποτάξουμε στά του Θεού

τόν παλαιό μας αμαρτωλό εαυτό, νά διώχνουμε κάθε επήρεια του Πονηρού από πάνω μας, νά καταδιώκουμε κάθε διαβολικό λογισμό/σκέψη, νά επικαλούμαστε τόν Ουράνιο Πατέρα, ώστε νά υποτάσσουμε τό δικό μας θέλημα στό θέλημα Εκείνου.

Η προσπάθειά μας αυτή δέν επιτρέπεται νά είναι ορισμένου μόνο χρόνου, αλλά ισόβια. Πάντοτε νά φροντίζουμε γιά τά κρείττονα, τά καλύτερα, τά πληρέστερα.

Αξίζει νά προσέξουμε ότι ο Κύριος μας συνιστά μέ προστακτική ενεστώτα (διαρκείας).

Μας λέει «μετανοείτε», όχι μετανοήστε,

«ο διψών, ερχέσθω πρός με καί πινέτω»,

όχι ο διψήσας, ελθέτω καί πιέτω, μία φορά,

αλλά σέ βάθος χρόνου, ισοβίως.

—————————————
Πανηγύρι στό Βατοπέδι

Μέ αφορμή τό χθεσινοβραδυνό πανηγύρι (25 Μαρτίου 2008)στό Βατοπέδι Αγίου Όρους, πρός δόξαν Θεού καί ωφέλεια των καλών Χριστιανών ήθελα νά σάς γράψω τά σχετικά.

Είναι πολύ τυχερές οι ευλαβείς γυναίκες, όσες έχουνε συζύγους ή γυιούς πού επισκέπτονται τά Αγιορείτικα Μοναστήρια, ιδίως τίς μέρες πού πανηγυρίζουν.

Καίτοι καθημερινή καί βροχερή μέρα η χθεσινή, παραπάνω απο 400 προσκυνητές μαζευτήκαμε στό Βατοπέδι, γιά νά συνεορτάσουμε, μαζί μέ τούς υπέρ 100 Βατοπεδινούς, τόν Εéαγγελισμό της Θεοτόκου.

Γιά όλους υπήρχαν έτοιμα καί περιποιημένα μονόκλινα (ή τριών ή πέντε κλινών) κελλάκια. Τά πάντα καθαρά, τράπεζα πλούσια, τάξη ζηλευτή, οργάνωση τέλεια, πρόθυμοι διακονηταί λέγοντας καί τήν «ευχή» σκόρπιζαν παντού στό μεγάλο Μοναστήρι τήν θεία ευλογία πού έβγαινε από τήν καρδιά τους.

Ψάλτες, οι καλύτεροι του Αγίου Όρους, εκπρόσωποι καί άλλων Μοναστηριών, εξαρτηματικοί Πατέρες, επισκέπτες Ιερείς καθώς καί η συνοδεία του Δεσπότη, γεμίσαμε τήν Εκκλησία. Στήν είσοδο του Εσπερινού, καθώς καί στή θεία Λειτουργία, ήμασταν εικοσιδύο (22) Ιερείς καί δέκα (10) Διάκονοι, πλαισιώνοντας τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Εδέσσης καί Πέλλης κ.κ. Ιωήλ καί τόν Πρωτόπαπα Προηγούμενο Μωϋσή τόν (Σέρβο) Χιλανδαρινό.

Όλοι εντυπωσιασμένοι καί μέ ευλάβεια προσεύχονταν στό κατανυκτικό καί τέλειο λατρευτικό περιβάλλον, καί μέ πίστη θερμή βίωναν θείες ευλογίες καί ουράνια μακαριότητα, δοξολογώντας τόν τρισάγιο Θεό των Ορθοδόξων.

Οι φιλομόναχοι Χριστιανοί έχουνε γεμάτη τήν καρδιά τους από ουράνια χαρά καί θείες ευλογίες, ώστε έχουν όλες τίς προϋποθέσεις γιά νά σηκώνουν τόν καθημερινό τους σταυρό στήν βιοπάλη της σύγχρονης δύσκολης ζωής μέ ανδρεία καί υπομονή, αλλά καί μέ πολλές χαροποιές ελπίδες, ότι πλησιάζει ο καιρός νά τούς αναπαύσει ο Θεός από τούς επίγειους κόπους των καί από τήν κακία των όσων διαβολεμένων.

Αντίθετα αυτοί οι κακοί άνθρωποι, όσο ζούνε χωρίς Χριστό καί μέσα στήν αμαρτία χωρίς διάθεση μετανοίας, βρίσκονται από τώρα μέσα στήν κόλαση. Καθημερινά ανακατεύουν τίς κοινωνικές ακαθαρσίες, υποπτεύονται τούς πάντες, μεγαλοποιούν τά διάφορα λάθη ή κακά των ανθρώπων, τρομοκρατούν ή κατακλέβουνε τόν κόσμο, απελπίζουν τούς απλούς.

Αγαπητοί συνάνθρωποι, άν αναζητάτε τήν ουράνια ευτυχία, πού τήν χαρίζει ο Θεός ακόμα καί στήν διάρκεια αυτής της επίγειας ζωής, επιστρέψτε τό γρηγορότερο στόν Ουράνιο Πατέρα, σεβασθήτε τίς Ορθόδοξες Παραδόσεις, πλησιάστε τούς ανθρώπους του Θεού, πού ευτυχώς καί σήμερα υπάρχουνε, ζήστε μέ ευλάβεια εκκλησιαστική ζωή, προσεύχεστε μέ θέρμη καθημερινά. Μή δίνετε σημασία σέ ανθρώπους χωρίς Χριστό. Αυτοί θέλουν νά μάς πείσουν, ότι, επειδή υπήρξε ο Ιούδας, ούτε οι Απόστολοι ούτε ο Χριστός ήτανε καλύτεροι. Είναι σκοτισμένοι τόσο, πού δέν μπορούν νά καταλάβουν ότι, άν μισούνε τόν Χριστό καί τήν αιώνια σωτηρία, τούς περιμένει μέ χαρά ο Διάολος καί η Κόλαση.

ΠαπαΜάξιμος Αγιορείτης,

Τ.Θ.49, Καρυές, 63086 ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

————————————————

{Απίστευτη αλλά Αληθινή Ιστορία}

Η ιστορία που ακολουθεί συνέβη σε κοντινό μου πρόσωπο και είναι πέρα για πέρα αληθινή.

Μια απίστευτη ιστορία εκτυλίχθηκε πέρυσι τις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου που σημάδεψε ανεξίτηλα μια οικογένεια.

Ήταν Παρασκευή 12 Αυγούστου 2005 όταν η τριαντατριάχρονη Έ. πήρε τα τρία της ανίψια και την κόρη της, δεκαπέντε μηνών, για να τα πάει για μπάνιο στη θάλασσα. Σταμάτησε, όπως όλοι, στο πάρκινγκ της πλαζ και κατέβασε τα παιδιά δίπλα στο αυτοκίνητό της. Όπως έσκυψε για να πάρει τα κλειδιά του αυτοκινήτου, η κόρη της ελευθερώθηκε και πήγε δίπλα στα ξαδέλφια της, πίσω ακριβώς από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. Όταν η E γύρισε να την κοιτάξει, έντρομη είδε το παιδί να βρίσκεται ακριβώς πίσω από το αυτοκίνητο που έκανε όπισθεν, ενώ τα ανίψια της ήταν λίγο πιο πίσω. Έσπευσε ενώ το αυτοκίνητο βρισκόταν ένα μέτρο από την κόρη της. «Ούρλιαζα, αλλά αυτός συνέχιζε… Ούρλιαζα…», μου είπε.

Αργότερα, στο νοσοκομείο, ο μεγάλος της ανιψιός (τριών χρονών) της έλεγε ότι στην πραγματικότητα δεν ούρλιαζε: «Θεία, άνοιγες το στόμα σου, σε βλέπαμε, αλλά δεν έβγαινε φωνή». «Ίσως γι΄ αυτό δεν με άκουγε ο οδηγός,» μου είπε η Έ., «αλλά εγώ θυμάμαι πεντακάθαρα ότι ούρλιαζα…»

Μπροστά στα μάτια της, η ρόδα του αυτοκινήτου πέρασε το κοριτσάκι από τα πόδια του σε όλο του το κορμάκι και σταμάτησε στο κεφάλι του. «Ήταν σαν να το είχαν βάλει αλφάδι κάτω από τη ρόδα,» μου είπε. «Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Στεκόμουν και κοιτούσα το παιδί μου, με ένα ολόκληρο αυτοκίνητο σταματημένο πάνω στο κεφάλι του». Επάνω στο σοκ και τον πανικό της, έπιασε το αυτοκίνητο και προσπάθησε να το σηκώσει. Εν τέλει, ο οδηγός έκανε πάλι μπροστά περνώντας για ακόμη μια φορά πάνω από το σώμα του μωρού, αφήνοντας το παιδί αναίσθητο στο έδαφος.

«Δεν έπρεπε να το μετακινήσω, μου είπαν, αλλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Νόμιζα ότι ήταν νεκρό. Το πήρα στην αγκαλιά μου και ευτυχώς μετά από λίγο έκανε ένα «γκουχ» και συνήλθε».

Το παιδί μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Παπανικολάου (Θεσσαλονίκη) και από εκεί στο Ιπποκράτειο. Όταν του έκαναν οι γιατροί την αξονική σε όλο το σωματάκι του, δεν πίστευαν στα μάτια τους. «Έβγαιναν έξω ένας ένας και μου έλεγαν «κάνε το σταυρό σου, κορίτσι μου». Δεν πείσθηκαν με την πρώτη αξονική -τόσο δεν το πίστευαν- και του έκαναν και δεύτερη. Πάλι δεν έδειξε τίποτα. Αν δεν έβλεπαν το ρουχαλάκι του που έχει επάνω την ροδιά του αυτοκινήτου, δεν θα πίστευαν τι είχε συμβεί. Η ρόδα είχε αφήσει το αποτύπωμά της ακόμα και στο μάγουλο του παιδιού». Ένας γιατρός μάλιστα, όταν του είπε ότι έπιασε το αυτοκίνητο να το σηκώσει, της είπε «ποιος ξέρει, τι δύναμη είχες εκείνη τη στιγμή».

Το μόνο πρόβλημα που είχε το παιδί, όπως μου είπε η Έ., ήταν ένα πολύ μικρό κάταγμα στο κρανίο, ένα «βαθουλοματάκι», επειδή κάτω από το κεφάλι του την ώρα που το πατούσε η ρόδα υπήρχε… ένα πετραδάκι(!). Μια αιμορραγία στα πνευμόνια του ήταν το μόνο που ανησύχησε τους γιατρούς, η οποία σταμάτησε γρήγορα. Σήμερα, η κόρη της Ε. χαίρει άκρας υγείας.

Αλλά το απίστευτο δεν σταματά εδώ. Ο άντρας της Έ. βρισκόταν στην Κύπρο για δουλειές και θα επέστρεφε απροειδοποίητα την Κυριακή για να τους κάνει έκπληξη. Μόλις έγινε το ατύχημα, την Παρασκευή, η Έ. τον ειδοποίησε να έρθει αμέσως, και εκείνος κατάφερε να βρει την μία και μόνη κενή θέση που υπήρχε το Σάββατο από Κύπρο για Ελλάδα. Εάν δεν είχε γίνει το ατύχημα, ο άντρας της τώρα θα ήταν νεκρός. Η πτήση που είχε κλείσει για την Κυριακή, 14 Αυγούστου 2005, ήταν με το μοιραίο αεροσκάφος της Εταιρείας Helios που συνετρίβει στο Γραμματικό Αθήνας.

Όσο για τη δύναμη που είχε η Έ. όταν σήκωνε το αυτοκίνητο; Μου είπε ότι σε κάποια φάση που έκλαιγε στο νοσοκομείο, πήγε ο τριών χρονών ανιψιός της και της είπε: «Μην κλαις, θεία. Δεν έχει τίποτα η μικρή. Την ώρα που την πατούσε το αυτοκίνητο ήρθε μια ψηλή κυρία με μακριά ρούχα και σήκωνε το αυτοκίνητο μαζί με σένα. Την είδα».

«Ο Θεός μου τους χάρισε και τους δυο,» λέει σήμερα η Έ. Ζήτησα την άδεια της να μεταφέρω την ιστορία της. Φυσικά μου είπε ναι. Ο καθένας έχει δικαίωμα να πιστέψει ό,τι θέλει. ΄Ηταν Θαύμα; Θεϊκή παρέμβαση; Απίστευτη σύμπτωση; Σε οποιαδήποτε περίπτωση, είναι μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί… μια ιστορία που σίγουρα θα σε ρίξει σε περισυλλογή.

Την ιστορία αυτή την έζησα από κοντά (το ατύχημα, κλπ) αλλά όταν μου αφηγήθηκε η Ε. τις λεπτομέρειες -και την πτυχή του Helios- συγκλονίστηκα τόσο πολύ που κάθισα αμέσως και την έγραψα κυρίως για μένα, για να την κρατήσω και να μην την ξεχάσω ποτέ. Ύστερα ρώτησα την Ε. εάν θα ήθελε να δημοσιευθεί (σε εφημερίδες, περιοδικά) και μου είπε ναι, εφόσον δεν δημοσιευθούν τα στοιχεία της ίδιας και της οικογενείας της. Τελικά δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πολιτικός και Οικονομικός Καθρέφτης στο τεύχος του Δεκεμβρίου του 2005, και μάλιστα το θέμα μπήκε και στο εξώφυλλο με τον τίτλο «Βρέφος έσωσε τον πατέρα του». Επιθυμία της Ε. είναι να μαθευτεί η ιστορία της και έτσι έχω το δικαίωμα και την δημοσιεύω σε αυτό το blog.

——————————————————————
ΑΓΑΠΗΤΗ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΗ, ΧΑΙΡΕ ΕΝ ΚΥΡΙΩ ΠΑΝΤΟΤΕ!

ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΜΑΝΑ.

ΑΠΟ ΟΣΟ ΞΕΡΩ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΑ ΕΞΗΣ:

ΟΙ ΜΕΤΑΝΟΟΥΝΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΣΤΟΝ ΘΕΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ.

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ (ΚΑΙ ΙΔΙΩΣ ΣΤΙΣ ΚΟΠΕΛΕΣ, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΕΦΟΣΟΝ ΔΕΝ ΒΑΦΟΝΤΑΙ) ΜΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ ΟΜΟΡΦΙΑ, ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΟΛΥ ΕΛΚΥΣΤΙΚΟ. ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΕΙΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΠΟΙΟΥ ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ (ΙΣΩΣ ΧΩΡΙΣΜΕΝΟΥ), ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΕΙΡΗΝΙΚΑ.

ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΕΚΤΡΩΣΗ, ΔΕΝ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΝΑ. ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ, ΚΑΙ ΝΑ ΖΕΙΣ ΕΙΡΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ.

ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΚΑΚΟ ΕΧΕΙ ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ, ΜΕΤΑΝΟΗΣΕ, ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ ΣΕ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ, ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΕ ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΔΕΝ ΣΕ ΩΦΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑ ΦΕΡΝΕΙΣ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΛΕΠΤΟΜΕΡΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΕΣΑΙ ΥΠΕΡΜΕΤΡΑ. ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ

ΒΑΛΕΙΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ. ΕΡΓΑΣΙΑ, ΠΡΟΣΕΥΧΗ, ΜΕΛΕΤΗ, ΘΕΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ, ΚΑΛΑ ΧΟΜΠΥ, ΟΠΩΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ, ΜΕΛΕΤΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΑΓΑΘΟΕΡΓΙΕΣ, ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΦΤΩΧΕΣ-ΑΣΘΕΝΕΙΣ-ΠΟΛΥΤΕΚΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΗΜΠΟΡΕΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΕΣ. ΑΝ ΓΕΜΙΣΕΙΣ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ, ΚΑΘΩΣ ΣΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΩ, ΘΑ ΒΟΗΘΗΘΕΙΣ ΝΑ ΛΙΓΟΣΤΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΥ ΛΕΣ ΟΤΙ ΠΑΙΡΝΕΙΣ.

ΑΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Η ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ, ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΒΑΛΕΙΣ ΣΕ ΣΕΙΡΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ, ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΩ, ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΦΙΛΗ ΕΝΟΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ, ΟΠΟΥ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΜΙΑ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ

ΣΕΒΑΣΤΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΕΙ. ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΠΟΤΕ ΚΑΜΜΙΑ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΕΤΣΙ ΑΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΕ ΜΙΑ

ΣΕΒΑΣΜΙΑ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ. ΔΗΛΑΔΗ, ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΣΤΟΝ ΘΕΟ. ΔΗΛΑΔΗ ΕΠΙΣΚΕΨΟΥ ΤΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ, ΠΛΗΣΙΑΣΕ ΤΙΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΕΣ/ΗΓΟΥΜΕΝΕΣ, ΣΥΧΝΑΖΕ ΟΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙΣ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟ.

ΚΑΙ, ΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΒΡΕΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΣΕ ΑΓΑΠΗΣΕΙ (ΝΑ ΤΟΝ ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥ) ΣΥΝΔΕΣΟΥ ΜΑΖΙ ΤΟΥ. ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΒΡΕΘΕΙ

ΚΑΝΕΙΣ ΤΕΤΟΙΟΣ, ΤΟΤΕ ΣΥΝΕΧΙΖΕ ΝΑ ΣΥΧΝΑΖΕΙΣ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ (ΙΔΙΩΣ ΣΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ) ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΕ ΦΩΤΙΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ Ή ΝΑ ΣΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΚΑΤΙ Η ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΆ ΣΟΥ. ΠΡΟΣΕΞΕ ΚΑΛΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΥΛΟΓΙΕΣ ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΑΔΕΛΦΕΣ. ΜΗ ΛΕΣ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ ΣΕ ΝΕΩΤΕΡΕΣ Ή ΑΛΛΕΣ ΜΟΝΑΧΕΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ, ΠΟΥ ΕΣΥ ΘΑ ΚΡΙΝΕΙΣ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΑ

ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ. ΑΝ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗ, ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΕΚΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΕΙΣ, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΟΙΝΟΛΟΓΗΣΕΙ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΣΟΥ, ΚΑΤΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΣΕ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΕΙ ΘΑΝΑΣΙΜΑ.

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΜΑΓΙΑ, ΑΛΛΑ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΜΑΓΙΣΣΕΣ. ΑΝ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΠΙΕΖΕΣΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΨΟΥ ΚΑΠΟΙΑ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ Ή ΚΑΠΟΙΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ. ΤΕΤΟΙΟΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ

ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΣΟΥ. Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΜΕ ΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΛΟΓΙΑ, ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΜΕ ΕΡΓΑ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ. «ΜΕ ΝΗΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ» ΛΕΕΙ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ Ο ΚΥΡΙΟΣ.

ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΚΟΨΕΙΣ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ. ΑΝ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ, ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΒΗΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΣΟΥ. ΣΥΝΙΣΤΑ Ο ΘΕΟΣ: «ΕΚΚΛΙΝΟΝ ΑΠΟ ΚΑΚΟΥ, ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΟΝ ΑΓΑΘΟΝ». ΔΗΛΑΔΗ, ΔΕΝ

ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΜΟΝΟ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ. ΟΠΩΣ ΣΟΥ ΞΑΝΑΕΙΠΑ, ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙΣ ΤΙΣ ΚΑΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΜΕ ΚΑΛΕΣ

ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ.

ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΛΑ.

ΠΑΤΕΡ ΜΑΞΙΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ.

—————————————————

http://agiooros.freeforums.org/topic-t657-15.html

πατέρα Μάξιμε ευλογείτε….

είμαι μία νέα κοπέλα 29 ετών και βασανίζομαι από την κατάθλιψη…..νιώθω να πολεμούμαι από τον πονηρό…. εκκλησιάζομαι , εξομολογούμαι, προσεύχομαι , καίω ακοίμητο καντήλι και θυμιατίζω κάθε μέρα…οι λογισμοί μου όμως πολλές φορές είναι πολύ άσχημοι και νιώθω φόβο πως θα καταληφθώ από τον πονηρό….σας παρακαλώ βοηθήστε με λέγοντάς μου τί παραπάνω πρέπει να κάνω για να διώξω αυτό το μαύρο πέπλο από πάνω μου….δεν αντέχω άλλο….ξέρω πως δεν πρέπει να απελπιζόμαστε και να έχουμε πίστη στον Κύριό μας….λέω πάντα γενηθήτω το θέλημά Σου Κύριε και έτσι αφήνομαι στα Χέρια του…..

σας παρακαλώ πολύ, γραψτε μου μιαν απάντηση.

Αγαπητή εν Χριστώ αδελφή,

ο Χριστός καί η Παναγιά νά σέ ευλογεί καί οδηγεί στήν οδό της σωτηρίας.

Κατ΄ αρχήν θά ήθελα νά πω ότι δέν θεωρώ σωστό τά προσωπικά νά κοινολογούνται σέ αγνώστους, όπως καί δέν γίνεται στόν καιρό μας δημόσια εξομολόγηση. Τά πνευματικά θέματα καί οι σχετικές απαντήσεις πρέπει νά είναι εξατομικευμένες. Πιστεύω ότι ξέρεις πώς υπάρχουν καί περίεργοι άνθρωποι, οι οποίοι παρεξηγούν καί διαστρέφουν τά πάντα σύμφωνα μέ τά δικά τους μυαλά.

Όσον αφορά τά όσα μου γράφεις καί ρωτάς, έχω νά πω τά εξής:

Πρώτον, δέν είναι εύκολο νά γράψω πολλά λόγια. Κάτι περισσότερο θά μπορούσα νά πω, άν μου τηλεφωνούσες. Έπειτα τά όσα ζούμε καί γνωρίζουμε, τά μαθαίνουμε καί τά ζούμε σέ όλη τή διάρκεια της ζωής μας, καί δέν είναι δυνατόν νά περιληφθούν μέσα σέ λίγα λόγια.

Γενικά, είμαι της άποψης του Αγίου Γέροντα Πορφυρίου, πού έλεγε ότι ο διάβολος μας ακολουθεί σάν ένα σκυλάκι πού γαβγίζει. Άν του δώσουμε σημασία, τόσο επιμένει νά ακολουθεί καί νά γαβγίζει. Αλλά, άν τό περιφρονήσουμε, δέν του δώσουμε σημασία, καί συνεχίζουμε μέ ιδιαίτερη επιμέλεια τόν δρόμο μας πρός (καί μέ) όσα αρέσουν στόν Θεό, αυτός ο σκύλος θά συνεχίσει γιά λίγο νά μας ακολουθεί, αλλά σύντομα θά μας αφήσει ήσυχους.

Δέν είναι δυνατόν, κατά τή γνώμη μου, σέ οποιαδήποτε δυσκολία νά δίνονται κάποια χάπια πού νά λύνουν τό πρόβλημα αυτομάτως. Υπάρχουν βέβαια καί «χάπια» (=εύκολες λύσεις), αλλά πιάνουν (ενεργούν) όταν υπάρχουν οι προϋποθέσεις,δηλαδή μία επιμελημένη καί συστηματική προσπάθεια. Ό,τι καλό υπάρχει, μας αναπαύει/ευχαριστεί καί επιθυμούμε, τό βρίσκουμε μόνο κοντά στόν Θεό καί τήν εν Χριστώ ζωή. Π.χ. δέν είναι δυνατόν επειδή θυμιάζεις κάθε μέρα, ή επειδή φοράς Σταυρό στό λαιμό σου, νά νομίζεις ότι δέν πρόκειται νά συμβεί τίποτε ανεπιθύμητο.

Καί από τήν άλλη, ό,τι κακό υπάρχει, όπως θλίψη, πίεση, φόβος, δειλία, απαισιοδοξία, στενοχώρια, μή κατά Θεόν λύπη καί άλλα παρόμοια, όλα αυτά είναι επήρεια δαιμονική, καί μας κυριεύουν επειδή λείπει από τή ζωή μας ο Χριστός, ή επειδή δέν αγωνιζόμαστε ολόψυχα όπως μας συνιστά ο Χριστός καί οι Άγιοι (κοιμηθέντες αλλά καί ζώντες).

Εν συντομία, θά μπορούσα νά πω γιά τό θέμα μας τά εξής: Έχουμε μεγάλη ανάγκη από μελέτη πνευματική, ιδίως του Ευαγγελίου, του Αποστόλου καί ασκητικών Πατερικών. Από πίστη, ευλάβεια, θερμή καί συστηματική προσευχή, ταπεινοφροσύνη, μετάνοια, αποφυγή σαρκικών αμαρτιών καί κοιλιοδουλείας, σοβαρότητα (όχι αστειότητες) στίς σχέσεις μας μέ τούς άλλους. Άν έχετε σύζυγο, εννοείται ότι θά τόν φροντίζετε καί θά τόν υπακούετε σέ όλα, καθώς τό ζητά η φύση, ο Θεός, ο Απόστολος. Όταν δέν υπάρχει σύζυγος, επιτρέπονται τά σχετικά, μόνο μέ νόμιμο τρόπο, δηλαδή μέ τήν ευλογία της Εκκλησίας (του μυστηρίου του γάμου).

Άν ζήτε όπως συνιστά τό Ευαγγέλιο καί οι Πατέρες, θέ έχετε όλες τίς προϋποθέσεις γιά μία ειρηνική κι ευλογημένη ζωή, απαλλαγμένη από καθετί δαιμονικό καί στενάχωρο. Βέβαια όλοι μας σηκώνουμε τόν προσωπικό μας Σταυρό, αλλά μέ τήν βοήθεια του Θεού έχουμε υπομονή, ανδρεία, θάρρος, ελπίδα, δύναμη καί ανάπαυση πνευματική μαζί μέ χαρά θεϊκή καί ευτυχία πνευματική. Κι επαναλαμβάνω, τά πνευματικά έχουν μόνο αρχή, καί ποτέ τέλος. Όσο πιό πολύ (σέ ένταση καί διάρκεια) αγωνίζεται κάποιος, τόσο πιό πολύ προοδεύει καί ευλογείται.

Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Kαλώς Ήρθατε στη Σελίδα μας

2. Ρωτάμε τόν Αγιορείτη καί μας απαντά

http://agiooros.freeforums.org/index.php

1η ΕΡΩΤΗΣΗ: Ευλογείτε, Πάτερ. Σας παρακαλούμε, πήτε μας δυό λόγια πνευματικά, μιά καί βρισκόμαστε μέσα στήν Μεγάλη Σαρακοστή.

Ο Χριστός καί η Παναγιά, διά των ευχών των αγίων Γερόντων καί πάντων των Αγίων, νά σας ευλογεί, νά σας φωτίζει καί στηρίζει στήν πορεία σας πρός τήν αιώνια σωτηρία καί τόν ουρανό.

Σύμφωνα μέ αγιογραφικά παραδείγματα, οι Άγιοι Πατέρες ώρισαν νά προετοιμαζόμαστε γιά τήν αγίαν Ανάσταση μέ κατά τό δυνατόν εντονότερο πνευματικόν αγώνα, μέ νηστεία, εγκράτεια, περισυλλογή καί προσευχή.

Οι τέσσερεις πρώτες Κυριακές του Τριωδίου μας διδάσκουν μίαν περιληπτική ανακεφαλαίωση της πίστεως καί του πνευματικού αγώνα. Πρόκειται γιά μία πολύ καλή εισαγωγή στήν «πράξη» της Μεγάλης (Τεσ)Σαρακοστής.

Τήν πρώτη Κυριακή, του Τελώνου καί Φαρισαίου, μαθαίνουμε τήν αξία της εν μετανοία καί ταπεινοφροσύνη προσευχής, σέ αντίθεση της υπερήφανης αυτοδικαιώσεως καί του κομπασμού. Είναι νόμος αγιογραφικός, «ο Θεός δίνει χάρη στούς ταπεινούς, καί αντιτάσσεται στούς υπερηφάνους».

Τήν δεύτερη Κυριακή, του Ασώτου, μαθαίνουμε τήν αξία της μετανοίας καί ότι ο Θεός καλοδέχεται μέ πολλή χαρά τόν καθένα πού επιστρέφει σέ Αυτόν, φροντίζοντας γιά τή σωτηρία του. Άλλος ένας νόμος αγιογραφικός η προσευχή του Αββά Ισαάκ, «εγώ μέν, Κύριε, ως άνθρωπος ήμαρτον, σύ δέ ως Θεός συγχώρησον».

Τήν τρίτη Κυριακή, της Απόκρεω, μαθαίνουμε γιά τήν Δεύτερη Παρουσία του Κυρίου, ο Οποίος θά ξαναέρθει στή γη μέ δόξα πολλή, γιά νά κρίνει όλο τόν κόσμο, αφού αναστηθούν προηγουμένως καί όλοι οι νεκροί. Άπαντες θά κριθούνε γιά τήν πίστη καί μετάνοιά τους, καθώς καί γιά τό άν συμπαραστάθηκαν έμπρακτα στόν οποιοδήποτε συνάνθρωπό τους, ιδίως άν βρέθηκε σέ δύσκολη θέση, φτωχός, πεινασμένος, διψασμένος, ξένος, άρρωστος, φυλακισμένος κλπ.

Τήν τέταρτη Κυριακή, της Τυροφάγου, η Εκκλησία μας θυμίζει τό γεγονός της παρακοής των Πρωτοπλάστων καί της εξορίας των από τόν Παράδεισο, γιά τόν οποίο μας έχει δημιουργήσει ο Ουράνιος Πατέρας, ο Παντοδύναμος, ο Παντογνώστης, ο Μοναδικός.

Μέ τή χάρη του Θεου, τίς προσευχές όσων μας σέβονται καί τή φώτιση του Αγίου Πνεύματος, θά συνεχίσουμε ύστερα από μερικές ημέρες.

2η ΕΡΩΤΗΣΗ: Σας ευχαριστούμε, πάτερ. Αλλά αυτά τά ξέρουμε. Θά θέλαμε νά μας πήτε κάτι διαφορετικό. πού δέν ακούγεται συνήθως.

-Νά ναι ευλογημένο. Κατ΄ αρχήν θά σας έλεγα τό εξής. Κάποτε ήρθε στό Άγιον Όρος σέ έναν καλό Γέροντα ένας νέος, ήταν τότε φοιτητής της Θεολογίας, καί ρώτησε: «Γέροντα, πήτε μου σας παρακαλώ γιά τή θεία Χάρη. υπάρχει κάτι πραγματικά, γιά τό οποίο δέν γράφουν τά βιβλία (ή δέ

μπορούμε νά τό καταλάβουμε), καί πώς τό ζήτε εσείς»;

Καί ο Γέροντας απάντησε: «Παιδί μου, τί νά σου πρωτοπώ καί τί μπορείς νά καταλάβεις; εκείνο πού θεωρώ ευκολώτερο είναι νά σου προτείνω, έλα νά ζήσεις σάν εμάς, καί τότε θά μάθεις καί γιά τή θεία χάρη»!

Βέβαια, άν καί πόσο εύκολο είναι αυτό, είναι ένα μεγάλο καί δύσκολο ερώτημα καί ανάλογο μέ τήν περίπτωση του καθενός. Όμως μιλάμε γιά κάτι «καλό», πού έχει πάντοτε καί τό καλύτερό του. Καί τό καλό αυτό δέν είναι μόνο γιά τούς μοναχούς, αλλά γιά όλους τούς Χριστιανούς, ιδίως τούς

Ορθοδόξους. Άλλο βέβαια άν ο Κύριος μιλάει γιά εύφορη γή, στήν οποία ο σπόρος άλλοτε αποδίδει 30 ή 60 καί άλλοτε 100 φορές περισσότερο.

Πάντως, όσο περισσότερο προσπαθεί κανείς καί όσο νωρίτερα αρχίζει τόν αγώνα του, τόσο καλύτερα αποτελέσματα πετυχαίνει, όσον αφορά τά αιώνια

καί μόνιμα χαρίσματα βέβαια. Γιατί υπάρχουν καί οι άλλοι, πού νομίζουν ότι, όσο αργότερα αφήσουν τά του κόσμου τούτου, θά χαρούνε πιό πολλές ηδονές. Άς τούς δώσει μετάνοια ο Θεός καί νά τούς φωτίσει νά καταλάβουν, πόσο τά του Θεού χαρίσματα είναι ευλογημένα καί ανώτερα από

τίς αμαρτίες, πού χαροποιούν τόν διάβολο καί μόνο.

Άς γνωρίζουν δέ οι συνετοί ότι, όσοι μετανοούν έστω καί στό παραπέντε, χύνουν μαύρα δάκρυα μετανοίας, καί παραπονούνται στόν Θεό, γιατί δέν τούς φώτισε νά μετανοήσουν ενωρίτερα. Ο μέν Θεός καλωσορίζει τούς

δικούς Του στήν αιώνια χαρά, ο δέ Σατανάς χαίρεται πάρα πολύ, γιατί δέν θά είναι μόνος του στήν αιώνια κόλαση (=τιμωρία). Έτσι είναι· δέν πρέπει να σκεφτόμαστε μόνο τό τώρα, αλλά καί τί συνέπειες θά έχουν οι πράξεις μας αύριο.

Επίσης άς γνωρίζουν όλοι, ότι οι άνθρωποι του Θεού, δηλαδή όσοι αγωνίζονται γιά τή σωτηρία τους, έχουν πάντοτε πολλή καί μεγάλη χαρά στήν ψυχή τους πού περπατάνε στήν οδό της σωτηρίας, καί η θεία Χάρη τούς κάνει ευτυχείς από λίγο έως υπερβολικά πάρα πολύ, ανάλογα μέ τήν διάρκεια του αγώνα τους καί τόν ζήλο τους νά ευαρεστούνε τόν Θεό μέ τή

ζωή τους.

3η ΕΡΩΤΗΣΗ: Πάτερ, εκκλησιαζόμαστε τακτικά, ακούμε τό Ευαγγέλιο, τόν Απόστολο, τά τροπάρια της ημέρας. Είναι αρκετό αυτό, γιά νά γνωρίσουμε τον Θεό καί τή θεία Χάρη;

Όχι βέβαια. Είναι μέν απαραίτητος ο τακτικός εκκλησιασμός, αλλά χωρίς πίστη, ευλάβεια, συμμετοχή στά Μυστήρια, χωρίς αρετή καί προσευχή, δέν γίνεται πρόοδος στή γνώση του Θεού. Οι τύποι καί τά διαβάσματα είναι μόνο η εισαγωγή στά του Θεού, αλλά η ουσία καί ο στόχος είναι ο φωτισμός του νου καί η αποκάλυψη του Θεού μέσα στήν καρδιά μας καί τήν ψυχή μας, τά οποία πετυχαίνουμε μέ τήν «πράξη», τήν άσκηση, τήν πρακτική εφαρμογή του θείου θελήματος.

Πρόκειται γιά μία θαυμαστή συνάντηση του πιστού μέ τόν Θεό, η οποία όμως πρέπει νά γίνει μέσα σέ ένα «περιβάλλον» σχετικό, σωστό, ορθόδοξο. Γι΄ αυτό καί άρχισα τίς απαντήσεις μου μέ τά μηνύματα της Εκκλησίας πρός τούς πιστούς στίς 4 πρώτες Κυριακές του Τριωδίου.

Είναι απαραίτητο νά γνωρίζουμε, είναι τό θεμέλιο της πίστεώς μας τό ότι ο Θεός μας είναι ελεήμων καί φιλάνθρωπος, ότι πρέπει νά του μιλάμε πάντοτε διά της τελωνικής προσευχής, ότι πρέπει νά αγαπάμε τόν Θεό πολύ καί τούς συνανθρώπους μας μέ καρδιά συμπονετική, καί ότι μετά τήν επίγεια ζωή μάς περιμένει η αιώνια, όπου θά αμειφθούμε ή θά καταδικασθούμε ανάλογα μέ τίς πράξεις καί τά έργα μας επάνω στή γη.

Θά μας βοηθήσει πολύ στή γνωριμία μας μέ τόν Θεό, άν τό κατανοήσουμε καί τό χωνέψουμε πώς ο Θεός είναι ο Πατέρας μας. Έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό, καί γι΄ αυτό ο Κύριός μας έβαλε πρώτη-πρώτη τή λέξη αυτή στήν προσευχή πού μας δίδαξε: «Πάτερ ημών…». Ο Θεός μας, ο Πάνσοφος, ο Παντοδύναμος, ο Παντογνώστης, ο Αιώνιος, ο Φιλάνθρωπος, ο Ελεήμων, Αυτός ο τέλειος, πού δέν υπάρχει ανώτερος απ΄ Αυτόν, είναι συγχρόνως όχι απλώς ο Δημιουργός των πάντων, αλλά ο Πατέρας μας!

Ποιό παιδί δέν θά χαιρόταν άν ήταν ο πατέρας του σοφός, δυνατός, ευγενικός, στοργικός, ευκολοπλησίαστος, πλούσιος σέ πνευματικά αλλά καί υλικά αγαθά; Καί πάλι θά επρόκειτο γιά άνθρωπο, πού κάπου μπορεί νά μας αδικήσει ή στενοχωρήσει. Όμως ο Ουράνιος Πατέρας δέν πρόκειται ποτέ νά αδιαφορήσει γιά μας, γιά όλους τούς ανθρώπους ανεξαιρέτως.

Αυτός ο Πατέρας μας δέν είναι προσωπολήπτης, αλλά μας αγαπά όλους εξίσου, καί θέλει όλοι νά σωθούμε καί νά χαρούμε αιώνια μαζί Του. Άν κάποιες φορές φαίνεται πως αγαπά κάποιους περισσότερο, ο λόγος είναι ότι συνήθως αυτοί οι κάποιοι Τόν έχουν αγαπήσει περισσότερο, καί έτσι δημιουργούνται οι διαφορές μεταξύ των ανθρώπων.

4η ΕΡΩΤΗΣΗ: Πάτερ Μάξιμε, σας παρακαλούμε, πήτε μας γιά τό «περιβάλλον» πού δημιούργησε γιά μας ο Θεός, μέσα στό οποίο μας προσκαλεί γιά νά χαιρόμαστε μαζί Του.

Ο Ουράνιος Πατέρας μας! Ο Πάνσοφος, ο Παντοδύναμος! Αυτό τό Πρόσωπο, αυτή η Οντότητα! Θά έπρεπε νά αιχμαλωτιζόμαστε από τή σκέψη Του. Πρώτα-πρώτα καί πάνω από όλα, Αυτόν έπρεπε νά έχουμε στόν νου καί τήν καρδιά μας καί τήν ψυχή μας. «Εν Αυτώ ζώμεν, κινούμεθα καί υπάρχουμε», καθώς έλεγε ο Απόστολος Παύλος στούς παλιούς Αθηναίους.

Πολλή ευλογία θά ένοιωθε ο πιστός, άν μόλις ξυπνάει κάθε πρωί καί ανοίγει τά μάτια του, νά φώναζε: «Πατέρα! Ουράνιε Πατέρα»! μέ μόνο αυτή τήν επίκληση, τό μυαλό του ανθρώπου εκφράζει καί συνειδητοποιεί τήν πίστη του, τήν εξάρτησή του από τόν Δημιουργό του, αισθάνεται τήν ανάγκη νά Τόν παρακαλέσει γιά τό κάθε τι πού χρειάζεται, βοήθεια, συμπαράσταση, φώτιση, δύναμη ψυχική καί σωματική. Τό λένε καί οι Άγιοι (Ιωάννης της Κλίμακος) πόσο μεγάλη αξία έχει η «πρωτόνοια», η πρώτη μας σκέψη της ημέρας νά στρέφεται πρός τόν πολυαγαπημένο μας Πατέρα, ο οποίος καί Αυτός μας υπεραγαπά, νοιάζεται γιά μας, ποθεί τήν αιώνια ευτυχία μας.

Μία εξίσου μεγάλη καί σπουδαία ιδιότητα του Παντοδύναμου Πατέρα μας είναι, τό ότι προνοεί γιά τά δημιουργήματά Του. Δέν είπε, «του αρκεί (του ανθρώπου) η ύπαρξη καί παρουσία Εμού, του φτάνει καί πού τόν έφερα από τό μηδέν στό είναι, από τήν ανυπαρξία στή ζωή». Αλλά τί έκανε; Προτού νά πλάσει τόν άνθρωπο, έφτιαξε από τό τίποτε (από μή προϋπάρχουσα ύλη) τό Σύμπαν καί τή φύση, τό φως, τά νερά, τά άστρα, τά φυτά, τά ζώα. Έτσι, ώστε όταν ήρθε στή ζωή ο Αδάμ καί η Εύα, δέν βρέθηκαν σέ καμμία ερημιά φοβισμένοι, αλλά σέ ένα ζωϊκό καί φυτικό παριβάλλον τέλειο, μέσα στό οποίο είχαν καί πολλά νά κάνουνε. Είχαν νά τά φροντίζουνε, νά τά απολαμβάνουνε, νά τά ονοματίσουνε. Καί μάλιστα όλα όσα δημιούργησε ο Πατέρας ήταν «καλά λίαν», πάρα πολύ καλά κι ωραία, καθόταν καί τά θαύμαζε ο Δημιουργός τους. Από κεί πήρε καί ο άνθρωπος, κάθε τι πού φτιάχνουν τά χέρια του καί σκέφτεται ο νους του, κάθεται ύστερα καί τό απολαμβάνει, καί δοξάζει τόν Θεό, πού τόν φώτισε νά είναι επινοητικός καί δημιουργικός, ακόμα καί νά πρωτοτυπεί, νά εφευρίσκει, νά ερευνά γιά τήν Αλήθεια καί νά τήν ανακαλύπτει! Αυτός ο άνθρωπος πού ενεργεί έτσι, είναι πανευτυχής, είναι δραστήριος, είναι ζωντανός, είναι καί αγαπητός.

Μέσα στά πλαίσια της θείας Πρόνοιας λειτουργούν καί οι Νόμοι της Φύσεως, οι οποίοι δέν υπάρχουν από μόνοι τους, αλλά είναι καί αυτοί δημιουργήματα του Πατέρα μας Θεού. Καθώς τό λέει ο Χριστός στό Ευαγγέλιο, ο Θεός είναι πού «ανατέλλει τόν ήλιον επί δικαίους καί αδίκους», ο Θεός «βρέχει επί πονηρούς καί αγαθούς». Τά πάντα, πού γιά μας είναι συνηθισμένα καί απλά, στήν πραγματικότητα είναι σοφά καί θαυμαστά δημιουργήματα.

Γιά παράδειγμα τό νερό. Σπουδαίο τό νερό, έ; Άν μάλιστα τό έχουμε καί περίσσιο, κάνουμε τίς δουλειές μας, χωρίς νά σκεφτόμαστε ότι διαχειριζόμαστε έναν θησαυρό. Λέμε πως ήτανε σοφός, αυτός πού ανακάλυψε ότι τό νερό αποτελείται από δύο μέρη υδρογόνου καί ένα μέρος οξυγόνου. Αλλά γιά σκεφτείτε πόσο Σοφός είναι Αυτός πού δημιούργησε καί τό υδρογόνο καί τό οξυγόνο, καί ήξερε πόση αναλογία χρειαζόταν γιά νά γίνει τό νερό! Άν δέν ήξερε ή άν έκαμνε κάποιο λάθος, θά ήταν άχρηστο καί τό αποτέλεσμα. Άν π.χ. έβαζε 2 μέρη υδρογόνου καί 2 μέρη οξυγόνου, αυτό δέν θά ήτανε νερό, αλλά οξυζενές!

Καί ο αέρας αποτελείται από διάφορα στοιχεία καί σέ ορισμένη αναλογία. Όλοι μιλάμε γιά τόν καθαρό αέρα καί τό οξυγόνο του. Θά αναρωτιότανε κανείς, γιατί δέν έβαλε ο Θεός πιό πολύ οξυγόνο μέσα στόν αέρα; Αλλά, άν γινότανε αυτό, (επειδή τό οξυγόνο είναι εύφλεκτο) θά πιάνανε αμέσως όλα φωτιά καί θά καιγόμασταν σάν τά ποντίκια μέσα στή φάκα.

Ό,τι καί νά προσέξει κανείς, θά θαυμάσει τή σοφία πού κρύβει τό κάθε τι. Έπεσε τό μήλο από τή μηλιά! Λέμε, σοφός αυτός πού τό πρόσεξε καί ανακάλυψε τόν νόμο της βαρύτητας! Όλοι βλέπουμε κάτι νά πέφτει, αλλά ποιός σκέφτεται, γιατί νά πέφτει καί νά μήν πετάει στό διάστημα; Ευτυχώς πού υπάρχει ο νόμος της βαρύτητας καί είμαστε κολλημένοι πάνω στή γη μας. Όπως ξέρετε από τούς αστροναύτες, στό διάστημα δέν λειτουργεί αυτός ο νόμος. Τί θά γινόμασταν οι άνθρωποι άν περιπλανιόμασταν στό διάστημα; Αλλά καί τά άπειρα αστέρια, πού είναι τεράστια αντικείμενα σέ ασύλληπτες αποστάσεις (μέ έτη φωτός μετρώνται οι αποστάσεις τους!), κινούνται μέ κάποιους φυσικούς νόμους. Όχι τυχαία καί όπως θά «ήθελαν» τά ίδια, αλλά μέ νόμους πού θέσπισε ο Παντοδύναμος!

Τά ζώα, τά φυτά! Πόση ποικιλία μορφής, συστατικών στοιχείων, χρωμάτων, σχημάτων. Σοφός όποιος τά βρίσκει, λέμε. Σοφή καί η Επιστήμη πού ασχολείται μέ αυτά. Αλλά πόσο πιό Σοφός είναι Αυτός πού τά σκέφτηκε καί τά έκανε αυθύπαρκτα! Δέν είναι κουρδισμένα αντικείμενα, αλλά έχουνε πρωτοβουλίες, προβληματίζονται, επιλέγουν δυνατότητες.

Μήπως τό ανθρώπινο σώμα; Λίγη σοφία κρύβουν οι λειτουργίες των διαφόρων οργάνων; Καί πώς γίνεται νά υπάρχει τόση ποικιλία προσώπων, ώστε νά μήν υπάρχει πάνω στή γή κανείς άλλος ακριβώς όμοιος μέ τόν καθένα μας; Πώς λειτουργεί η καρδιά καί τροφοδοτεί κάθε στιγμή όλο τό σώμα επί άπειρες ημέρες καί ώρες καί λεπτά της ζωής μας! Ένας Γέροντας έβλεπε τά ζώα πού έβοσκαν, καί θαυμάζοντας απορούσε και μονολογούσε: «πώς τό χόρτο γίνεται κρέας»!

Μέ όλα αυτά πρέπει νά προσπαθούμε νά κατανοήσουμε πόσο Πάνσοφος είναι ο Πατέρας μας, σέ τί μεγαλειώδες περιβάλλον μας έφερε νά ζήσουμε, τί υποχρέωση έχουμε νά Τόν θαυμάζουμε καί νά Τόν δοξάζουμε, πόσο μικροί είμαστε ενώπιόν Του, πόσο γελοίος είναι ο κάθε επιστήμονας -πού έμαθε πέντε πράγματα στή ζωή του- άν νομίζει πώς είναι παντογνώστης, πόσο δυνατός είναι έστω κι άν σκοτώνει άλλους, πώς αισθάνεται σέ ένα σεισμό ή σέ μιά νεροποντή, πόση υγεία καί πόση διάρκεια έχει η ζωή του. Τά πάντα μας βοηθούν νά καταλάβουμε, πόσο μεγάλο καί σπουδαίο Πατέρα έχουμε, εμείς οι ευτελείς καί ανάξιοι καί μικροί!

Γι΄ αυτό, αδελφοί μου, κάθε πρωί πού ανοίγουμε τά μάτια μας, νά Του φωνάζουμε: «Πατέρααα, ουράνιε Πατέρα! έλεος, συχώρεση, φώτιση, τήν ευλογία σου θέλουμε. Χωρίς τήν άδεια σου, ούτε ρούπι μπορούμε νά κάνουμε. Προπαντός θέλουμε αιώνια σωτηρία καί ευτυχία κοντά Σου»!

5η ΕΡΩΤΗΣΗ: Πάτερ Μάξιμε, προχθές στό Ευαγγέλιο της Κυριακής (Γ΄.Νηστειών, Σταυροπροσκυνήσεως) ακούσαμε τόν Κύριο νά μας λέει: «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν … καί ακολουθείτω μοι». Θά θέλαμε τό σχόλιό σας αυτής της φράσεως.

Κατ΄αρχήν θά ήθελα νά σχολιάσω τή λέξη Κύριος. Δέν λέμε «ο Κύριος Ιησούς Χριστός», όπως λέμε ο κύριος Νίκος ή ο κύριος Γιώργος, αλλά λέμε «ο Ιησούς Χριστός, ο Κύριος ημών», δηλαδή ο Κύριός μας, Αυτός πού μας κυριεύει, πού κυριαρχεί επάνω μας, πού Τόν αναγνωρίζουμε ως αφεντικό, ως προϊστάμενο, ως εξουσιαστή μας, στόν Οποίον υποτασσόμαστε εκούσια ως δούλοι καί υπήκοοί Του.

Ο Κύριός μας λοιπόν, πού μας χάρισε τό αυτεξούσιο, πολύ ευγενικά μας προσκαλεί νά Τόν ακολουθούμε, όχι μέ τή βία, αλλά άμα θέλουμε, «όστις θέλει», όποιος θέλει. Καί άμα θέλουμε νά Τόν ακολουθούμε, έχει καλώς. όλα πάνε καλά. Πορευόμαστε στήν οδό της αιώνιας σωτηρίας καί παραδεισένιας ευτυχίας.

Άν θέλουμε νά Τόν ακολουθούμε, μας λέει, πρέπει νά απαρνηθούμε τόν εαυτό μας. δηλαδή νά απορρίψουμε καί νά περιφρονήσουμε κάθετί πού έχουμε πάνω μας -εμείς, η ψυχή μας, ο χαρακτήρας μας-, τό οποίο μας χωρίζει από τόν Χριστό. Αντίθετα, πρέπει νά φροντίσουμε νά καλλιεργούμε μόνο ό,τι αρέσει στόν Χριστό μας, κάθετί πού Τόν ευχαριστεί, κάθετί πού μας πλησιάζει περισσότερο σ΄ Αυτόν, ο Οποίος είναι πρότυπό μας καί οφείλουμε νά Τόν μιμηθούμε, προκειμένου νά πετύχουμε τήν αιώνια συμβίωσή μας μαζί Του.

Αλλά τό πρόβλημα είναι, άν δέν θέλουμε νά ακολουθήσωμε τόν Χριστό. Άν, δηλαδή, δέν θέλουμε νά Τόν πιστέψουμε, δέν θέλουμε νά Τόν υπακούσωμε. Στήν περίπτωση αυτή, άν διώχνουμε τόν Χριστό από τή ζωή μας καί Τόν περιφρονούμε, δέν Τόν ακολουθούμε, δηλαδή δέν θέλουμε νά σωθούμε, τότε από μόνοι μας διαλέγουμε τόν εχθρό του Χριστού, δηλαδή τόν διάβολο. Διότι δέν είναι δυνατόν νά διώξουμε τόν Χριστό, καί νά μας αφήσει ήσυχους ο διάβολος. Έτσι είναι. ή μέ τό φως θά είμαστε, ή μέ τό σκοτάδι, τρίτη λύση δέν υπάρχει.

Αφού τά πράγματα είναι έτσι, η στοιχειώδης καί συνετή λογική επιβάλλει, αυτό τό «όστις θέλει =όποιος θέλει» νά τό κατανοήσουμε ως ευγενικό μέν έκ μέρους του Κυρίου μας, αλλά υποχρεωτικό γιά μάς. Δηλαδή, άν ο Χριστός χρησιμοποιούσε μοντέρνο λεξιλόγιο, θά συμπλήρωνε, «ελάτε κοντά μου, αυτό σας συμφέρει. καί άν δέν θέλετε, τότε θά σας πάρει ο διάβολος κοντά του, έστω κι άν δέν θά τό θέλατε, καί μέ πολλή χαρά θά σας βλέπει νά βασανίζεσθε μαζί του στήν ατελείωτη κόλαση-τιμωρία».

Γι΄ αυτό, αδελφοί μου, άς κοιτάξουμε νά ακολουθούμε τόν Χριστό θέλοντας καί μή. Άν τό θέλουμε, θά μας βοηθήσει ο Χριστός καί όλοι οι Άγιοι. Καί άν δυσκολευόμαστε, τότε νά κοιτάξουμε νά πείσουμε τόν εαυτό μας, καί νά παρακαλάμε τόν Κύριό μας, «κάν θέλω, κάν μή θέλω (είτε θέλω, είτε δέν θέλω), σώσον με, Κύριε». Μέ άσκηση, μέ προσευχή, μέ νηστεία, μέ υπακοή σέ άγιο Γέροντα, νά διώξουμε τό διάβολο πού μας τυραννάει καί μας συμβουλεύει νά μήν ακολουθούμε τόν Χριστό μας, τόν Φίλο μας ο Οποίος μας υπεραγαπά καί θυσιάστηκε γιά τή δική μας σωτηρία στήν αιωνιότητα.

6η ΕΡΩΤΗΣΗ: Πάτερ Μάξιμε, στό κατά Λουκάν Ευαγγέλιο (18,18) αναφέρεται ότι κάποιος ρώτησε τόν Χριστό: «τί ποιήσας, ζωήν αιώνιον κληρονομήσω»; Σας παρακαλούμε, σχολιάστε μας αυτή τήν ερώτηση.

Άσχετα από τήν ειλικρίνεια καί τήν διάθεση του τότε ερωτήσαντος τόν Κύριο, αυτό τό ερώτημα είναι ένα σπουδαίο θέμα, πού έπρεπε πάνω από όλα όλους μας νά απασχολεί. Πάνω από όλα τά προβλήματα, κοινωνικά, επαγγελματικά, υγείας κλπ., πρέπει νά αναρωτιόμαστε συχνά, «τί πρέπει νά κάνω, γιά νά κερδίσω τήν αιώνια ζωή»; Καί τήν απάντηση, βέβαια, θά τήν αναζητήσουμε πρώτα-πρώτα στό Ευαγγέλιο.

Άλλη φορά θά μιλήσουμε (πρώτα ο Θεός) γιά τήν πίστη καί άλλα πνευματικά, αλλά, αφού ο Κύριος τό αναφέρει, ας θυμηθούμε τώρα κάποια πρακτικά, διά της τηρήσεως των οποίων θά κερδίσουμε τήν αιώνια σωτηρία. Διότι δέν είναι δυνατόν νά ζητάμε σωτηρία από τή μιά, καί από την άλλη νά περιφρονούμε τήν εφαρμογή του Νόμου του Θεού. Αναφερόμαστε δηλαδή στίς δέκα εντολές του Νόμου πού έδωσε ο Θεός στόν Μωϋσή πάνω στό όρος Σινά (Έξοδος 20,2-17).

1. Εγώ είμαι ο Κύριος καί Θεός σου· νά μή δώσεις καμμία σημασία σέ άλλους «θεούς».

2. Ούτε νά φτιάξεις, ούτε νά λατρέψεις είδωλα, ούτε νά τά προσκυνήσεις.

3. Ου λήψη τό όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω. Νά μήν πιάνεις στό στόμα σου τό όνομα του Θεού γιά μάταιο λόγο, γιά μή σοβαρά ζητήματα.

4. Μνήσθητι τήν ημέραν των σαββάτων, του αγιάζειν αυτήν. Μήν εργάζεσαι τίς Κυριακές (πρός τιμήν της Αναστάσεως του Χριστού), αλλά κατ΄αυτήν νά φροντίζεις ιδιαίτερα γιά τή σωτηρία της ψυχής σου.

5. Τίμα τόν πατέρα σου καί τήν μητέρα σου.

6. Ου φονεύσεις.

7. Ου μοιχευσεις.

8. Ου κλέψεις.

9. Ου ψευδομαρτυρτήσεις.

10. Ουκ επιθυμήσεις τήν γυναίκα του πλησίον σου, ούτε ο,τιδήποτε ανήκει σέ άλλους.

Αυτά έλεγε ο Νόμος του Μωϋσή, ο δέ Χριστός συμπλήρωσε, ότι όλες οι εντολές του Θεού συμπεριλαμβάνονται στίς εξής δύο: Νά αγαπάς τόν Θεό μέ όλη σου τήν καρδιά καί τήν ψυχή. Καί νά αγαπάς τόν συνάνθρωπό σου, όπως αγαπάς τόν εαυτό σου (Ματθαίου 22,37).

7η Ερώτηση: Πάτερ Μάξιμε, πήτε μας, παρακαλούμε, γιά τόν Κύριό μας, τόν Ιησού Χριστό, τί δίδασκε γιά τόν εαυτό του;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Ιησούς Χριστός, ο μονογενής Υιός του Θεού Πατρός, ήρθε στή γη ως άνθρωπος καί μας αποκάλυψε, ότι ο Θεός μας είναι Τριαδικός. Είναι καί αυτό ένα θέμα σπουδαίο, γιά τό οποίο θά μιλήσουμε άλλη φορά. Ο Θεάνθρωπος Ιησούς είχε απόλυτη αυτοσυνειδησία του τί ήταν ακριβώς. Όπως τά γράφω εκτενέστερα στό βιβλίο μου «Ο Κύριος καί οι δούλοι Του», μέ πολλές παραπομπές (=κάθε πρόταση του Χριστού σημειώνεται πού βρίσκεται) στό Ευαγγέλιο, ο Χριστός μας πολλές φορές αναφέρθηκε στόν εαυτό του.

Ο Κύριος μας δίδαξε ότι, όποιος δέν πιστεύει, ότι Αυτός είναι ο απεσταλμένος από τόν Θεό Πατέρα Ιησούς Χριστός καί Μεσσίας/Σωτήρας των ανθρώπων, αυτός πλανάται άν νομίζει ότι πιστεύει στόν αληθινό Θεό. Όχι μόνο δέν πιστεύει στόν αληθινό Θεό, αλλά τό αντίθετο, πιστεύει στόν Διάβολο καί περιμένει ως μεσσία του τόν Αντίχριστο! (Ιωάννου, ε΄23,38,43).

Δίδασκε ο Κύριος: «Εγώ είμαι τό φως του κόσμου. Όποιος μέ ακολουθήσει, δέν θά περπατά στό σκοτάδι, αλλά θά έχει τό φως της ζωής. Εγώ είμαι η θύρα της σωτηρίας. Είμαι ο καλός ποιμένας, πού θυσιάζομαι γιά τή σωτηρία των λογικών μου προβάτων. Είμαι ο Υιός του Θεού, η Οδός, η Αλήθεια, η Ανάσταση, η Ζωή. Όποιος πιστεύει σέ μένα, δέν θά πεθάνει ποτέ». (Τόν θάνατο του σώματος τόν αποκαλούμε κοίμηση, προσωρινό μεταβατικό στάδιο πρό της γενικής αναστάσεως. Ως θάνατο θεωρούμε τόν αιώνιο χωρισμό από τήν Πηγή της Ζωής, τήν αιώνια κόλαση μαζί μέ τόν Διάβολο/Σατανά).

Συνεχίζει ο Χριστός: «Εγώ είμαι ο Κύριος καί Διδάσκαλος. Κανείς δέ μπορεί νά βρεί τόν Πατέρα, άν δέν περάσει πρώτα από μένα (Ιωάννου, 14,6). Εγώ καί ο Πατέρας είμαστε ένα. Εγώ είμαι τό αληθινό αμπέλι». (Αναφέρεται σ΄αυτό, επειδή καί η Π.Διαθήκη κάνει δύο φορές λόγο γιά αμπέλι). «Μόνο άν είστε ενωμένοι μαζί μου, μπορείτε νά κάνετε πολύ καρπό. Χωριστά από μένα δέν μπορείτε νά κάνετε τίποτε. «Μείνατε στήν αγάπη μου». Καί θά μείνετε στήν αγάπη μου, άν τηρείτε τίς εντολές μου. Εγώ είμαι ο Μεσσίας Χριστός» (Ιωάννου, δ΄25-26).

«Εγώ είμαι ο Άρτος της ζωής. Όποιος έρχεται σέ μένα δέν θά πεινάσει, καί όποιος πιστεύει σέ μένα δέν θά διψάσει ποτέ. Άν δέν φάτε τή σάρκα μου καί δέν πιήτε τό αίμα μου, δέν έχετε ζωή μέσα σας. Αυτός πού μέ τρώει καί μέ πίνει, μένει ενωμένος μέ μένα κι εγώ μένω μέσα σ΄αυτόν. Ελάτε σέ μένα όλοι οι κουρασμένοι καί όλοι οι φορτωμένοι αμαρτίες, κι εγώ θά σας αναπαύσω. Υποταχθήτε σέ μένα καί τή διδασκαλία μου. Σας βεβαιώνω πως είμαι πράος καί ταπεινός, καί κοντά μου θά γαληνέψουν καί θά ευτυχήσουν οι ψυχές σας».

«Όποιος έχει δίψα πνευματική, νά έρθει κοντά μου νά πίνει. Όποιος πιστεύει σέ μένα, θά τρέχει από τήν καρδιά του καθαρό καί γάργαρο νερό. Αυτό τό είπε ο Κύριος, εννοώντας τή χάρη του Αγίου Πνεύματος, πού λαβαίνουν οι πιστοί μετά τά πάθη-ανάσταση-ανάληψή Του» (Ιωάννου ζ΄37-39).

Μέ λιγότερα λόγια, καθώς τά λένε οι Άγιοι Απόστολοι καί Πατέρες πού είχαν «νουν Χριστού», ο Ιησούς Χριστός είναι ο νέος Αδάμ, ο Αρχηγός, Θεάνθρωπος, Διδάσκαλος, Κριτής, Κύριος, Λυτρωτής, Σωτήρας, Ποιμένας, Τελειωτής. Ο Χριστός μας είναι η Αγάπη, Αλήθεια, Ανάσταση, Άρτος, Ειρήνη, Ζωή, Νους, Οδός, Ελπίδα, τό Φως καί η Χαρά μας, η τροφή καί αναπνοή μας.

(8) Πάτερ Μάξιμε, πήτε μας, παρακαλούμε, ΤΙ λέει τό Ευαγγέλιο γιά τή Βασιλεία των Ουρανών;

Πάντοτε η Αγία Γραφή μας διδάσκει ή συνιστά κάτι χρησιμοποιώντας μία υπόσχεση ουράνια, όπως η γη της επαγγελίας (=υποσχέσεως), όπου θά ρέει μέλι καί γάλα, ή ο ερχομός του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ή η Βασιλεία του Θεού καί των ουρανών. Η υπόσχεση υπονοεί πάντοτε, ότι πρόκειται γιά τέλεια, θεϊκά καί χαροποιά αγαθά. Όποιος τά στερηθεί, καί θά χάσει γιά πάντα ό,τι καλύτερο θά μπορούσε νά επιθυμήσει, καί θά φρικιά αιωνίως σέ μία οδυνηρότατη κατάσταση.

Γι΄ αυτό είναι πολύ χρήσιμο νά έχουμε πάντοτε στόν νού μας, τί μας υπόσχεται ο Κύριος αναφερόμενος στή Βασιλεία του Θεού, καί από τήν άλλη τί ευτυχία θά χάσουμε άν περιφρονήσουμε τίς συστάσεις του Χριστού μας. Είναι περιττό νά επαναλάβουμε, ότι δέν είναι δυνατόν, αποκλείεται παντελώς νά βρεθεί τρίτη κατάσταση. Ή μαζί μέ τόν Θεό θά είμαστε, ή μαζί μέ τόν Σατανά αιωνίως. Δέν μπορεί ποτέ νά πεί κανείς, «δέν θέλω ούτε τόν ένα, ούτε τόν άλλο». Γι΄ αυτό οφείλουμε νά προσέξουμε πάρα πολύ στά λόγια του Κυρίου μας, του Ευαγγελίου, καί νά μή τά προσπερνάμε αδιάφορα. Οι συνέπειες είναι φοβερές καί αιώνιες.

Ο Τίμιος Πρόδρομος δίδασκε, «Μετανοείτε. διότι πλησίασε η Βασιλεία των ουρανών», εννοώντας τόν Ιησού Χριστό βεβαίως. Καί ο Χριστός παρακινούσε, «μετανοείτε, διότι έχει πλησιάσει η Βασιλεία των ουρανών» (Ματθαίου, δ΄17). Καί ο Κύριος έστειλε τούς Μαθητάς νά κηρύττουν τό Ευαγγέλιο, καί νά υπενθυμίζουν πως πλησίασε η Βασιλεία των Ουρανών (Ματθ.ι΄7).

Η Βασιλεία του Θεού δέν θά έχει τέλος ποτέ (Λουκά α΄33). Όλους καλεί ο Θεός στή Βασιλεία Του, αλλά, άν κάποιοι δέν τηρήσουνε τίς προϋποθέσεις, θά τήν στερηθούνε (Ματθ.κα΄43). Γιά νά μπεί κανείς στή Βασιλεία των ουρανών πρέπει προηγουμένως νά αγωνισθεί, νά βιάσει τόν εαυτό του, απαρνούμενος κάθε τι πού δέν αρέσει στόν Θεό (Ματθ.ια΄12, ζ΄13-14, Λουκά ιγ΄24). Η Βασιλεία του Θεού έρχεται αθόρυβα καί βιώνεται μέσα στήν καρδιά του πιστού (Λουκά ιζ΄20-21).

Γιά νά εισέλθει κανείς στή Βασιλεία των ουρανών δέν αρκούν τά λόγια καί οι προσευχές, αλλά απαιτείται η εφαρμογή του θείου θελήματος (Λουκά ζ΄21). Απαιτείται η διά του Βαπτίσματος αναγέννηση (Ιωάννου γ΄3-8). Απαιτείται ταπείνωση σάν των μικρών παιδιών (Ματθ. ιη΄3-4). Υπομονή στούς διωγμούς καί τίς δυσκολίες (Ματθαίου ε΄10). Χρειάζεται νά θυσιάζει τά υλικά του αγαθά, όταν πρόκειται μέ αυτή του τή θυσία νά πετύχει τήν ουράνια Βασιλεία (Ματθαίου ιγ΄44-46). Νά αγαπά καί παραστέκεται στούς εν ανάγκαις συνανθρώπους (Ματθ.κε΄34-36). Πρώτη προτεραιότητα στά ενδιαφέροντά του πρέπει νά εχει η αναζήτηση της Βασιλείας των ουρανών, καί όλα τά άλλα υλικά αγαθά θά ακολουθήσουν εύκολα ως δώρα του Θεού (Ματθ. 6,33). Καί βέβαια οφείλουμε πάντοτε νά παρακαλάμε, «Πάτερ ημών…ελθέτω η Βασιλεία σου» πάνω στή γη καί μέσα στήν καρδιά μας (Ματθ.6,10).

Τήν Βασιλεία των ουρανών υπόσχεται ο Κύριος, όταν μακαρίζει (Ματθ. ε΄3-12) τούς ταπεινούς, τούς πενθούντες, τούς πράους, τούς εναρέτους, τούς ελεήμονες, τούς εγκρατείς καί αγνούς, τούς ειρηνοποιούς, τούς υπομένοντες. Καί στό κατά Λουκάν (6,20-23) υπογραμμίζει ο Κύριος τό πόσο αμείβονται οι πτωχοί, οι εν θλιψεσι, οι διωκόμενοι αδίκως. Αντίθετα, καταδικάζει (Λουκά 6,24-26) τούς ανελεήμονες πλουσίους, τούς χορτάτους, τούς γελώντας, τούς επιδιώκοντας τόν έπαινο.

(9) Πάτερ Μάξιμε, παρακαλούμε, πήτε μας τί δίδασκε ο Κύριός μας γιά τήν αιώνια Ζωή.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η Αιώνια Ζωή είναι συνώνυμη της Βασιλείας των ουρανών. Δέν έχει μόνο χρονική ή τοπική έννοια, αλλά προπαντός ποιοτικήν έννοια. Πρόκειται δηλαδή γιά μία τρισευτυχισμένη κατάσταση, κοντά στόν Άγιο καί Φιλάνθρωπο Τριαδικό Θεό μας, πού δέν τελειώνει ποτέ. Αυτό μας τό έχει αποκαλύψει ο Κύριός μας, διά του Οποίου -καί μόνον- ήρθε στή γη η Χάρις (συγγνώμη, ευλογία, δωρεά) καί η Αλήθεια. Καί μάλιστα, μέσα στά πλαίσια της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, η ευλογία της Αιώνιας Ζωής δέν χαρίζεται μόνο μετά τήν Γενική Κρίση της Δευτέρας Παρουσίας, αλλά (κάπως, σκιωδώς, αλλά καί βιωματικά, πραγματικά) καί κατά τήν διάρκεια αυτής της επίγειας ζωής.

Η κόλαση καί ο Παράδεισος αρχίζουν από τήν επίγεια ζωή, ανάλογα μέ τίς δικές μας επιλογές. Καί ο Δίκαιος Θεός, σεβόμενος τό αυτεξούσιό μας, μας στέλνει στό ένα από τά δύο στρατόπεδα, σέ αυτό πού εμείς οι ίδιοι διαλέξαμε. Άν εμείς προτιμήσαμε νά βαδίσουμε στήν οδό της σωτηρίας, ανάλογα μέ τήν επιμέλειά μας βιώνουμε από τώρα κάποιες παραδεισένιες ευλογίες. Αυτά συνοπτικά, βάσει των λόγων του Κυρίου μας στό Ευαγγέλιο, πού διαλέξαμε καί σας παρουσιάζουμε ευθύς αμέσως.

Όποιος πιστεύει στόν Κύριο καί τηρήσει τόν λόγο Του, μεταβαίνει από τόν θάνατο στή Ζωή, καί δέν θά ιδεί ποτέ θάνατο (Ιωάννου ε΄24, η΄51). Ο Κύριός μας είναι η Ανάσταση καί η Ζωή (Ιω.ια΄25). Αυτός δίνει την Αιώνια Ζωή (Ιω.ι΄28). Η τήρηση της εντολής Του φέρνει τήν Αιώνια Ζωή (Ιω.ιβ΄50). Όποιος Τόν τρώει καί Τόν πίνει έχει αιώνια Ζωή (Ιω.6,54). Όποιος πιστεύει στόν Θεό, έχει Ζωήν αιώνια, καί όποιος δέν πιστεύει, έχει τήν οργή του Θεού (Ιω.γ΄36). Η Αιώνια Ζωή είναι η γνώση του Θεού διά της πίστεως, της αρετής καί της πείρας των θείων ευλογιών (Ιω.ιζ΄3: «αύτη δέ εστίν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσι σέ τόν μόνον αληθινόν Θεόν, καί όν απέστειλας Ιησούν Χριστόν»).

Τό αποκορύφωμα των θείων ευλογιών είναι, «όποιος μέ αγαπά καί τηρήση τόν λόγον μου, εγώ καί ο Πατήρ πρός αυτόν ελευσόμεθα καί μονήν παρ΄αυτώ ποιήσομεν» (Ιω.ιδ΄23). Δηλαδή, θά έρθει καί θά κατοικήσει μέσα μας η θεία Χάρη καί μεγάλη ευλογία του ουράνιου Πατέρα μας. Καί ο Απόστολος συμπληρώνει, πως οι πιστοί είναι ναός Θεού ζώντος, μέσα στούς οποίους θά κατοικήσω καί θά εμπεριπατήσω. Εγώ θά είμαι ο Θεός τους, καί αυτοί θά είναι ο λαός μου» (Β΄Κορινθίους 6,16).

Αυτό είναι τό μεγαλείο της ορθόδοξης πίστεώς μας, όχι μόνο νά ελπίζουμε στήν μετά τόν θάνατο του σώματος αιώνια σωτηρία, αλλά καί βιώνουμε εμπειρικά τήν παραδεισένια ευτυχία κατά τήν διάρκεια καί αυτής της επίγειας ζωής. Βέβαια σηκώνοντας καί τόν προσωπικό μας σταυρό των δυσκολιών της ζωής, αλλά πάντως έχοντας συγχρόνως τήν συμπαράσταση του Πατέρα μας καί βιώνοντας τίς θείες ευλογίες Του, κατά έναν τρόπο σταυροαναστάσιμης χαρμολύπης. Μιλάμε γιά έννοιες, τίς οποίες θά σχολιάσουμε συν τω χρόνω.

(10) Πάτερ Μάξιμε, πήτε μας, παρακαλούμε, γιά τόν Λαό του Θεού. Υπήρξε; Υπάρχει; Τί θά γίνει μέ τούς εκτός;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Γιά χάρη του Αβραάμ, ο οποίος ήταν πολύ πιστός, υπάκουος στόν Θεό καί άγιος, οι απόγονοί του ήταν πάρα πολλοί αλλά καί ο εκλεκτός λαός του Θεού. Όμως ήταν ο εκλεκτός λαός όχι μόνο εξαιτίας του Αβραάμ, αλλά καί διότι έπρεπε μέσα από κάποιο λαό νά έρθει στή γη η Παναγία καί ο Χριστός. Αφότου ήρθε ο Χριστός στή γη ως Θεάνθρωπος, εκλεκτός λαός του Θεού πλέον είναι οι απανταχού της γης Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Βέβαια, ο Κύριος παινεύει τούς Έλληνες στό Ιωάννου 1β΄20-23, αλλά αυτό από μόνο του δέν λέει τίποτα, άν δέν είμαστε καί ορθόδοξοι Χριστιανοί, φροντίζοντες γιά τή σωτηρία μας μέ πίστη, ευλάβεια καί υπακοή στό θέλημα του Θεού.

Οι Εβραίοι από εκλεκτός λαός του Θεού ώς τά χρόνια του Κυρίου, αφού δέν δέχτηκαν ως Μεσσία τόν Ιησού Χριστό, κατήντησαν οι εκλεκτοί του διαβόλου, περιμένοντας ως μεσσία τους τόν Αντίχριστο. Αυτά τά εξηγεί ο Κύριος στό Ιωάννου η΄31-59. Οι Εβραίοι της εποχής του Χριστού όχι μόνο δέν πίστεψαν σέ Αυτόν οι ίδιοι, αλλά καί καταράστηκαν όλη τους τή φυλή μέ κείνα τά λόγια μπροστά στόν Πιλάτο: «τό αίμα αυτουνού νά πέσει πάνω σέ μας καί στούς απογόνους μας» (Ματθαίου 27,25). Γι΄ αυτό λέμε ότι υπάρχει συλλογική ευθύνη. Μπορεί νά μή φταίει ένας σημερινός Εβραίος πού μισεί τόν Χριστό, αλλά εφόσον αποδέχεται τήν ιστορία καί τίς πεποιθήσεις της φυλής του, είναι καί ο ίδιος ένοχος.

Όσο πιό μακριά είναι ένας αλλόθρησκος ή αιρετικός από τήν Αλήθεια καί τήν Ορθοδοξία, καί ιδίως όσο πιό πολύ βουτηγμένος είναι στά δαιμονικά καί στή σατανολατρεία, τόσο πιό πολύ απέχει από τήν οδό της σωτηρίας. «Πάντες οι θεοί των εθνών δαιμόνια» λέει ο Ψαλμωδός. Κι εδώ στό Άγιον Όρος ήρθε κάποτε ένας έλληνας, πού είχε ζήσει σέ βουδιστικό μοναστήρι του Θιβέτ, καί μας έλεγε ότι μία ώρα τήν ημέρα τήν αφιερώνουνε στή λατρεία του θεού τους, πού είχε τό όνομα Σατάνης! Καί οι μάγοι καί απαταιώνες όλου του κόσμου καί ασχέτως δηλουμένης θρησκείας είναι πάρα πολύ μακριά από τόν Χριστό μας καί τήν μοναδική Του Αλήθεια.

Σύμφωνα μέ παραδείγματα καί από τήν Αγία Γραφή (Αβραάμ, Σαύλος, Κορνήλιος εκατόνταρχος: Πράξεις Κεφ.10ο), πιστεύουμε ότι, όποιον έχει καλή καί απλή καρδιά, ο Θεός έχει τή δύναμη καί τούς τρόπους νά τόν φέρει στήν οδό της σωτηρίας. Στό θέμα αυτό αναφέρεται καί ο Απόστολος στό Ρωμαίους κεφ. 2ο. Ο Κύριος μας ονομάζει λαό του καί παιδιά του (2Κορινθ.6,16-18) μέ τόν εξής όμως όρο: όποιος ήξερε καί δέν έπραξε, θά τιμωρηθεί αυστηρά. ενώ όποιος δέν έπραξε, επειδή δέν ήξερε θά τιμωρηθεί λιγότερο (Λουκά 12,47).

Καί στήν καθημερινή λατρεία μας, ψάλλουμε τό τροπάριο «Κύριε, ελέησον ημάς, επί σοι γάρ πεποίθαμεν. Μή οργισθής ημίν σφόδρα, μηδέ μνησθής των ανομιών ημών. σύ γάρ εί Θεός ημών καί ημείς λαός σου, πάντες έργα χειρών σου, καί τό όνομά σου επικεκλήμεθα». Παρακαλούμε δηλαδή τόν Κύριο νά είναι επιεικής μαζί μας καί συγχωρητικός, επειδή είμαστε ο δικός Του λαός.

(11) Πάτερ Μάξιμε, πήτε μας, παρακαλούμε, γίνεται νά σωθούμε χωρίς πίστη στόν Ιησού Χριστό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι βέβαια. Η πίστη στόν Τριαδικό Θεό μας, καί μάλιστα η Ορθόδοξη καί μόνον αυτή, είναι η απαραίτητη προϋπόθεση της σωτηρίας καί η βάση, τό θεμέλιο όλων των σχετικών μέ τόν Θεό καί τήν αιωνιότητα. Μόνο στό κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο 98 φορές αναφέρεται ο Κύριος στήν ανάγκη της πίστεως καί μας παρακινεί συνεχώς, νά «πιστεύετε εις τόν Θεόν, καί εις εμέ» (Ιωάννου ιδ΄1). Γιά νά συχωρεθούν κάποιου οι αμαρτίες, πρέπει νά πιστεύει στόν Μοναδικό πού έχει την εξουσία νά συγχωρεί (Ιω.η΄24). Γιά νά σωθεί ένας στήν αιώνια Ζωή, πρέπει νά πιστέψει καί νά αγαπήσει Αυτόν πού είναι η Ζωή καί η πηγή της Ζωής (Ιω.ιζ΄2).

Μάλιστα ο Απόστολος μας εξηγεί ότι, ο,τιδήποτε γίνεται χωρίς πίστη, αυτό είναι αμαρτία (Ρωμαίους ιδ΄23). Άν κάποιος δέν πιστεύει στόν Χριστό, άρα πιστεύει σέ κάτι δαιμονικό, άρα στόν σατανά. Αυτός, ακόμα καί άν κάνει καλές πράξεις, τίς κάνει γιά νά αρέσει σ΄ αυτόν πού πιστεύει, δηλαδή στό διάβολο, ή γιά τά μάτια του κόσμου, δηλαδή γιά νά εντυπωσιάσει τόν κόσμο. Καθόλου γιά τόν Θεό, ο Οποίος ζητάει πάντοτε τό καλό νά τό πράττουμε αφανώς (Ματθαίου 6,18). Οπότε, όταν κάποιος μας κάνει τόν καλό, τό κάνει γιά νά αρέσει στόν διάβολο καί τούς δικούς του ή στόν κόσμο, από τούς οποίους τί όφελος μπορεί νά έχει στήν άλλη ζωή;

Γιά νά πιστέψουμε στόν Χριστό, οφείλουμε κατ΄ αρχήν νά χρησιμοποιήσουμε τήν κοινή λογική. Ότι, δηλαδή, τίποτε από όσα μας περιβάλλουν δέν μπορεί νά δημιουργηθεί τυχαία, αλλά Κάποιος τά έχει δημιουργήσει. Αυτός ο Κάποιος σίγουρα είναι Πάνσοφος, Παντοδύναμος, Παντογνώστης. Παράδειγμα: άν θέλουμε νά φτιάξουμε ένα σπίτι καί μαζέψουμε όλα τά υλικά πού χρειάζονται, είναι ποτέ δυνατόν νά συναρμολογηθούν αυτά τά υλικά από μόνα τους καί νά χτίσουν τό σπίτι μας τυχαία καί μάλιστα κατά τό σχέδιο πού επιθυμούμε; Καί άν αυτό τό απλό δέν μπορεί νά γίνει από μόνο του τυχαία, πώς είναι δυνατόν νά δημιουργηθούνε από μόνα τους τυχαία τό πλήθος καί η απόσταση των αστέρων, η ποικιλία των ζωντανών οργανισμών, τό πλήθος των φυτών, η σοφή λειτουργία των μελών του ανθρωπίνου σώματος, τό άπειρον σχημάτων, χρωμάτων, συνθέσεων, ιδιοτήτων κλπ. κλπ;

Τήν πίστη μας μπορούμε νά τήν καλλιεργήσουμε διαβάζοντας τό Ευαγγέλιο, τόν Απόστολο, τήν Αγία Γραφή, τή ζωή καί τή διδασκαλία των Αγίων, καί συγχρόνως ζητώντας τή φώτιση του Θεού. Όταν έχουμε κάποιο πρόβλημα ή ασθένεια, γιά νά παρακαλέσουμε τόν Χριστό νά μας θεραπεύσει πρέπει πρώτα νά πιστέψουμε σ΄ Αυτόν. Πάντοτε στό Ευαγγέλιο αναφέρεται, ότι κάθε φορά πού ζητούσε κάποιος έλεος, τόν ρωτούσε ο Κύριος, «πιστεύεις ότι μπορώ νά σέ κάνω καλά;», καί όταν υπήρχε απιστία δέν έκαμνε κανένα καλό (Μάρκου θ΄23, Ματθ.ιγ΄58).

Καί δέν αρκεί η απλή πίστη, αλλά ζητάει ο Θεός μεγάλη πίστη, βέβαιη, θερμή, χωρίς ίχνος ολιγοπιστίας. Καί βέβαια γι΄ αυτή τήν ολόψυχη μεγάλη πίστη, ποιός άλλος μπορεί νά μας βοηθήσει εκτός από τόν ίδιο τόν Χριστό; Μας εκπλήσσει τό εξής γεγονός: Οι Απόστολοι πού ακολουθούσαν συνεχώς τόν Κύριο, τόν έβλεπαν, διδάσκονταν, τόν θαύμαζαν, καί παρ΄ολα αυτά ένιωθαν πως δέν ήταν αρκετή η πίστη τους. Καί γι΄ αυτό παρακαλούσαν τόν Χριστό, «πρόσθες ημίν πίστιν, Κύριε» (Λουκά ιζ΄5).

Κάθε φορά πού αργούν ή δέν πραγματοποιούνται τά αιτήματά μας, αυτό οφείλεται είτε στήν ολιγοπιστία μας είτε στό ότι ο Ουράνιος Πατέρας γνωρίζει καλύτερα από μας άν καί πότε καί πόσο αξίζει ή συμφέρει τήν ψυχή μας νά ανταποκριθεί στά αιτήματά μας. Πάντως τό καθήκον μας είναι νά ζητάμε μέ πίστη καί νά ελπίζουμε, αλλά καί νά υπομένουμε.

(12) Πάτερ Μάξιμε, μιλήστε μας γιά τήν αγάπη του Θεού.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η σημασία της χριστιανικής αγάπης, σύμφωνα μέ τήν Καινή Διαθήκη, αναφέρεται στήν αγάπη του Θεού πρός τόν άνθρωπο αφενός, καί αφετέρου στήν αγάπη των ανθρώπων πρός τόν Θεό καί μεταξύ τους. Τό κύριο χαρακτηριστικό του Θεού είναι η αγάπη: «ο Θεός αγάπη εστί» (Α΄ Ιωάννου δ΄8). Ο Θεός είναι όλος αγάπη πρός τούς πάντες καί τά πάντα. Η αγάπη του Θεού είναι η διαρκής ευεργετική κίνησή Του πρός τόν κόσμο, εκφράζεται μέ τή θέλησή Του νά δημιουργήσει καί άλλα όντα καί νά επικοινωνεί μαζί τους, κάνοντάς τα μέτοχα της αιώνιας μακάριας ζωής Του.

Ο Θεός Πατέρας αγαπά, πρώτα-πρώτα τόν Υιό Του, τόν οποίον χαρακτηρίζει ως αγαπητόν καί συνιστά στούς ανθρώπους νά Τόν υπακούουν (Μάρκου θ΄7). Αγαπά καί τό Άγιον Πνεύμα, ώστε έχουν τά Τρία Πρόσωπα άκραν ενότητα καί ομόνοια, ώστε τά πάντα πράττουν οι Τρείς από κοινού μέ απόλυτη συμφωνία. Η ορθόδοξη έκφραση αυτής της συμφωνίας διατυπώθηκε από τούς Άγιους Πατέρες μέ τήν εξής φράση: «ο Πατήρ ενεργεί διά του Υιού εν Αγίω Πνεύματι».

Ο Πατήρ αγαπά τόν Υιόν (Ιωάννου, ι΄17, ιζ΄23-26). Ο Υιός αγαπά τόν Πατέρα (Ιω.ιδ΄31). Ο Χριστός αγαπά τούς Μαθητάς (Ιω. ιγ΄1,34). Η αγάπη του Θεού πρός τούς ανθρώπους αποδείχθηκε μέ τό ότι, ενώ ήταν αμαρτωλό τό γένος των ανθρώπων, ο Χριστός σταυρώθηκε γιά τή δική μας σωτηρία (Ρωμαίους ε΄8). Η αγάπη του Θεού εκδηλώθηκε πολύ καί μέ τόν στοργικό τρόπο αποδοχής του μετανοήσαντος καί επιστρέψαντος άσωτου παιδιού του (Λουκά ιε΄20). Όχι απλά δέχτηκε τόν Άσωτο, αλλά έτρεξε, τόν αγκάλιασε, τόν φίλησε, τόν λαμπροφόρεσε, έστησε πανηγύρι γιά τή μετάνοια καί επιστροφή του αγαπημένου του παιδιού!

Καί τό πρώτιστο καθήκον του ανθρώπου είναι νά αγαπά τόν Θεό Πατέρα μέ όλη του τήν ψυχή, τόν νού καί τήν καρδιά, καί μέ όλη του τή δύναμη (Ματθ.κβ΄38, Λουκά ι΄27). Η χωρίς αγάπη πίστη δέν έχει καμμίαν αξία. η αγάπη δυναμώνει τήν πίστη. οι τρείς μεγάλες αρετές είναι πίστη, ελπίδα, αγάπη. αλλά η μεγαλύτερη, σπουδαιότερη, διαρκέστερη είναι η αγάπη. Διότι στήν αιώνια Ζωή δέν θά χρειάζεται πιά η πίστη καί η ελπίδα (αφού θά ζούμε ως πραγματικότητα αυτά πού πιστέψαμε καί ελπίσαμε), ενώ η αγάπη θά είναι αναγκαία καί μόνιμη (Α΄Κορινθ. ιγ΄2,7,13,8).

Ιδίως στό κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο μπορεί νά δεί κανείς, ότι πολλές φορές συνιστά ο Κύριος, νά Του αποδείξουμε τήν πίστη μας διά της αγάπης μας πρός τόν Θεό Πατέρα καί τόν Χριστό καί πρός τούς συνανθρώπους μας. Μας προτρέπει ο Κύριος: «μείνατε εν τη εμή αγάπη», καί θά Του φανερώσουμε τήν αγάπη μας, μέ τό άν τηρούμε τις εντολές Του (Ιωάννου ιε΄9-14). Καί ο Απόστολος συμπληρώνει: τίποτε δέν μπορεί (ούτε πρέπει) νά μας χωρίσει ποτέ από τήν πρός τόν Θεόν αγάπη μας. ούτε θλίψη ή στενοχώρια, ούτε διωγμός ή θάνατος, ούτε φτώχεια ή κάποιος κίνδυνος (Ρωμαίους η΄35-39).

(13) Πάτερ Μάξιμε, μιλήστε μας γιά τίς εντολές του Θεού.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Άν ο Πειρασμός μας συνιστά νά αδιαφορήσουμε γιά τίς εντολές του Θεού, ή νά πράξουμε αντίθετα από αυτές, τό κάνει γιά νά δυσαρεστήσουμε τόν ουράνιο Πατέρα μας, γιά νά στερηθούμε τίς θείες ευλογίες, γιά νά αποτύχουμε στή μεγάλη υπόθεση της αιώνιας σωτηρίας μας, γιά νά ευχαριστήσουμε τόν Σατανά καί νά καταδικασθούμε μαζί του στήν αιώνια κόλαση. Διότι, όπως όλοι γνωρίζουμε, ή μέ τόν Χριστό στόν Παράδεισο θά είμαστε, ή στόν τόπο της ατελείωτης φρίκης καί των φρικτών βασάνων μαζί μέ τούς δαίμονες. Είδαμε τί έπαθαν οι Πρωτόπλαστοι γιά τήν παρακοή τους στόν Δημιουργό, εξορίστηκαν από τόν Παράδεισο καί δυσκόλεψαν τή ζωή όλων των απογόνων τους τόσο, ώστε χρειάστηκε νά έρθει ο «νέος Αδάμ» (καθώς τό εξηγεί ο Απόστολος: Α΄Κορινθίους ιε΄45), γιά νά μας ανοίξει τίς πύλες της αιώνιας σωτηρίας.

Αλλά ο Χριστός προτιμά νά μας υπόσχεται τά καλά της τηρήσεως των εντολών του από αγάπη πρός Αυτόν: άν μέ αγαπάτε (εμένα πού σας υπεραγαπώ καί σταυρώθηκα γιά σας), τηρήστε τίς εντολές μου, γιά νά κερδίσετε τή χάρη του Αγίου Πνεύματος (Ιωάννου ιδ΄15-24). Μέ τήν βοήθεια του Χριστού, οι εντολές Του δέν είναι δύσκολες καί βαριές (Ιω.ιε΄5, ΑΊω.ε΄3). Μας συνιστά ο Κύριος νά φροντίζουμε νά γινόμαστε άγιοι, άμεμπτοι καί οικτίρμονες (συμπονετικοί), καθώς είναι καί ο ουράνιος Πατέρας μας, γιά νά του είμαστε ευάρεστοι (Φιλιπ.β΄15. Λουκά 6,36. Ρωμ.ιβ΄2). Τό θέλημα του Θεού είναι νά αυξάνεται ο αγιασμός μας, καί νά προετοιμάζουμε τήν αιώνια σωτηρία μας μέ ιδιαίτερη φροντίδα καί επιμέλεια (Α΄Θεσ.δ΄3. Α΄Τιμ.β΄4. Φιλιπ.β΄12).

Άν θέλουμε νά πετύχουμε τήν Βασιλεία των ουρανών, άν θέλουμε τήν αιώνια ζωή καί ευτυχία, άν θέλουμε νά ελεηθούμε καί νά χορτάσουμε θείες ευλογίες, άν θέλουμε ουράνιες αμοιβές, νά γίνουμε παιδιά του Θεού καί νά Τόν ιδούμε, οφείλουμε: νά ταπεινοφρονούμε, νά πενθούμε, νά είμαστε ειρηνικοί, ειρηνοποιοί, πράοι κι ελεήμονες, νά πεινάμε καί νά διψάμε τήν αρετή, νά έχουμε αγνή καί καθαρή τήν καρδιά, νά υπομένουμε τούς αντιθέτους, συκοφαντίες, ονειδισμούς, διωγμούς (Ματθ.ε΄3-12).

Πολύ συχνή εντολή είναι νά μετανοούμε, όχι μόνο μία φορά, αλλά διαρκώς, διότι πλησιάζει η Βασιλεία των ουρανών. δέν λέει «μετανοήστε» μία φορά, αλλά «μετανοείτε» σέ χρόνο όχι στιγμιαίο αλλά ενεστώτα διαρκείας (Ματθ.γ΄2, δ΄17). Νά φροντίζουμε γιά τήν Βασιλεία καί όλα τά άλλα θά μας προστεθούν (Ματθ.6,33). Νά αγωνιζόμαστε νά εισέλθουμε διά της στενής πύλης, βιάζοντας τόν εαυτό μας μέ άσκηση καί αγώνα πνευματικό (Ματθ.ζ΄13,ια΄12, Α΄Κορινθ.θ΄27). Γιά νά μας συχωρέσει ο Θεός, πρέπει νά συχωρούμε πρώτα εμείς τούς συνανθρώπους μας (Ματθ.ιη΄32-35).

Όποιος διψάει θεία Χάρη, μας συνιστά ο Κύριος, νά έρχεται κοντά μου καί νά πίνει (Ιω.ζ΄37). Άν θέλουμε νά λάβουμε ευλογίες, νά βρούμε τόν Θεό, νά μας ανοιχτεί ο ουρανός, απαραίτητη προϋπόθεση είναι νά παρακαλάμε, νά αναζητάμε, νά χτυπάμε τήν πόρτα του ουρανού, δηλαδή νά προσευχόμαστε, καί μάλιστα αδιαλείπτως (Λουκά ια΄9-13. Λουκ.κβ΄40, Α΄Θεσ.ε΄17). Αν προσπαθούμε νά τηρούμε τίς εντολές του Θεού, μόνο έτσι ακολουθούμε τόν Χριστό καί βιώνουμε τήν αιώνια Ζωή (Λουκ.θ΄23. Ιω.ιβ΄50).

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η ανάγνωση των απαντήσεών μας θά σας προσφέρει πλούσια πνευματική τροφή καί στέρεη οικοδομή, άν διαβάζετε παράλληλα καί τίς σημειούμενες παραπομπές στήν Καινή Διαθήκη. Τό Ευαγγέλιο καί ο Απόστολος πρέπει νά είναι τό αλφαβητάρι του κάθε Χριστιανού καί τό καθημερινό εντρύφημα του κάθε αγωνιστού. Η παράλειψη του καθήκοντος αυτού μας απομακρύνει από τόν Χριστό καί μας υποτάσσει στόν αιώνιο εχθρό της σωτηρίας μας. Η σπατάλη του ελεύθερου χρόνου μας σέ μή πνευματικές ασχολίες είναι αμαρτία (Ματθ.ιβ΄36).

(14) Πάτερ Μάξιμε, υπάρχει εντολή σχετική μέ τήν προσευχή;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Καί βέβαια υπάρχει! 54 φορές αναφέρεται τό Ευαγγέλιο στήν προσευχή, καί 71 φορές ο Απόστολος! Η προσευχή είναι καί καθήκον, αλλά καί μεγάλη ευλογία, διότι δι΄ αυτής μας δίνεται η δυνατότητα νά επικοινωνήσουμε μέ τόν Ουράνιο Πατέρα μας, νά Του ανοίξουμε τήν καρδιά μας, νά Του πούμε τόν πόνο μας, νά Τόν θερμοπαρακαλέσουμε νά μας ελεήσει, νά μας συχωρέσει, νά ζητήσουμε νά μας δώσει ευλογίες: θάρρος, δύναμη, ελπίδα, πίστη, προσευχή, νά μας οικονομήσει (καί πνευματικά, αλλά καί υλικά), νά μας δώσει υγεία (σωματική, ψυχική, πνευματική), νά μας σώσει καί στήν επίγεια ζωή, αλλά προπαντός στήν αιωνιότητα! Οφείλουμε ακόμη μέσω της προσευχής νά δοξολογούμε τόν Θεό, καί νά Τόν ευχαριστούμε γιά όλα τά καλά πού μας έχει δώσει, αλλά καί γιά τά κακά, πού από αγάπη έχει επιτρέψει νά μας έρθουν, γιά να μας αμείψει μέ αιώνιες αμοιβές.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ: Η Προσευχή είναι ένα μεγάλο καί σπουδαίο θέμα, πού αξίζει τόν κόπο νά τό αναπτύξουμε διεξοδικά, καί θά αναφερθούμε πρώτα στό παράδειγμα καί τίς συστάσεις του Κυρίου μας.

1. Παράδειγμα: Κατ΄ αρχήν άς θυμηθούμε ότι τό πρώτιστο καθήκον μας είναι νά μιμηθούμε τό παράδειγμα του Κυρίου μας καί νά Τόν ακολουθούμε στά όσα μας υπέδειξε, όταν έζησε ως άνθρωπος μαζί μέ τούς Αποστόλους. (Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς κι εγώ μιμούμαι τόν Χριστό :Α΄Κορινθ.ια΄1. Καί οφείλουμε νά ακολουθούμε τά ίχνη Του :Α΄Πέτρ.β΄21).

Ο Κύριος μετά τήν βάπτισή του στόν Ιορδάνη βγήκε στήν έρημο, όπου νήστεψε (καί προσευχήθηκε) επί σαράντα μερόνυχτα, καί ύστερα αντιμετώπισε τούς τρείς πειρασμούς του διαβόλου (Ματθ.δ΄1-11. Λουκ.δ΄1-13). Άλλοτε μας εξήγησε, πώς είναι πιό δυνατή η προσευχή, όταν συνοδεύεται μέ νηστεία (Ματθ.ιζ΄21). Συνήθιζε νά βγαίνει στήν ερημιά ξημερώματα, γιά νά προσευχηθεί (Μάρκ.α΄35). Μετά από τίς ομιλίες Του απέλυε τά πλήθη καί ανέβαινε στό λόφο γιά νά προσευχηθεί κατ΄ιδίαν, ιδιαιτέρως, μόνος (Ματθ.ιδ΄23, Μάρκ.6,46, Λουκ.ε΄16, θ΄18).

Πρώτα ανέβηκε στό βουνό νά προσευχηθεί, διενυκτέρευσε (αγρύπνησε) προσευχόμενος, καί ύστερα διάλεξε καί κάλεσε τούς δώδεκα Αποστόλους (Λουκ.6,12). Καί αμέσως ακολούθησε η επί του όρους ομιλία (Λουκ.6,20. Ματθ.ε΄). Πήρε μαζί Του τρείς Μαθητάς, ανέβηκε στό όρος Θαβώρ γιά νά προσευχηθεί, καί ενώ προσευχόταν μεταμορφώθηκε (Λουκ.θ΄28-36). Πρό του Πάθους Του προσευχήθηκε μόνος τρείς φορές (Ματθ. 26.36,39,44). Γονάτισε, επέμενε νά προσεύχεται (Λουκ.κβ΄41,44). Καί βέβαια, πολύ συχνά επισκεπτόταν ο Κύριος τόν Ναό των Ιεροσολύμων, πού ήταν ο «οίκος προσευχής» (Λουκ.ιθ΄46).

2. Συστάσεις: Έβλεπαν οι Μαθηταί τόν Κύριο νά προσέυχεται, καί κάποια φορά Τόν παρακάλεσαν: δίδαξε κι εμάς πώς νά προσευχόμαστε (Λουκ.ια΄1). Του έδωσαν έτσι τήν αφορμή νά τούς διδάξει τό «Πάτερ ημών…» (Λουκ.ια΄2-4). Πρώτα έδειξαν ενδιαφέρον, καί ύστερα τούς δίδαξε!

Αλλά θά συνεχίσουμε επί του θέματος αυτού.

15. Τί δίδασκε ο Κύριος γιά τήν προσευχή;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αναφερθήκαμε προηγουμένως στό παράδειγμα προσευχής, πού μας έδωσε ο Κύριος, σύμφωνα μέ τό Ευαγγέλιο. Ένα καλό υπόδειγμα προσευχής είναι η λεγόμενη Αρχιερατική προσευχή του Κυρίου στό Ιωάννου ιζ΄1-26.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ/2.Συστάσεις: Τώρα θά αναφερθούμε στό τί δίδαξε ο Κύριος γιά τήν προσευχή. Έβλεπαν οι Μαθηταί τόν Κύριο νά προσέυχεται, καί κάποια φορά Τόν παρακάλεσαν: δίδαξε κι εμάς πώς νά προσευχόμαστε καί τί νά ζητάμε (Λουκ.ια΄1). Του έδωσαν έτσι τήν αφορμή νά τούς διδάξει τό «Πάτερ ημών…» (Λουκ.ια΄2-4). Πρώτα έδειξαν ενδιαφέρον, καί ύστερα τούς δίδαξε!

ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ: Κάθε φορά πού εξηγεί ο Κύριος πώς νά προσευχόμαστε καί τί νά ζητάμε, τό πρώτο πού μας συνιστά είναι ότι πρέπει νά προσευχόμαστε εμείς, οι ευτελείς καί ανάξιοι δούλοι Του, στόν ουράνιο Πατέρα μας, πού είναι Παντοδύναμος, Παντογνώστης, Πάνσοφος, Αιώνιος, Φιλάνθρωπος, έχει όλα τά καλά σέ τέλειο βαθμό. Μας συνιστά λοιπόν ο Κύριος:

Νά αγρυπνάτε καί νά προσεύχεσθε (Μάρκ.ιγ΄33). Νά προσεύχεστε, γιά νά μή πέσετε σέ πειρασμό (Ματθ.26,41).

ΠΩΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ: Νά μή προσεύχεστε φανερά καί επιδεικτικά, όπως κάνουν οι Φαρισαίοι υποκριταί. αυτοί δέν πρόκειται νά λάβουν κανένα μισθό γιά τήν προσευχή τους. Αλλά νά εισέρχεσαι στό ιδιαίτερό σου δωμάτιο γιά νά προσεύχεσαι, καί ο Πατέρας σου θά σέ αμείψει φανερά (Ματθ.6,5-6).

Γιά νά μας διδάξει ο Κύριος ότι πρέπει νά επιμένουμε στήν προσευχή, έστω καί άν δέν εισακουόμεθα γρήγορα, είπε τήν ιστορία της χήρας μέ τόν άδικο κριτή, ο οποίος τελικά της έκανε τό χατήρι επειδή βαρέθηκε τήν επιμονή της. Άν ένας άδικος κριτής κάμφθηκε από τήν επιμονή της χήρας, πολύ περισσότερο καί γρήγορα ο Θεός εισακούει τίς προσευχές των εκλεκτών Του, πού Του φωνάζουν μέρα-νύχτα (Λουκ.ιη΄1-8).

Η προσευχή πρέπει νά γίνεται όπως τήν έκανε ο Τελώνης, μέ πίστη, ευλάβεια καί ταπείνωση. Καθόλου όπως τήν έκανε ο Φαρισαίος, κομπάζοντας, αυτοδικαιούμενος, κατηγορώντας τούς άλλους. Ο Κύριος, τελειώνοντας τήν παραβολή, επαναλαμβάνει: όποιος υψηλοφρονεί, θά ταπεινωθεί. καί όποιος ταπεινώνει τόν εαυτό του, θά δοξασθεί (Λουκ.ιη΄9-14).

ΤΙ ΝΑ ΖΗΤΑΜΕ: Όταν προσεύχεστε, νά μή φλυαρείτε σάν τούς ειδωλολάτρες. διότι ο Πατέρας σας γνωρίζει τί χρειάζεστε, προτού νά Του τά πήτε εσείς. Αυτά νά Του ζητάτε: αγιασθήτω τό όνομά σου (άς αναγνωρισθεί η αγιότης σου, γιά νά λατρεύεται αξίως τό όνομά σου). ελθέτω η βασιλεία σου (άς υπακούσουν καί υποταχθούν όλοι σέ σένα, γιά νά έρθει η ευλογία σου). άς πραγματοποιείται τό θέλημά σου, όπως στόν ουρανό από τούς Αγγέλους, έτσι καί στή γή από τούς ανθρώπους. δός μας καί σήμερα τό φαγητό μας. συχώρεσε τίς αμαρτίες μας, καθώς κι εμείς συχωρούμε αυτούς πού μας αδίκησαν. καί μήν επιτρέψεις νά πέσουμε σέ πειρασμό, αλλά γλύτωσέ μας από τήν κακία του Πονηρού. Σου ζητάμε όλα αυτά, διότι είναι δική σου η βασιλεία, η δύναμη καί η δόξα αιωνίως (Ματθ.6,5-13).

Ό,τι ζητάτε στήν προσευχή σας, νά πιστεύετε ότι θά τό λάβετε, γιατί έτσι μόνο θά εισακουσθήτε. Καί, όταν στέκεσθε στήν προσευχή, νά συχωράτε όποιον σας αδίκησε, γιατί έτσι μόνο θά συχωρέσει καί σας ο Πατέρας σας. αλλοιώς δέν πρόκειται νά σας συχωρέσει (Μάρκ.ια΄24-26).

ΥΠΕΡ ΤΙΝΟΣ: Νά προσεύχεστε υπέρ των επηρεαζόντων καί διωκόντων υμάς, υπέρ όσων σας υποτιμούν ή καταδιώκουν (Ματθ.ε΄44). Μία φορά έφεραν στόν Χριστό παιδιά, γιά νά τά ευλογήσει καί νά προσευχηθεί γι΄αυτά (Ματθ.ιθ΄13).

Δέν έχει καμμία αξία η προσευχή των αμετανοήτων αμαρτωλών, των υπερηφάνων, των αδίκων. όχι μόνο δέν εισακούονται, αλλά θά τιμωρηθούν αυστηρότερα (Μάρκ.ιγ΄40).

Αλλά θά συνεχίσουμε επί του θέματος αυτού μέ τόν ΑΠΟΣΤΟΛΟ.

Ιερομόναχος πατήρ Μάξιμος ο του Γέροντος Ιωσήφ,

Τ.Θ.49 Καρυές, 63086 ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Από τό Άγιον Όρος, πού είναι τό πνευματικό κέντρο του απανταχού της γης ορθοδόξου Ελληνισμού, σας στέλνουμε ευλογίες καί ευχόμαστε, ο Χριστός καί η Παναγιά νά σας προστατεύουν καί νά εισακούουν τίς προσευχές σας διά των μεσιτειών του Αγίου Νικολάου καί πάντων των Αγίων.

Σας συνιστούμε νά αναζητήσετε καί νά διαβάσετε τά ωραία καί πνευματικά βιβλία μας. Καί σας προτείνουμε νά ζητήσετε τίς καθημερινές προσευχές καί Λειτουργίες μας υπέρ ζώντων καί κοιμηθέντων γνωστών σας, καταθέτοντας τήν ευλογία σας στόν αριθμό μας 439/01001041-47 Αγροτικής Τραπέζης, ή στέλνοντας ταχυδρομική επιταγή στή διεύθυνση:

Ιερομόναχο πατέρα Μάξιμο, Τ.Θ.49 – Καρυές, 630.86..ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

Έτσι θά συντελέσετε καί στήν ανακαίνιση του Ασκητηρίου μας, πού είναι χτισμένο από τά χρόνια του ενδόξου Βυζαντίου, καί θά μνημονεύεστε μεταξύ των Κτιτόρων αυτού έως της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΑΞΙΜΟΥ,

πού είναι απλά, ωραία καί κααλά!

Προσεύχου καθημερινά μέ αυτόν ή παραπλήσιο τρόπο!

H προσευχή αυτή υπάρχει καί στά aγγλικά.
Φωτοτυπήστε καί στείλτε σέ φίλους σας τήν προσευχή αυτή μαζί μέ τή διεύθυνσή μας.

Zητήστε&διαβάστε τά βιβλία του Aγιορείτου Iερομονάχου πατρός Mαξίμου: T.Θυρ. 49, Kαρυές 630.86..΄Aγ.΄Oρος e.mail: frmaxim@otenet.gr, www.maximosathos.com

BIBΛIA AΠΛA, ΩPAIA KAI KAAΛA! OPΘOΔOΞA KAI ΠNEYMATIKA!

Πίστη καί Zωή, Eισαγωγή στά πνευματικά Ευρώ. 10.

Aπό τό ΄Aγιον ΄Oρος μέ αγάπη, Συνάντηση μέ αγίους των καιρών μας ! Ευρώ 10.

H Mητέρα των Xριστιανών, Γιορτές&Θαύματα της Παναγίας στό άγ.΄Oρος Ευρώ 10.

O Πνευματικός Eυεργέτης, μετάφραση του Eυεργετινού, Bιβλίο A΄. Ευρώ 15

Θεολογία μυστική, Oρθοδοξίας η ψυχή, (μετάφραση των ύμνων αγ.Συμεών ν.θ) Ευρώ 15.

H Aσκητική Φιλοσοφία κατά τήν Kλίμακα, Φιλοκαλία καί Γεροντικό: Tαπείνωση,

Προσευχή, Tελειότης, Πίστη, Aγάπη, Eλπίδα, Hσυχία, Διάκριση, ο Ποιμήν Ευρώ 10.

Oδηγός Σωτηρίας, η διά των Mυστηρίων αναγέννηση&θέωση κατά τήν αγ.Γραφή. Ευρώ 10.

H Tράπεζα της Aγάπης! περί ασφάλειας ζωής καί νέου Eλληνισμού Ευρώ 10.

΄Ω Xριστέ καί Παναγιά μου!, Προσευχητάρι Kατανυκτικό, μετάφραση της καθημερινής Oκτωήχου Παρακλητικής. Ευρώ 10.

Παναγία Θεοτόκε! Kαθημερινές Eκκλησιαστικές Προσευχές στήν Oυράνια

Mητέρα μας, 1.250 ειρμολογικά Θεοτοκία, Λεξιλόγιο, Eυρετήρια. Ευρώ 10.

Mουσική των Προσομοίων, μέ απλή σημειογραφία, (συνοδεύεται μέ κασέτα) Ευρώ 15.

Eθναπόστολος πρός Nεοέλληνες, Eρμηνευτική παράφραση των Eπιστολών του Ευρώ 10.

Eυαγγέλιον Iησού Xριστού, Tά 4 σέ μία ενιαία καί απλή διήγηση. Ευρώ 10.

O Kύριος καί οι δούλοι Tου, Eυαγγελικές αλήθειες, Kοινωνία εν Xριστώ αδελφών. Ευρώ10.

Jesus Christ our Lord, Basic Points of the Gospel. (Mετάφρ.του I.X.ο Kύριός μας) Ευρώ 10.

Ψαλώ τω Θεώ μου. Eπιλογή εορτίων ύμνων Ευρώ 10.

επιμέλεια: Λ.Π. Iεραποστολή στή Xώρα του μυστηρίου! (στήν Aφρική) Ευρώ 10.

Στίς τιμές δέν συμπεριλαμβάνονται τά έξοδα αποστολής.

Συγγραφή-κ.διάθεση: πατήρ Mάξιμος, Tαχ.Θυρίδα 49, Kαρυές 630.86..΄Aγιον ΄Oρος,

23770.23383,φαξ:22210.60897,e.mail:frmaxim@otenet.gr,www:maximosathos.com

18 July, 2013